Generalized linear models for in-vitro nanoparticle-cell interactions

Nanotıp alanında gelişen yeni teknikler kanser teşhisi ve tedavisi konusunda umut vericidir. Güdümlü ilaç dağıtım sistemleri kanser nanoteknolojisinin bu alanında önemli bir role sahiptir. Nanopartikül ? hücre etkileşimini araştıran pek çok çalışma gerçekleştirilmiştir, fakat hücresel tutunma oranını ölçülebilir bir doğrulukla matematiksel olarak modelleyen ve tahmin eden çalışma sayısı oldukça azdır. Bu tez çalışmasında, nanopartikül ? hücre etkileşimini araştırılmış olup, hücresel tutunma oranını istatistiksel olarak tahmin eden bir model oluşturulmuştur. Büyüklük, yüzeysel elektrik yükü, kimyasal yapı ve nanopartiküllerin ortamdaki yoğunluğu, enkübasyon zamanı hücresel tutunma oranını etkileyen faktörlerdir. Bu faktörlerin ve birbirleri ile olan etkileşiminin hücresel tutunma oranındaki değişime etkisini analiz etmek için genel doğrusal modeller kullanılmıştır. Çalışma için kullanılan veri seti Türkiye'de bir Nano-Tıp Araştırma Merkezi tarafından yapılan in-vitro NP-hücre etkileşimi deneyleri sonucunda elde edilmiştir. Hücresel tutunma oranını tahmin eden istatistiksel modeller küre şeklinde olan polimetil metakrilat (PMMA), silika ve polilaktik asit (PLA) nanopartikülleri için oluşturulmuştur.