Zor havayolunun preoperatif tespit edilmesinde havayolu ultrasonografisinin kullanılması: Prospektif çalışma

Amaç: Çalışmamızın amacı, genel anestezi altında elektif cerrahi uygulanacak erişkin hastalarda entübasyon güçlüğünü öngörmeye yönelik klinik ve ultrasonografik testlerin etkinliğini değerlendirmektir. Çalışmada, zor laringoskopi ve zor entübasyonu tahmin etmede klinik ve ultrasonografik yöntemler karşılaştırılmış ve en duyarlı parametrelerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Genel anestezi altında elektif cerrahi planlanan, 18-80 yaş arası, vücut kitle indeksi (VKİ) <35 kg/m² olan ve Amerikan Anesteziyoloji Derneği (ASA) sınıflaması I-III arasında yer alan 150 yetişkin hastanın hava yolu değerlendirmesi, klinik ve ultrasonografik yöntemler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Tüm olguların cinsiyet, yaş, boy, vücut ağırlığı, VKİ, tiromental mesafe (TMM), sternomental mesafe (SMM), boyun çevresi, insizörler arası mesafe (İİM), üst dudak ısırma testi (UDIT) ve modifiye Mallampati sınıflaması (MMS) kaydedilmiştir. Ultrasonografik değerlendirme sırasında hastalar koklama pozisyonunda iken cilt epiglottis arası mesafe, cilt-hyoid kemik arası mesafe ve cilt-vokal kordların anterior komissürü arası mesafe ölçümleri aynı anestezist tarafından yapılmıştır. Standart anestezi indüksiyonunu takiben, endotrakeal entübasyon zorluk derecesi modifiye Cormack-Lehane Sınıflaması (CLS) kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: CLS sınıf 2b ve üzeri olarak değerlendirilen 35 hasta (%23,3) zor laringoskopi; CLS sınıf ≥2b veya iki veya daha fazla entübasyon denemesi gerektiren 42 hasta (%28,0) ise zor entübasyon olarak kabul edilmiştir. Tüm hastalar başarılı şekilde entübe edilmiştir. Zor entübasyon öngörüsüne yönelik yapılan analizde, UDIT, İİM, boyun çevresi, boyun çevresi/TMM oranı ve ultrasonografi (USG) ile ölçülen cilt-epiglottis arası mesafenin istatistiksel olarak anlamlı prediktörler olduğu belirlenmiştir. Buna karşın, MMS, VKİ, TMM, SMM ile USG yardımıyla ölçülen cilt-hyoid kemik arası mesafe ve cilt-anterior komissür arası mesafe ile zor entübasyon arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Çalışmamızda zor entübasyon tahmini için incelenen klinik parametrelerden İİM, boyun çevresi ve boyun çevresi/TMM oranı için belirlenen kesme noktaları sırasıyla 4,3 cm, 39,3 cm ve 4,9 olarak hesaplanmıştır. Bu parametrelerin AUC değerleri sırasıyla 0,744, 0,713 ve 0,690 olarak bulunmuştur. Yapılan analizlerde, cilt-epiglottis arası mesafenin zor entübasyon öngörüsünde en yüksek prediktif güce sahip ultrasonografik ölçüm parametresi olduğu belirlenmiştir. ≥19,6 mm kesme değeri ile %76,2 duyarlılık, %76,9 özgüllük ve 0,818 eğri altındaki alan (AUC) değeri elde edilmiştir (p<0,001). Klinik testler ile ultrasonografik ölçümlerin kombinasyonu, zor entübasyon tahmininde daha yüksek duyarlılık sağlamış ve öngörü doğruluğunu belirgin şekilde artırmıştır. Bu bağlamda, en yüksek prediktif performans insizörler arası mesafe ile cilt-epiglottis arası mesafenin birlikte kullanıldığı kombinasyonda elde edildi. Söz konusu kombinasyon için AUC değeri 0,841, duyarlılık %80,7 ve özgüllük %85,7 olarak bulundu. Sonuç: Çalışmamızda, cilt-epiglottis arası mesafenin, zor entübasyonu öngörmede en yüksek prediktif güce sahip ultrasonografik parametre olduğunu belirledik. Ayrıca, İİM ile cilt-epiglottis arası mesafenin birlikte kullanımı gibi, ultrasonografik ölçümlerin rutin tarama testleriyle kombine edilmesinin, zor hava yolu tahmininde daha başarılı sonuçlar sağlayabileceğini öngörmekteyiz. Bu doğrultuda, USG destekli ölçümlerin preoperatif değerlendirmede noninvaziv ve güvenilir bir yöntem olarak klinisyenler tarafından kullanılabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak, zor entübasyon olgularının önceden tam olarak belirlenemeyeceği gerçeği göz önünde bulundurulmalı ve uygulayıcılar her zaman zor entübasyon olasılığına karşı hazırlıklı olmalıdır. Anahtar Kelimeler: Havayolu Yönetimi, Havayolu Ultrasonografisi, Ultrasonografi, Zor Entübasyon, Zor Laringoskopi, Cilt-Epiglottis Arası Mesafe