Yansıtıcı düşünmeyi geliştirici tekniklere göre hazırlanan genel konfeksiyon teknolojisi dersi programının akademik başarı ve tutuma etkisi

Araştırma yansıtıcı düşünmeyi geliştirici tekniklere göre hazırlanan Genel Konfeksiyon Teknolojisi dersinin Meslek Yüksekokulu Tekstil Teknolojisi Programı öğrencilerinin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubu, 2013-2014 öğretim yılı Düzce Üniversitesi Düzce Meslek Yüksekokulu Tekstil Teknolojisi Programında okuyan 42 1. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Tekstil Teknolojisi programı 1. sınıf öğrencileri 2 denk gruba ayrılmış; kontrol (N=21) ve deney (N=21) grupları olarak uygulama yapılmıştır. Genel Konfeksiyon Teknolojisi Dersi deney grubuna yansıtıcı düşünmeye dayalı öğretim, kontrol grubuna geleneksel öğretim temel alınarak 14 hafta süreyle uygulanmıştır. Araştırmanın başında, Kişisel Bilgi Formu uygulanmıştır. Deneysel işlem öncesinde ve sonrasında, araştırmacı tarafından geliştirilen Genel Konfeksiyon Teknolojisi Dersi Akademik Başarı Testi ve Genel Konfeksiyon Teknolojisi Dersi Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Genel Konfeksiyon Teknolojisi dersi programı hakkında görüşleri almak üzere geliştirilen Görüşme Formu deney grubu öğrencilerinden random yöntemiyle seçilmiş 10 öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmada, yansıtıcı düşünme teknikleri kullanılarak oluşturulan öğrenme ortamının öğrencilerin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisini tespit etmek için veri toplama araçlarından elde edilen nicel veriler ve çalışma sonunda öğrenciler ile yapılan görüşmeler ile elde edilen nitel veriler kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen Genel Konfeksiyon Teknolojisi dersi tutum ölçeği; etkinliklere yönelik, dersin önemine yönelik ve dersin ilgi çekiciliğine yönelik olarak üç boyutta incelenmiştir. Nicel verilerin analizinde SPSS 18.00 istatistik paket programında yer alan tek faktör üzerindeki tekrarlı ölçümler için iki faktörlü ANOVA, ilişkili (bağımlı) gruplar ve ilişkisiz (bağımsız) gruplar t-testi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen nitel veriler ise betimsel analiz yaklaşımı ile incelenmiştir. Bu çalışma sonunda, Genel Konfeksiyon Teknolojisi (GKT) dersinde yapılan etkinliklere yönelik son test tutum puanları arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (t(40)= 2.753; p<.05). Deney grubu öğrencilerinin Genel Konfeksiyon Teknoloji dersinde yapılan etkinliklere yönelik son test tutum puan ortalamaları ( = 48.90) kontrol grubu öğrencilerine ( = 43.48) göre daha yüksektir. GKT dersinin önemine yönelik son test tutum puanları arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır (t(40)= 3.428; p<.05). Deneysel çalışma sonrası deney grubu öğrencilerinin Genel Konfeksiyon Teknoloji dersinin önemine yönelik tutumları ( =31.29) kontrol grubu öğrencilerine ( = 26.86) göre daha yüksektir. GKT dersinin ilgi çekiciliğine yönelik son test tutum puanları arasında deney grubu lehine anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (t(40)= 5.255; p<.05). Deneysel çalışma sonrası deney grubu öğrencilerinin Genel Konfeksiyon Teknoloji dersinin ilgi çekiciliğine yönelik tutumları ( =25.43) kontrol grubu öğrencilerine ( =19.95) göre daha yüksektir. Bu bulgular, yansıtıcı düşünmeyi geliştirici tekniklerle işlenen GKT dersinin, öğrencilerin bu derse yönelik tutumlarını olumlu yönde arttırdığını göstermektedir. Yansıtıcı düşünmeye dayalı öğretimin kullanıldığı deney grubu öğrencilerinin Genel Konfeksiyon Teknolojisi dersine yönelik tutumları, kontrol grubu öğrencilerine oranla daha olumlu bulunmuştur. Deney grubundaki öğrencilerin akademik başarı (AB) puanları kontrol grubundaki öğrencilerin puanlarına göre anlamlı bir farklılık göstermemektedir (t(40)= 0.256; p>.05). Deney grubunda bulunan öğrenciler ile kontrol grubunda bulunan öğrencilerin son testten elde ettikleri ortalama puanlar arasında anlamlı farklılık olmasa da deney grubu lehine 3.90 puanlık artış bulunmaktadır. Yansıtıcı düşünceyi geliştirici tekniklerin uygulandığı deney grubundaki öğrencilerin Genel Konfeksiyon Teknolojisi dersi akademik başarıları, geleneksel öğrenme yaklaşımının uygulandığı kontrol grubuna göre az bir artış göstermiştir. Yansıtıcı düşünme yaklaşımı, öğrencilerin başarılarının artmasında, programda önerilen öğretimden daha etkili olmuştur. Yansıtıcı düşünmeyi geliştirici tekniklerin bilgi ve kavrama basamaklarından ziyade, bu tekniklerin üst düzey düşünmeyi gerektiren derslere uygulanması daha etkili sonuçlar verebilir. Anahtar kelimeler: Yansıtıcı düşünce, tekstil eğitimi, akademik başarı ve tutum.