Varlık fiyatlama modellerine yeni bir yaklaşım: Kaldıracın vade yapısı ve yeniden finansman riski

Çalışmada kaldıraç ve öz sermaye getirileri arasında finans yazınında önerildiği gibi pozitif bir ilişkinin varlığını test etmenin yanı sıra kaldıraç vade yapısına ve yeniden finansman yoğunluğuna dayalı olarak oluşturulan portföylerin getirilerini etkileyen risk faktörleri tespit edilmektedir. Çalışmanın amacı, pay getirilerinde kaldıraçla ilgili risk faktörlerine ilişkin yeni bilgiler sunmak ve varlık fiyatlandırmadaki kaldıraç etkilerini anlamada borç vadelerinin ve yeniden finansmanın önemini göstermektir. Çalışma kaldıraç vade yapısına ilişkin portföy getirilerinin risk faktörlerinden etkilenme düzeylerini uluslararası portföy oluşturarak incelemesiyle literatürde öncü bir çalışmadır. Kırılgan sekizli ülkelerin ana borsa endekslerindeki şirketlerin pay getirileri ile kaldıraç ve yeniden finansman riski arasındaki ilişkiyi açıklayan OLS ve WLS regresyon modellerine ait sonuçlar finansmandaki toplam kaldıraç arttıkça beklenen pay getirilerinin azaldığını, kısa vadeli borçlanma düzeyinde meydana gelen artışların ise beklenen getirilerde önemli artışa yol açtığını göstermektedir. Model sonuçları ile yatırımcıların kaldıracın vade yapısını önemsediği, kısa vadeli kaldıraç kullanımında katlandıkları riski kapsayan yüksek getiri beklediği ispatlanmıştır. Kaldıraç (RLEV), yeniden finansman yoğunluğu (RREFI), kısa vadeli kaldıraç (RSTLEV) ve uzun vadeli kaldıraca (RLTLEV) dayalı eşit ve değer ağırlıklı oluşturulan portföy getirilerinin faktör modelleri ile açıklanmasına ilişkin bulgularda ise eşit ağırlıklandırma yoluyla oluşturulan RLEV portföy getirilerine uygulanan FF6F faktör modelinde varlık fiyatlama hatasının en düşük olduğu ve diğer modellere göre üstünlük gösterdiği tespit edilmiştir. Bu portföy Sharpe rasyosu, M 2 performans ölçütü ve Treynor Endeksi sonuçlarına göre piyasa portföyünden daha iyi bir risk-getiri performansı sergileyerek model sonuçlarını güçlendirmektedir.