Yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelik mali teşvikler: Türkiye ve E7 ülkelerinin değerlendirilmesi

Yenilenebilir enerjinin kullanımına yönelik teşviklerin ülkelerin kalkınma düzeyi üzerinde olumlu sonuçları olduğu kabul edilmektedir. Bu çalışma, yüksek gelişme hızına sahip olan E7 ülkelerinde ve bir E7 ülkesi olan Türkiye'de yenilenebilir enerji kaynaklarına sağlanan mali teşvik politikalarını incelemeye yönelik değerlendirmeleri içermektedir. Fosil kaynakların tükenme riskinin ve enerji talebinin artmasıyla birlikte ülkeler tükenme riski olmayan, çevreye zarar vermeyen, dönüştürülebilen enerji kaynakları olan yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelmişlerdir. Gelişmekte olan ülkelerin gelişmiş ülke konumuna gelebilmeleri için gerekli olan enerji ihtiyaçlarını dışa bağımlı olmadan yerel enerji kaynaklarından sağlayabilmeleri adına bu kaynakların kullanımının ve yeni tesislerin kurulumlarının devlet tarafından artırılması gereklidir. Devlet, bu alana yatırım yapılmasını özendirmek amacıyla maliye politikası araçlarından olan mali teşvik politikasını kullanabilmektedir. Bu bağlamda çalışmada E7 ülkelerindeki ve E7 ülkesi olan Türkiye'deki yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelik yapılan mali teşvik politikaları belirlenmiş ve teşvik politikasının amaçlarına uygun olacak şekilde ülkelerin makroekonomik verileri tespit edilmiştir. Gelişmişlik düzeyleri benzer olsa dahi, E7 ülkelerinde yenilenebilir enerji kaynaklarına sağlanan mali teşvik politikalarında benzer uygulamaların yanında farklı uygulamalarda gözlemlenmiştir. Bu farklılıklardan yola çıkarak, E7 ülkeleri ekonomik, sosyal, toplumsal, coğrafi olarak kendilerine uygun olan mali teşvik politikalarını örnek alıp benzer ya da değişiklikler yapılarak kendi ülkelerinde uygulamaya koymaları önerilmektedir. Bu durum küresel kamusal mal olan çevreyi ve gelecek nesilleri kapsadığından dolayı önemli bir konudur ve tüm dünyayı ilgilendirmektedir.