Yenileşme dönemi hikayeciliğimizde eğitsel açıdan çocuğun sosyalleşmesine yönelik ifadelerin tespiti

Bu çalışmanın amacı ana dili ders kitaplarına alınacak olan metinlerin zenginleştirilmesi, bu bağlamda Türk edebiyatındaki önemli yazarların hikâyelerinin incelenmesi ile incelenen hikâyelerde çocuğun sosyalleşmesine katkı sağlayacak ifadelerin eğitsel açıdan kullanılabilirliğinin tespit edilmesidir. Yenileşme Dönemi hikâyecilerimizin hikâyeleri nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi modeli ile incelenerek amaca hizmet eden hikâyeler seçilip yorumlanmıştır. Veriler toplanırken fişleme tekniği ile bilgiler kaydedilip akabinde tasnif edilmiştir. Çalışmada evren; Yenileşme Dönemi hikâyeciliğimizde yer alan ''Samipaşazede Sezai, Halit Ziya Uşaklıgil, Mehmet Rauf, Hüseyin Cahit Yalçın, Ahmet Hikmet Müftüoğlu, Refik Halit Karay, Fahri Celaleddin Göktulga, Selahattin Enis Atabeyoğlu, Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Ömer Seyfettin'' gibi yazarların hikâyelerinin eğitsel açıdan çocuğun sosyalleşmesine yönelik ifadelerin tespitini oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise belirtilen yazarların hikâyeleri arasından beşer hikâyenin incelenmesidir. Çalışma kapsamındaki yazarlara ait toplamda 566 hikâye okunmuştur. Çocukların sosyalleşmesine yönelik ifadelerin yanı sıra belirlenen hikâyelerin değerler eğitiminde kullanılabilirlik açısından uygunluğu da tespit edilmiştir. Bu araştırma edebi yönü olan hikâyelere farklı bir açıdan bakılmasını sağladığı gibi hikâyelerin hem değerler eğitimine hem de çocukların sosyalleşmesine katkılarını göstermek açısından Türk hikâyeciliğinin zengin bir kaynak niteliğinde olduğunu göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Yenileşme Dönemi Hikâyecileri, Sosyalleşme, Hikâye, Çocuk, Eğitsel Değer.