Viyolonsel çalıcılığında Alexander Tekniği'ne göre baş-boyun-sırt dengesi ve do burgusunun revize edilmesi

Erken yaşta başlayan viyolonsel eğitimi, çalıcının vücudunda deformasyonlara yol açmaktadır. Bu durum geçirilen uzun saatlere ve çalıcının yaptığı mesleğe uyumlanması bakımından kaçınılmazdır fakat sağlıklı oranda kalabilmesi önlen alınmalıdır. Kalıcı hasarlar oluşmaması ve çalıcının performansının sekteye uğramaması yönünde önleyici çalışmalar yapmak önemli bir adımdır. Bu çalışma, bu önemler konusuna viyolonseli de vücuda uygun revize etmek konusunda başka bir bakış açısı getirmeyi amaçlamaktadır. Tarih boyunca viyolonsel başkalaşıma uğramıştır. Bu başkalaşımın sebeplerinden biri de çalıcıya rahatlık sağlamasıdır. Farklı boyutlarda viyolonsel yapımı ve sazın altına pik eklenmesi bunlara örnektir. Fakat viyolonselin günümüzdeki modern haliyle çalıcının duruşu, Alexander Tekniği'nin vücut rahatlığı konusunda merkez aldığı baş bölgesinin pozisyonunda do burgusu sebebiyle doğallığını kaybetmektedir. Bu çalışma bu bölgede yaşanılan fizyolojik rahatsızlıkları incelemekle birlikte, Alexander Tekniği ışığında sağlıklı bir pozisyon için do burgusunun kesilerek revize edilmesi üzerinde durmaktadır.