Yeniden işlevlendirmede içmimarlık yaklaşımları; mekan algısında hafıza etkisi

Günümüzün, birbirine bağlı toplumlar dünyası olması ve kültürün bu toplumları dönüştürme gücü çok açıktır. Kültürel Miras, toplumsal kaos ve ekonomik istikrarsızlık yüzünden bozulan topluluklar için bir 'kimlik' ve 'uyum kaynağı' oluşturmaktadır. Savaşlar, afetler, hızlı kentleşme ve alt yapı projeleri ile bu şekilde insanlık için değer taşıyan kültürel ve doğal varlıklar zarar görmüştür. Zamanımızın 'mimarlık' pratiğinde, mevcut olan yapıların, tamir ve restore edilerek yeniden kullanımları her geçen gün daha büyük önem kazanmaktadır. Çağdaş dünya, sürdürülebilir kaynaklara duyulan ihtiyacı gözeterek 'daha düşük maliyetli' ekonomi anlayışı ile 'var' olan mimarlık mirası yapılarından faydalanmayı önemsemektedir. Mimarlıkta, yeniden işlevlendirme (adaptive reuse) burada ön plana çıkmaktadır. Bu yaklaşım sadece yapıların kullanılması ve uygun şekilde uygulamasının yapılması anlamında değil aynı zamanda binanın fonksiyonunu da değiştirerek toplumun ihtiyaç duyduğu ekonomi anlayışına hizmet edebilecek bir potansiyeli ortaya çıkarma anlamına da gelmektedir. Korunmuş olan eski veya tarihi 'miras'ın yeniden işlevlendirilmesi ile çağdaş yaşama katılması sağlanacak, tasarım stratejisi 'bağlam' odağında öncelenecek, içmimarlık projesi ile yeniden işlevlendirme süreci tamamlanacaktır. Modernizmin etkisi ile tasarım anlayışı evrilmiş ve tasarıma yansımaları, mekan algısında güçlü bir etkiye sahip olmuştur. Uzman içmimarın, mekan algısını ön görmesi, bu algıyı oluştururken 'hafıza' etkisinin farkında olması ile doğru içmimarlık yaklaşımlarını kullanması, yeniden işlevlendirmenin önemli bir tamamlayıcısı olacaktır. Yeniden işlevlendirme ile, mekânsal çözümlerinin yanı sıra, göz alıcı, çağdaş, işlevsel, korunmuş, değerine değer katan, talep gören, ulusal ve uluslararası tasarım platformlarında dikkat çeken iç mekanlar tasarlanmaktadır.