Yapıştırıcı türünün ankraj çekme kuvvetine etkisi ve sonlu elemanlar ile modellenmesi

Ülkemizdeki mevcut betonarme yapıların büyük çoğunluğunun Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelik (DBYBHY 2007)'in öngördüğü deprem güvenliğine sahip olmadığı ve büyük çoğunluğunda da güçlendirme gerektiği bilinmektedir. Güçlendirme uygulamalarında taşıyıcı sisteme yeni yapısal eleman eklenmesi yönteminde kimyasal ankrajlar sıkça kullanılmaktadır. Kimyasal ankrajlar yüksek yapışma kapasiteleri, kolay ve hızlı uygulanabilir olmaları nedeniyle tercih edilmektedir. Kimyasal ankrajların güvenli tasarımı için eksenel çekme etkisi altında davranışlarının bilinmesi gerekmektedir. Bu çalışmada 10 farklı kimyasal yapıştırıcı ile farklı çaplarda (12, 16, 20 ve 24 mm), farklı derinliklerde (5, 10, 15 ve 20Ф), donatısız beton bloklara nervürlü çubuklar ekilerek eksenel çekme deneyine tabi tutulmuştur. Yapılan deneyler sonucunda yük-deplasman eğrileri, eksenel yük kapasiteleri ve göçme modları elde edilmiştir. Deney sonuçları ACI 318'in öngördüğü kapasite ve tasarım dayanım değerleri ile karşılaştırılmış ve güvenlik katsayıları belirlenmiştir. Yapılan deneysel çalışma mühendislik uygulamalarında kullanılan ANSYS programı yardımıyla modellenmiştir. Sonuç olarak kimyasal ankrajların eksenel çekme davranışları için deneysel çalışma yapılmış, ACI 318 ve sonlu elemanlar programı ile karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda kimyasal ankraj elemanlarında eksenel çekme kapasitesine kimyasal yapıştırıcının etkisinin derin ankrajlarda ortaya çıktığı görülmüştür. ACI 318 ankraj nominal kapasitesinin hedeflenen %95 güvenlikli durumu için ankraj elemanlarının %85'inde sağlanmıştır. ANSYS programıyla gerçekleştirilen modelde büyük çaplarda ve derin ankrajlarda sağlıklı sonuçlar elde edilmektedir. Anahtar Kelimeler: Kimyasal Ankraj; Güçlendirme; ANSYS; Sonlu Elemanlar Yöntemi.