Yalova'da serebral palsili çocuğa sahip ailelerde algılanan sosyal desteğin evlilik uyumuna etkisi

Serebral Palsi hem fiziksel hem de zihinsel etkilenime sebep olabilen çocukluk çağının en sık görünen rahatsızlıklarındandır. Doğum öncesi, sırası ve sonrası sebeplerden kaynaklanabilmekle birlikte tedavi ve rehabilitasyonla normal gelişim gösteren diğer çocuklarla topluma eşit bir şekilde katılımları sağlanmaya çalışılmaktadır. Aileler tüm engellilik alanlarında birincil etkilenime sahiptir. Çünkü aileye engelli bir çocuğun katılıyor olması tüm aile dinamiklerinin yanında çift ilişkilerini de etkileyebilmektedir. Diğer yandan çiftin durumla başa çıkma ve kabullenme süreçlerinde çevreden aldıkları sosyal destek etkili olabilmektedir. Bu bilgiden yola çıkarak araştırma, Serebral Palsili çocuğa sahip olduktan sonra anne babaların evlilik uyumlarının, dengenin nasıl sağlandığını ve sahip olunan sosyal destek kaynaklarının incelenmesini hedeflemektedir. Böylece Serebral Palsiye sahip çocuğu olan anne babaların sosyal destek algılarının ev içi uyum ve denge üzerinde etkisi olup olmadığı, anne babalarca durumdan nasıl etkilendikleri incelenmiştir. Araştırma nitel yöntem desenlerinden biri olan fenomenoloji deseninin aşamaları dikkate alınarak planlanmıştır. Kartopu tekniği kullanılarak ulaşılan 6 anne, 6 baba olmak üzere 12 Serebral Palsili çocuğa sahip ebeveynle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın verileri demografik soru cetveli ve amaca yönelik hazırlanmış sorulardan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler arasında anlamlı ve tutarlı ilişkiler kurmak amacıyla MAXQDA programı kullanılmıştır. Araştırmanın verileri içerik analizi tekniği ile tema ve kodlara ayrılarak yorumlanmıştır. Araştırmaya katılan anne ve babaların, çocuklarının Serebral Palsili olduğunu ilk öğrendikleri andaki tepkilerinden, duygularından ve psikolojik sorunlarından, çocuklarının engeli dolayısıyla yaşadıkları karşılaştıkları sosyo-ekonomik sıkıntılarından, aldıkları maddi ve manevi destekten; çocuklarının sağlık durumu ve bu süreç hakkında aldıkları eğitimlerden, gün içerisinde çocukla kimin ve ne şekilde akit geçirdiğinden, aile içi sorumlulukların paylaşılmasından, aile içi karar alma mekanizmalarından, aile dışındaki(arkadaşlar, akrabalar, kamu kurumları gibi) desteklere sahip olnup olunmadığından, diğer engelli aileleri ile görüşülüp görüşülmediğinden, eşlerin özel gereksinimli bir çocuğa sahip olmadan önceki ilişkiniz ile sonraki ilişkilerini ve beraber vakit geçirmelerine ilişkin düşünce ve deneyimlerinden yola çıkarak Yalova'da yaşayan Serebral Palsili çocuğa sahip anne babaların deneyimlerinin zengin olduğu görülmüştür. Tüm bulgular göz önünde bulundurularak Serebral Palsili çocuğa sahip anne babaların desteklenmesi ve toplumsal bilincin artırılması ve farkındalık eğitimlerinin düzenlenmesi için sosyal hizmet perspektifiyle öneriler geliştirilmiştir.