Changing workspaces and urban experiences of creative labor: The case of İstanbul

Sanayisizleşme sonrası görülen ekonomik ve mekansal boşluk, kentleri yaratıcı endüstrilere yatırım yapmaya iterken, bu endüstriler kentsel alanlarda iş ve yaşamın geleneksel karşılıklarını dönüştürmeye başlamıştır. Bu bağlamda ortak çalışma alanlarının, evin ve kamusal alanların yeni çalışma mekanları olarak yaygın biçimde kullanılması; aynı zamanda kentsel çevrenin yüksek eğitim, yetenek, canlı kültürel altyapı ve diğer hizmetlerden oluşan ekosistemler olarak yeniden yapılandırılması post-endüstriyel kentin yeni tanımını oluşturmaktadır. Bu çalışma, yaratıcı işgücünün büyük çoğunluğunu barındıran İstanbul'da bu işgücünün değişen çalışma alanlarını ve kentsel deneyimlerini incelemektedir. Yaratıcı sektör çalışanları ve iş/yaşam çevrelerinin yoğunlukla konumlandığı Levent-Maslak, Şişhane ve Kadıköy bölgelerinde bulunan ortak çalışma alanlarında anket çalışmaları yürütülmüştür. Literatürdeki geçmiş çalışmalar, yaratıcı işgücünün iş/yaşam tercihleri ve yaratıcı sınıfı çeken kentsel mekan özellikleri hakkında fikir verirken, işin yeni mekansal dinamiklerinin daha geniş sosyo-mekansal ilişkiler ve kent bağlamında incelenmesi az araştırılmış bir alandır. Uzaktan çalışma biçimlerinin kentsel coğrafyayı nasıl etkileyeceği düşünüldüğünde, yaratıcı işgücünün iş ve yaşam tercihleri ekonomik kalkınma ve kent planlaması uygulamalarında büyük katkı sağlayacaktır.