Optimal timing of living-donor liver transplantation under risk-aversion

Karaciğer nakli, yaşayan donörden veya kadavradan gerçekleştirilebilmekle beraber, son evre karaciğer hastalalıkları için tek tedavi yöntemi olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, yaşayan donörden nakle odaklanılmıştır. Yaşayan donörden nakilde zamanlama, hastanın nakil öncesi ve sonrası yaşam kalitesini ve uzunluğunu etkilediği için büyük önem arz etmektedir. Literatürdeki çalışmalar, nakil zamanlamasını eniyilemek için, riske duyarsız Markov karar süreçleri (MKS) kullanmaktadır. Halbuki, gerçek hayatta, hastalar ve doktorlar genellikle riskten kaçınmaktadır. Bu çalışmada, yaşayan donörden karaciğer nakli problemi, riskten kaçınan bir MKS modeli ile modellenmiştir. Riskten kaçınma, modele dinamik tutarlı risk ölçütleri kullanılarak dahil edilmiştir ve karar vericilerin değişken risk tercihlerini yansıtabilmek için ortalama-kısmi sapma ve ortalama-riske maruz ortalama değer risk ölçütleri kullanılmıştır. Eniyi politikalar, sirotik hastalıklar veya hepatit B taşıyan hastalarda, farklı risk tercihleri ve organ kaliteleri göz önüne alınarak elde edilmiştir. Eniyi politikaların geçiş olasılıklarına ve yaşam kalitesine duyarlılığı ölçülmüştür. Bunun yanında, riskten kaçınan eniyi politikaların yaşam süresi dağılımını bulmak için bir benzetim çalışması yapılmıştır.