Yeşil kaplan karidesi (Penaeus semisulcatus De Haan, 1844)'nin yemlerinde alternatif hammadde kaynakları kullanımının araştırılması

Bu çalışmanın amacı doğal sularımızda bulunan yeşil kaplan karidesinin (Penaeus semisulcatus) beslenmesinde alternatif yerli hammadde kaynakları [tavuk unu (TU), soya unu (SYU), mısır glüteni (MGU), yer fıstığı (YFU) ve fındık küspesi (FKU)] kullanılarak ekonomik ve hidrostabiltesi yüksek karides yem formulasyonlarının geliştirilmesidir. Bu amaçla yedi farklı rasyon [BU, %10BU+TU, %10BU+MİKS1, %10BU+MİKS2, MİKS1(SYU+MGU+YFU+FKU), MİKS2 (SYU+MGU) ve TU+MİKS2] hazırlanmış ve sekiz haftalık besleme çalışmasının sonunda karideslerde büyüme, yem tüketimi ve sindirim performanslarının yanı sıra et dokuda temel besin bileşenleri, yağ asitleri ve aminoasit kompozisyonunda meydana gelen değişimler incelenmiştir. Ayrıca, bu çalışmada dokuz farklı bağlayıcı maddenin (sodyum bentonit, kalsiyum bentonit, sodyum alginat, karboksimetil selüloz, guar gam, pektin, kitozan, karregenan ve sodyum hekzametafosfoat) karides yemlerinin hidrostabilitesi üzerine etkileri de araştırılmıştır. Çalışma sonunda alternatif bitkisel protein kaynakları ilave edilen yemlerle beslenen grupların büyüme performansı değerleri kontrol (BU) grubu ile benzer bulunmuştur. SU+MGU karışımı (MİKS2) ve özellikle %10 BU+MİKS2 yemleri karideslerde yüksek yaşama oranı ve büyüme sağlamıştır (P<0.05). Kas doku EPA değerleri gruplar arasında %9.92 ile %10.54 arasında (P<0.05) ve DHA değerleri ise %13.78 ile %19.31 arasında (P<0.05) farklılıklar göstermiş olmakla birlikte, genel olarak HUFA'ların kas dokuda yüksek seviyelerde bulundukları tespit edilmiştir. MİKS1 yemleriyle beslenen gruplarda besin madde sindirilebilirliklerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Penaeus semisulcatus için BU'nun rasyonlardan çıkartılabileceği, ancak cezbedicilik ve besinsel denge açısından, yeme %10 seviyesinde eklenmesinin daha uygun olabileceği görülmüştür. BU yerine alternatif hammaddelerin kullanımı yem maliyetini %18.42-29.82 düzeyinde azalttığı belirlenmiştir. Çalışmada gerçekleştirilen hidrostabilite testlerinde, kuru madde/protein kayıpları ve ekonomik göstergeler açısından en başarılı bağlayıcılardan birisi olarak buğday glüteni ön plana çıkmıştır.