Technology intensive production and economic development in the context of the new international economic division of labour

Teknolojik gelişmeler uluslararası sistemde ve uluslararası ekonomik iş bölümünün dönüşümünde şekillendirici ve önemli bir etkiye sahiptir. Sanayi devriminden günümüze kadar devam eden endüstriyel gelişmeler beraberinde teknolojinin kullanıldığı üretim sistemlerini getirmiştir. Taylorist-Fordist üretim metodolojileri 1970'li yıllarda yerini post-Fordist sürece bırakmıştır. Devam eden süreçte artan küreselleşme, bilgi teknolojilerinin gelişmesi yeni bir dönüşüme zemin hazırlamıştır. Son yıllarda Endüstri 4.0 sürecinin de katkılarıyla yeni bir ekonomik iş bölümüne geçişin olduğu gözlemlenmektedir. Bu tezde, endüstrileşme sonucunda ortaya çıkan teknoloji-yoğun üretimin ekonomik kalkınma üzerinde olumlu etkilere sebep olduğu ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Bu bağlamda, gelişmiş ve gelişmekte olan, Asya ve Doğu Asya bölgesinde yer alan yedi ülke seçilmiştir ve bu ülkeler iki grupta değerlendirilmiştir. Tümdengelim yöntemi uygulanarak birinci gruba seçilen dört ülkeye (Çin, Japonya, Güney Kore ve Singapur) doğrudan ispat yöntemi ile yaklaşılmıştır. Birinci grupta tezin temel argümanı olan teknoloji-yoğun üretim ve ekonomik kalkınma arasındaki olumlu ilişki ortaya koyulmuştur. Teknoloji- yoğun üretim ve ekonomik kalkınma arasındaki ilişkiyi anlamak adına seçilen ülkelerin sadece ekonomik durumunu belirten verilere değil, tarihsel süreçlerine ve uluslararası ekonomik sisteme entegrasyon süreçlerine de bakılmıştır. İkinci grupta yer alan ülkeler (Hindistan, Endonezya ve Tayvan), tümdengelim yöntemine bağlı olarak, argümanın tersini dolaylı olarak ispat etme yöntemine göre değerlendirilmiş ve ana argümanı desteklemiştir. Temel argümanı desteklemek için ikinci grup ülkeler ekonomik büyüme verileri yüksek olan fakat ekonomik kalkınma ve endüstrileşme seviyesi düşük olan ülkelerden seçilmiştir. Modern Dünya Sistemleri Teorisi ve Bağımlılık Teorisi bağlamında ülkelerin yeni uluslararası ekonomik iş bölümündeki konumuna bakılmıştır. Uluslararası ekonomik iş bölümünün yeniden şekillendiği bu süreçte, birçok ülke endüstrileşmenin çevre üzerindeki etkisini azaltmak için yeşil ekonomilere yönelmiştir. Bu tezde ele alınan ülkelerin çevre üzerindeki baskısına ve endüstrileşmesinin yol açtığı çevre tahribatına dikkat çekmek için yeşil ekonomilere geçiş incelenmiştir. Bu bağlamda, Çin ve Hindistan'ın yeşil ekonomiye yönelik programları değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Teknoloji-yoğun Üretim, Endüstrileşme, Ekonomik Kalkınma