Yara iyileşmesi için laktoferin ve lizozim içeren pluronik bazlı bir hidrojel geliştirilmesi

Yara iyileşme süreci birbiriyle örtüşen üç aşamadan oluşur: Enflamasyon, çoğalma ve yeniden şekillenme. Bu aşamalar genellikle bir yaralanma sonrasında kendiliğinden oluşsa da, bu süreçteki bazı arıza mekanizmaları bazen iyileşmeyen yaralar veya yaygın skar oluşumu gibi sorunlara neden olabilir ve iyileşmeyi hızlandırmak için sürecin bir ilaç formülasyonu ile desteklenmesi gerekir. Bu nedenle, hidrojel formülasyonları, yara iyileşme evrelerinin arkasında yatan mekanizmaları düzenlemeye yardımcı olabileceğinden ve biyoaktif moleküller için mükemmel taşıyıcılar oluşturmanın yanı sıra, enfeksiyonları önlemek için antimikrobiyal bir ortam sağlarken hücre dışı matrisi teşvik veya taklit etmede yardımcı olabileceğinden büyük ilgi görmektedir. Bu çalışmada biyoaktif moleküller olarak insan sütünden laktoferrin ve tavuk yumurta beyazından lizozim içeren, taşıyıcı olarak Pluronic® F127 ve hyaluronik asitten oluşan böyle bir hidrojel formülasyonunun geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu iki proteinin in vitro fibroblast proliferasyonu ve göçü üzerindeki kombinasyonel etkilerini ortaya çıkarmak için, laktoferrin ve/veya lizozim ile tedavi edilen NIH/3T3 fare fibroblast hücreleri üzerinde MTT, hücre göçü ve çizik yara iyileştirme deneyleri yapıldı. Ayrıca, üretilmiş olan laktoferrin ve/veya lizozim içeren hidrojellerin in vivo yara iyileştirme aktivitesi, sıçanlarda kutanöz cilt yaraları üzerinde de test edildi. MTT tahlilinden elde edilen sonuçlara göre, en iyi laktoferrin ve lizozim konsantrasyonları belirlendi ve migrasyon tahlillerinde kullanıldı. Sonuç olarak, laktoferrin ve lizozimin fibroblast göçünü indüklemek için kullanılabileceği ve birleştirilebileceği gösterildi. Öte yandan, in vivo yara iyileşmesi sonuçları, laktoferrin ve lizozimin yara iyileşmesi için poloksamer bazlı bir hidrojelde formüle edilebilmesine rağmen, laktoferrin ve/veya lizozim içeren hidrojellerin, yara büzülmesi açısından boş hidrojele kıyasla önemli bir fark göstermediğini ortaya koydu. Ancak histopatolojik inceleme, laktoferrin ve lizozim içeren hidrojellerin hidrojelin kendisinden daha iyi yara iyileşmesine yol açtığını ortaya çıkardı. Bu nedenle, söz konusu laktoferrin ve lizozim konsantrasyonlarının yara iyileştirici hidrojellerde kullanılabilmesine rağmen, daha fazla karakterizasyon ve konsantrasyonlarda daha fazla test yapılmasının daha iyi bir iyileştirici etkiye sahip bir hidrojel ile sonuçlanabileceği sonucuna varılmıştır.