Seçmen-parti uyuşmazlığı ve duygusal kutuplaşma: Karşılaştırmalı bir değerlendirme

Bu tez, 27 demokrasideki 95 seçimi kapsayan çok uluslu bir veri setinden yararlanarak parti-seçmen uyumu ile bireysel ve ülke düzeyinde duygusal kutuplaşma arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Tezin ilk bölümü, parti-seçmen uyumu ile duygusal kutuplaşma, parti içi duygusal değerlendirmeler ve parti dışı duygusal değerlendirmeler olmak üzere üç değişken arasındaki ilişkiye odaklanmaktadır. Parti-seçmen uyumu kavramını literatüre yerleştiren birinci bölümün bulguları, seçmenlerin parti-seçmen uyumuna ilişkin algılarının, olumsuz parti içi değerlendirmeler ve olumlu parti dışı değerlendirmelerle ve ayrıca daha düşük duygusal kutuplaşma düzeyleriyle bağlantılı olduğunu göstermektedir. Tezin ikinci bölümünde, yurttaş-temsilci uyumuna ilişkin literatür ve bunun duygusal kutuplaşmayla olası bağlantıları sunulmaktadır. Seçmen düzeyindeki analizlerde kullanılan aynı hipotezleri test eden tezin ikinci bölümündeki bulgular, seçmenlerin partilerine ortalama uzaklığıyla ölçülen parti-seçmen uyumsuzluğunun daha fazla duygusal kutuplaşma ve diğer siyasi partilerin daha olumsuz değerlendirmeleriyle ilişkili olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, uyum her bir partizan grubundaki seçmenlerin kendilerini yerleştirmelerinin varyansına göre bu ortalama uzaklıkla ölçüldüğünde, duygusal kutuplaşmayı engellediği ve diğer partilere karşı daha olumlu değerlendirmeler sağladığı gösterilmiştir.