Yabancılara Türkçe öğretiminde dijital hikâye anlatımının yaratıcı yazma becerisine etkisi

Bu araştırmanın amacı, Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yaratıcı yazma becerilerinin gelişmesinde dijital hikâye anlatımının etkisini incelemektir. Araştırmada, dijital hikâye anlatımının Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin yaratıcı yazma becerisine, yazma kaygısına ve yazma öz yeterliğine katkısının olup olmadığı incelenmiştir. Ayrıca araştırmada araştırmacı gözlem notları, öğrenci görüşleri ve öğrencilerin oluşturdukları ürünler de değerlendirilmiştir. Araştırmada, nicel veriler ile nitel verilerin toplanıp birlikte yorumlandığı karma yöntem desenlerinden birleştirme/çeşitleme deseni kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutu, yarı deneysel desen olan "ön-test ve son-test kontrol gruplu" modele uygun tasarlanmış; nitel boyutunda ise nitel araştırma desenlerinden olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Harran Üniversitesi TÖMER'de eğitim gören B1 düzeyindeki yabancı uyruklu öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma için TÖMER'de eğitim gören iki sınıf seçilmiş ve yansız atama yoluyla deney ve kontrol grubu sınıfları oluşturulmuştur. Araştırma, 21'i deney grubu ve 19'u kontrol grubu olmak üzere toplam 40 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın uygulama süresi on hafta (60 ders saati) sürmüştür. Uygulama, B1 düzeyinden başlayıp B2 düzeyinin sonuna kadar devam etmiştir. Araştırmanın nicel verileri; Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlere yönelik "Yazılı Anlatım Dereceli Puanlama Anahtarı", "Yazma Kaygısı Ölçeği", "Yazma Becerisi Öz Yeterlik Ölçeği" ve "Dijital Hikâyeleri Değerlendirme Anahtarı" ile toplanmıştır. Araştırmanın nitel verileri ise "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu", "Kişisel Bilgi Formu" ve araştırmacı alan notları ve öğrenci ürünlerinden toplanmıştır. Araştırmanın nicel veri analizinde, yazılı anlatım becerisini değerlendirmek için Mann-Whitney U testi; yazma kaygısını değerlendirmek için t-testi ve karışık ölçümler için iki yönlü varyans analizi testi; yazma öz yeterliğini değerlendirmek için t-testi yapılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 23.0 paket programı kullanılmıştır. Dijital hikâyelerden alınan puanlar, grafik hâline getirilerek yorumlanmıştır. Araştırmanın nitel verilerin analizinde ise içerik analizinden yararlanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna göre; deney ve kontrol grubu öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri, yazma kaygısı ve yazma öz yeterliği son-test puanlarına göre deney grubunun lehine anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Bu durum, dijital hikâye anlatımıyla işlenen yazma derslerinin mevcut programla işlenen yazma derslerine göre daha etkili olduğu sonucunu ortaya çıkarmıştır. Araştırmanın nitel boyutuna göre ise yapılan görüşme ve araştırmacı alan notlarından elde edilen sonuçlarda öğrenciler, yazma becerilerinin geliştiğini; yazım, noktalama ve dil bilgisi kurallarını öğrendiklerini; kelime bilgilerinin arttığını ifade etmiştir. Öğrenciler, uygulama esnasında dijital hikâye hazırlama süreçlerini öğrendiklerini; dijital hikâye anlatımıyla ders işlediklerinde kendilerini mutlu hissettiklerini ve yazma dersini daha fazla sevdiklerini ifade etmiş ve dijital hikâyelerle yazmayı daha eğlenceli bir etkinlik olarak görmüştür. Bunun yanında öğrenciler, dijital hikâyeler yoluyla dinleme, konuşma ve okuma becerilerinin geliştiğini; teknolojiyi kullanma, yaratıcılık ve iletişim becerilerinin de geliştirdiğini ifade etmiştir.