Osmanlı İmparatorluğu'nda savaş ve kamu maliyesi: Ruznamçe defterleri üzerine bir çalışma

Devlet kapasitesi iktisadi sözleşmelerin uygulanmasını, kamu mallarının arz edilmesini ve rantçı yatırımların önlenmesini sağlayarak ekonomik performansı etkilemiştir. Nitekim erken modern dönemde vergi kapasitesini arttıran ülkeler sonraki yüzyıllarda daha yüksek kişi başı gelir düzeylerine erişmiştir. Araştırmacılar Osmanlı vergi gelirlerinin de Avrupa monarşilerinin gerisinde kaldığını öne sürmüştür, ancak bu konudaki veri dağınıktır. Bu çalışma bahsedilen tezi on sekizinci yüzyılın ilk yarısında merkezden maaş alan Osmanlı askeri mevcudunu içeren yeni bir veri seti üzerinden incelemektedir. Neredeyse kesintisiz bir istaistik serisine dayanılarak, imparatorluğun savaş durumuna etkin mali yanıt üretebildiği gösterilmektedir. Ancak Avrupalı muadillerinin aksine Osmanlılar, bu dönemde daimi ordunun güçlendirilmesi için ciddi yatırımlar yapmamıştır. Verinin çözümlenmesi ışığında, imparatorluğun hissettiği savaş baskısının nispeten daha az yoğun olduğu öne sürülmektedir. Ayrıca savaş baskısının mali kapasite artışlarını tek başına açıklayabileceği ve güvenilir taahhüt açıklamalarının gereksiz olduğu iddia edilmekte ve bu düşünce bir dinamik vekalet modelinde açıklanmaktadır.