Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğunun tıbbi hata yapma eğilimine olan etkisinde iş yükünün aracı rolü

Amaç: Yoğun bakım ünitelerinde kritik hasta bakımı ve izlemi nedeniyle disiplinler arası çalışmanın tıbbi hata eğilimi oluşturabilecek tüm nedenlerinin araştırılması güvenilir sağlık hizmet sunumu için önemlidir. Bu çalışmanın temel amacı, yoğun bakım hemşirelerinin alarm yorgunluğu düzeylerini tespit etmek, bu yorgunluğun tıbbi hata yapma eğilimi üzerine etkisini incelemek ve iki kavram arasındaki ilişkide iş yükünün aracı rolünü belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, T.C. Sağlık Bakanlığına bağlı Ordu İl Sağlık Müdürlüğü bünyesindeki hastanelerin 1., 2.ve 3. seviye yoğun bakımda görev yapan 250 hemşire üzerinde gerçekleştirimiştir. Araştırmada kişisel bilgi formuna ek olarak 'Hemşirelerde Alarm Yorgunluğu Ölçeği', 'Hemşirelerde Tıbbi Hata Eğilimi Ölçeği' ve 'İş Yükü Ölçeği' kullanılmıştır. Elde edilen verilerin geçerlik ve güvenilirlikleri doğrulandıktan sonra, analizler için SPSS programı ve AMOS paket programından yararlanılmıştır. Araştırmanın hipotezlerini test etmek adına ise SPSS Macro model 4 kullanılmıştır. Analizler %95 güven aralığında test edilmiştir. Bulgular: Yoğun bakım hemşirelerinde alarm yorgunluğu seviyesindeki artış iş yükünü %33 oranında, tıbbi hata eğilimini ise %9 etki ile artırmasına neden olmuştur. İş yükündeki artışın ise hemşirelerin tıbbi hata eğiliminde %9 oranında artmasına neden olmuştur. Buna ek olarak birbirlerine toplam etkisinin %11 oranında gerçekleştiği ortaya konmuştur. İş yükü, alarm yorgunluğu ve tıbbi hata eğilimi değişkenleri arasında pozitif bir korelasyon olup bu ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Sonuç: Bu araştırma kritik hasta bakımından sorumlu yoğun bakım hemşirelerinin tıbbi hata eğilimlerine yol açabilecek faktörleri daha iyi anlamamızı sağlayarak etkili stratejiler geliştirilmesine yardımcı olacaktır.