Yüzeysel mineral depozit oluşumu ve fraktal yaklaşımlar

Metaller doğal difüzyon ve çökelme koşullarının yada fabrikasyon üretim sürecinde kimyasal ve termal şartların oluşmasıyla kendi türlerine özgü katılaşarak desen oluşturabilir. Herhangi bir yüzeyde metalin desen oluşturması yüzeyin örgü yapısı ve temel özelliklerine göre değişim gösterir. Bu desenler yoğun leke, doğrusal, ağaç dallı ve dendrit yapıda olabilir ve bunların bazıları fraktal kavramı ile tanımlanır. Bu tez çalışmasında kalsedon yüzeyi mangan ve demir metallerinin difüzyon ve çökelme sonucu oluşan desenleri mangan dendritleri olarak isimlendirilir. İstatistik fizikte kullanılan ölçekleme teorisi ile incelenmektedir. Bu amaçla fotometrik yöntemler kullanılarak kalsedon yüzeyi görüntüleri dijital ortama taşınmıştır. Seçilen desenli bölgesel yüzeylerin yüzeysel parçacık yoğunluğu, fraktal boyut değerleri hesaplanmıştır. Ayrıca yüzeysel parçacık yoğunluğu ile fraktal boyut arasındaki ilişki 4. dereceden polinom fonksiyon ile tanımlan bir nümerik model ile belirlenebileceği gösterilmiştir. Ayrıca ölçekleme teorisine göre desenlerin çevre-alan ilişkisine ait kritik üs değerleri ve bu değerlerle ilişkili fraktal boyut değerleri karşılaştırılmış ve oluşumları yüzeysel yapıya göre değişim göstermektedir. Desen altı yüzeysel gözenek yoğunluğu oluşumları etkilediği tahmin edilmektedir. Bu tez çalışması yöntem açısından farklı sistemlerdeki desenleri ve gözenek yapısını ölçekleme ve foto metrik yöntemleri kullanma açsından yararlı olabilir.