Doktorların sesi nerede?: Türkiye'nin sağlık reformlarına ilişkin toplu eylem eksikliğini anlamak

Türkiye'nin kamu sağlık sistemi, 2003 yılında başlayan Sağlıkta Dönüşüm Programı ile birlikte son yirmi yılda önemli bir dönüşüm yaşadı. Reform programı, sağlık hizmetlerinin adil ve etkin bir şekilde sunulmasını ve maliyet etkin bir finansman yapısının sağlanmasını amaçladığından, doktorlar reform olumsuz etkilenmiştir. Bu süreçte doktorlar, sağlık hizmetlerinin kilit aktörlerinden biri olsalar ve reformlara karşı mesleki örgütler ve sendikalar tarafından başlatılan önemli örgütlü kolektif tepkiler olmuş olsa bile, reform süreçlerini önemli ölçüde etkileyemediler. Bir grup doktor ve yöneticinin bakış açılarını anlamak için çıkış, ses ve sadakat (Hirschman, 2004) ve ihmal modelini (Rusbult et al., 1982) modelini uygulayan bu tez, katılımcıların sağlık reformu ve sonuçları hakkındaki politik tutumlarını ve ifadelerini yansıtmayı amaçlamaktadır. Türkiye'nin genel siyasi bağlamı ve doktorların artan güvencesiz çalışma koşulları nedeniyle katılımcı doktorlar arasında ses çıkarmanın maliyetinin yüksek ve doktorların sağlık sisteminin iyileştirilmesine olan inancının da düştüğünü göstermektedir. Yapılan görüşmelerde katılımcıların gelişmeye karşı inançlarından vazgeçerek ihmal tutumu sergiledikleri ortaya çıktı.