AI adoption in software development teams

Bu tez, yazılım geliştirme ekiplerinde, Yapay Zekanın, özellikle Büyük Dil Modellerinin (BDM), benimsenmesini etkileyen faktörleri araştırmaktadır. Mevcut teknoloji benimseme literatürü incelenmiş ve Teknolojinin Kabulü ve Kullanımı için Birleştirilmiş Teori (UTAUT) ile Koruma Motivasyonu Teorisi'ne (PMT) dayanan özgün bir benimseme modeli önerilmiştir. Bu model, BDM kullanımına ilişkin fayda ve risk algılarını birlikte ele alarak benimseme faktörlerini açıklamayı amaçlamaktadır. Model, 151 katılımcıdan toplanan anket verileriyle test edilmiş ve Kısmi En Küçük Kareler Yapısal Eşitlik Modellemesi (PLS-SEM) yöntemi ile analiz edilmiştir. Kuramsal açıdan bakıldığında, bu çalışma mevcut teknoloji benimseme literatürüne PMT entegrasyonu ile katkı sağlamakta; BDM benimsenmesine risk algısını sistematik biçimde dahil eden bir yaklaşım sunmaktadır. Bulgular, benimseme kararlarının büyük ölçüde fayda odaklı olduğunu göstermektedir; performans beklentisi, çaba beklentisi ve görev verimliliği benimseme niyeti üzerinde pozitif etki yaratmıştır. Buna karşın, PMT yapıları benimseme niyeti üzerinde doğrudan bir etki göstermemiştir; bu da, yazılım profesyonelleri arasında Büyük Dil Modeli benimsenmesinde risk algılarının henüz belirleyici bir rol oynamadığını ortaya koymaktadır.