A post-pandemic reassessment of the new urbanism principles

İnsanoğlunun yaşamak ve barınmak için kendisine fiziksel bir çevre yaratması önce oyma eylemi ile başlamış, daha sonra kurma ve inşa etmenin öğrenilmesiyle devam etmiştir. Oluşturulan bu fiziksel çevreler ihtiyaçlar doğrultusunda zaman içinde genişleyerek kentlere dönüşmüşlerdir. Kentlerin fiziksel formlarını etkileyen birçok faktör vardır. Tarihte kentler ve kentsel mekan tasarımı bu faktörlerin etkisiyle sürekli olarak değişime uğramıştır. Kentsel tasarım yazınında, kentlerin tasarımda dikkate alınması gereken faktörleri ve bu faktörlere bağlı olarak kentlerdeki değişimlerin nasıl olması gerektiğini tartışan çeşitli teorik yaklaşımlar bulunmaktadır. Bazı kentsel tasarım yaklaşımları birçok kişi tarafından benimsenerek bir akıma dönüşmüştür. 1980lerde ABD'de başlayan Yeni Şehircilik hareketi, belirli kurallar ve yaklaşımlar önererek ve teşvik ederek şehirlerin geleceği için bir vizyona sahip bu önemli hareketlerden biridir. Kentleri ve toplumların yaşam tarzlarını etkileyen ve değişikliklere neden olan faktörlerden biri de pandemilerdir. Tarih boyunca birçok pandemi yaşanmıştır. İnsanların yoğun bir şekilde etkileşimde bulunduğu yaşam alanları olan şehirler, hastalıkların yayılması için oldukça elverişlidir. Dolayısıyla, bu tür pandemi koşullarında insanların nasıl hareket etmesi gerektiği ve şehirlerin nasıl tasarlanması gerektiği önemli bir araştırma sorularıdır. Yeni Şehircilik ve pandemiler arasında bir ilişki kuran bu araştırma, COVID-19 pandemisi sonrası Yeni Şehircilik hareketinin tasarım ilkelerini ve stratejilerini yeniden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Öncelikle, sistematik yazın araştırması yöntemini kullanarak COVID-19 sonrası ve kentsel tasarım ile ilgili en çok bahsedilen konuları/kavramları ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Daha sonra, COVID-19 sonrası dönemde mevcut ve gelecekteki şehirlerin tasarımında yeniden ele alınması gereken Yeni Şehircilik hareketinin kritik kavramlarını tartışarak yeniden değerlendirmektedir.