9
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Parlamenter ve başkanlık sistemlerinin hesap verebilirlikaçısından değerlendirilmesi, Türkiye örneği
Günümüz demokrasilerinde en çok uygulanmakta olan "Başkanlık", "Parlamenter" ve "Yarı Başkanlık Hükümet Sistemleri" yürütme organının göreve başlaması, yapısı ve yasama ve yargı organları ile ilişkilerine göre şekillenmektedir. İlk olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan Başkanlık Hükümet Sistemi ve İngilterede kurulan Parlamentar Hükümet Sistemi daha sonra başka ülkelerde uygulanmasıyla devletlerin tarihsel gelişimi, siyasal yapıları ve toplumsal nedenlerden dolayı farklı şekilleri de beraberinde getirmiştir. Çalışmada bu sistemlerin Türkiyede uygulanma şekillleri ele alınmaktadır. Onun için bu farklılıkların incelenerek mukayeseli şekilde tatkik edilmesi daha iyi anlaşılması açısından faydalıdır. Her hükümet sistemi, uygulandığı ülkelerin tarihsel, toplumsal ve ekonomik özelliklerine göre biçimlenmektedir. Ancak hesapverebilirlik oluşturulan hükümet sistemlerinin daha uzun süreli ve kalıcı olmasını, seçen-seçilen arasındaki ilişkinin biçinlenmesini sağlamaktadır. Bu anlamda hükümet sistemlerinin oluşturdukları hesapverebilirlik mekanizmaları önemlidir. Türkiye hem parlamenter hükümet sistemini hem de başkanlık hükümet sistemini (halen uygulanmakta olan) uygulamıştır. Bu açıdan Türkiye hükümet sistemleri karşılaştırmalı olarak hesapverebilirlik mekanizmaları bağlamında incelenmiştir. Farklı hesapverebilirlik mekanizmaları hükümet sistemlerinin işleyişini, onunla bağlantılı olan diğer güçlerin yapılanmasını da etkilemektedir. Çalışmada öncelikle kuvvetlerin yumuşak ayrımına dayanan parlamenter hükümet sistemi ve kuvvetlerin sert ayrımına dayanan başkanlık hükümet sistemlerinin tarihsel gelişimleri ve temel özellikleri ele alınmaktadır. Daha sonra çalışmanın üçüncü bölümünde Türkiyede uygulanan ve tarihsel gelişimleri ile değişen parlamenter, başkanlık ve cumhurbaşkanlığı hükümet sistemlerinin Türkiye örnekleri ele alınarak hesap verebilirlik açısından karşılaştırılmaktadır.
Kayıt dışı işgücü piyasasının İstanbul'daki Suriyeli mülteci çocukların hayatları üzerindeki sonuçlarını anlamak
During the Syrian war, millions of refugees, including over 1.8 million children, fled to Türkiye in search of safety. Now, they face challenges as they try to rebuild their lives. Istanbul, as a major urban center, has the highest concentration of Syrian refugees, and consequently, many children in Istanbul face limitations on where they can live and work, making it difficult for them to secure formal education and employment. This often results in poverty and exploitation, with children having to work to support their families' survival. The essential aim of this study is to explore the experiences of Syrian children engaged in child labor in Türkiye, focusing on the factors leading to their involvement, the working conditions they face, and the impact on their well-being. To accomplish this goal, empirical data was gathered through semi-structured qualitative interviews conducted in Istanbul with eight Syrian children (four boys and four girls). The study contends that because of early labor ages, restricted educational opportunities, long work hours, and a history of psychological distress linked to their experiences during the war before arriving in Turkey, Syrian children involved in child labor are particularly vulnerable to severe exploitation. Regretfully, they are now under even more strain due to child labor.
Suriye yaşlı mülteciler ve insani ve uluslararası kurumların sağlık hizmetleri sağlamadaki rolü
The commencement of the Syrian crisis in 2011 has led to a substantial humanitarian catastrophe and inspired the displacement of millions of individuals, with a particular impact on the senior demographic. This study seeks to thoroughly examine the intricate healthcare obstacles encountered by elderly Syrian refugees, while also emphasizing the important contributions made by humanitarian and international organizations in tackling these concerns. The study primarily employs a qualitative methodology, that focuses on conducting in-depth interviews with senior Syrian refugees and healthcare specialists to get thorough and detailed insights. This qualitative methodology is improved by doing an exhaustive examination of scholarly articles and publications, which enhances the qualitative findings by offering pertinent contextual and background information. The results of this comprehensive investigation provide useful understanding of the complex healthcare requirements of elderly refugees, including the management of chronic diseases and the addressing of mental health challenges in the context of migration. Furthermore, the study investigates the many approaches by which interventions from humanitarian and international organizations have both aided and hindered attempts to decrease healthcare disparities among elderly Syrian refugees. This study contributes to academic conversations regarding healthcare for refugees and emphasizes the pressing necessity for ongoing collaborative efforts to address the healthcare needs of elderly Syrian refugees amidst the protracted conflict and displacement.
Köylerin aydınlanma mabedi: Köy enstitüleri
Türkiye Cumhuriyeti'nin ilerici devrimlerinin sonucu olarak kurulan Köy Enstitülerinin kuruluşu, katkıları ve dağıtılması konusu günümüzde de tartışma konusu olarak güncelliğini koruyor. Köy Enstitüleri aniden ve spontane bir şekilde kurulmamıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nda yapılan Tanzimat Reformları dönemine kadar gidip çıkan tartışmaların 1930'lara, 1940'lara gelip çıkan ve pratiğe uygulanan bir sonucu olmuştur. Cumhuriyet kurulduktan sonra yapılan 1923 İzmir İktisat Kongresi kararlarında kökleri, 1936 yılında kurulan Köy Eğitmen Kursları ile birlikte ilk adımları atılmıştır. Köy Enstitülerinin kurulmasındakı başlıca sebep, Kurtuluş Savaşı'ndan sonra ekonomik olarak çökmüş devletin yeniden ayağa kaldırılması ve bunun için de yoksul köylülere okuma-yazma götürülmesinin amaçlanması olmuştur. Köy Enstitüleri bilgiyi bir araç olarak benimseyerek köylülere sadece yeni devrimci düşünceleri değil, eğitimi, laikliği, demokrasiyi, yönetme inisyatifini de taşımıştır. Köy Enstitüleri, zihni emekle kol emeğinin, yani teori ile pratiğin sentezinin can bulmuş hali olmuştur. Bu tezin amacı Köy Enstitülerinin kuruluşu, onu yaratan konjonktürleri, dağıtılması ve daha sonrasında Türkiye'ye etkilerini araştırmaktır. Bu çalışmanın çıkış noktası temel olarak şu soruyla ifade edilebilir: Köy Enstitüleri, köylerin kalkınmasına nasıl katkıda bulunmuştur. Bu çalışmada, bu argümanları desteklemek için tarihi belgeler, istatistikler, anılar ve röportajlar gibi çeşitli kaynaklardan yararlanılacaktır.
Türk kamu diplomasisinde eğitim diplomasisi: Somali örneği
Literatüre girmeden önce de Türkiye dışında Osmanlı Devleti'nde dahi uygulamalarına sıkça rastladığımız kamu diplomasisi faaliyetleri uluslararası sistemde etkisini esas olarak Soğuk Savaş sonrası dönemde göstermiştir. Küresel güçlerin çok yönlü dış politikalarında askeri gücü barındıran sert güçten ziyade kitleleri sürükleyici güce sahip olmak için kullandıkları aktörler yumuşak güç olarak karşımıza çıkmaktadır. Kamu diplomasisi faaliyetlerinde kullanılan yumuşak güç aktörleri ile sağlıktan ekonomiye, kültür-sanattan eğitime kadar birçok alanda yapılan faaliyetler diğer ülkelerin halklarına tanıtılmakta, kitleleri ikna ederek dış politika çalışmalarına ağırlık verilmektedir. Soğuk Savaş sonrası çok yönlü bir dış politika belirleyen Türkiye'nin bölgesel güç olma iddiasında Osmanlı Devleti'nden kalan kültürel ve tarihi bağlarının bulunduğu Afrika Kıtası önemli bir konumdadır. Bu bağlamda 1998 yılında hayata geçirilen Afrika Açılım Eylem Planı ile Türkiye Afrika Kıtası İlişkileri tekrar başlamış olup ortaklık politikası ile devam etmektedir. Afrika Kıtası'na yönelik kamu diplomasisi faaliyetleri gerçekleştiren Türkiye'nin kıtadaki konumu gün geçtikçe kuvvetlenmektedir. Sağlık, insani yardım ve ekonomik yardımların yanı sıra eğitim alanında kıtada yapılan yatırımlar ilişkilerin uzun vadede olumlu seyretmesi için büyük önem arz etmektedir. Özellikle eğitim diplomasisi kanalını kullanan Türkiye, her yıl binlerce Afrikalı öğrenciye farklı derecelerde eğitimler vermektedir. Eğitim hayatları sonrası ülkelerine dönen Somali öğrencilerin ülkeleri ile Türkiye arasındaki ilişkilere olumlu katkı sağlayacakları hedeflenmektedir.
Özel gereksinimli bireylere sahip ailelerin sosyal yurttaşlık algısı: Hakkâri ili örneği
Neredeyse her anne ve baba, aile olgusuna anlam katmak amacıyla, çocuk sahibi olmayı arzu etmektedir. Çocuğun aileye eklenmesi ile beraber aile ilişkilerinin ve dinamiklerinin de değişime uğrayacağı söylenebilir. Buna karşın, engeli olan bir çocuğun doğması veya ilerleyen zaman zarfında çocukta herhangi bir engelin meydana gelmesine bağlı olarak gerek annelerin gerekse babaların çocuklarına ilişkin kurmuş oldukları hayaller de yok olmaktadır. Aile içerisinde özel gereksinime sahip bir çocuğun mevcudiyeti ile beraber söz konusu durum, aile bireylerine iktisadi, psikolojik ve sosyal anlamda çok fazla etki etmektedir. Ebeveynler açısından söz konusu güç durum karşısında yaşanılan stresle beraber, günlük hayattaki işlevselliklerini yerine getirebilmek de son derece güçleşmektedir. Özel gereksinime sahip çocukların bakımının yerine getirilmesinde ihtiyaç hissedilen zaman, yükümlülükler, maddi imkânlar ve bununla beraber yaşanan duygusal sorunlar, ebeveynlerin stres yaşamalarını da beraberinde getirebilmekte, söz konusu sorunlar aile içerisinde yetersiz bilgi, değişmekte olan roller, sosyal faaliyetlerin kısıtlanması, sosyal yurttaş olma ihtiyacını tetiklemektedir. Araştırma bu temele göre hazırlanmış ve özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin sosyal yurttaşlık algılarını incelemeyi hedeflemiştir. Araştırmada Hakkâri ili merkezinde özel gereksinimli çocuğa sahip olan ebeveynler örneklem grubunu oluşturmaktadır. Araştırma; özel gereksinimli çocuğa sahip ailelerin sosyal yurttaşlık algılarının incelenmesine yönelik nitel araştırma yöntemleri arasında bulunan fenomenoloji (olgubilim) deseniyle hazırlanmıştır. Araştırma kapsamında, katılımcıların bilgilerini kapsayan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile veriler toplanmıştır. Yapılan analizler sonucu elde edilen bulgulara göre katılımcı ebeveynlerin görüşleri paylaşılmıştır.
ABD'nin İran'ın Nükleer Programı hakkındaki söylemi
This study, based on securitization theory, examines how discourse of different US presidents (Bush, Obama, Trump, and Biden) influenced a perception on Iran's nuclear program. Analyzing their public speeches and official documents from 2000 to 2024, the study reveals how each administration tried to securitize (or de-securitize) this issue. The study shows that Bush and Trump were more likely to securitize, presenting the Iranian program as an immediate threat. From the other side, Obama and Biden were looking for a diplomatic solution and reduced anxiety levels. The study demonstrates how language and rhetoric shapes threat perception and influences foreign policy, and highlights the value of securitization theory for understanding the dynamics of international relations.
Cinsel sokak tacizinin fas sokaklarındaki faslı kadınların özgürlüğü üzerindeki etkisi: Kazablanka şehri örneği
Street harassment remains a significant challenge in Morocco, profoundly affecting women's daily lives and psychological well-being. This study investigates the impact of street harassment in Casablanca, examining its emotional and behavioral consequences, as well as the effectiveness of existing legal and social responses. The research is grounded in feminist theory, focusing on how patriarchal social norms shape the public space and constrain women's mobility. Methodologically, the study employs a qualitative approach, using semi-structured in-depth interviews with women from diverse socio-economic backgrounds in Casablanca. This approach allows for a nuanced understanding of how women perceive and cope with harassment. The analysis follows a thematic framework, identifying patterns related to emotional distress, coping mechanisms, and interactions with legal institutions. The study also critically engages with Law 103-13, which aims to address violence against women, assessing its implementation challenges and societal reception. The findings reveal that street harassment triggers fear, anxiety, and a loss of self-worth, prompting behavioral changes such as altering routines, avoiding specific areas, and modifying clothing choices to reduce visibility. Despite the introduction of legal measures, enforcement remains weak, largely due to societal normalization of harassment, inadequate public awareness, and persistent victim-blaming attitudes. This gap between legislation and practice points to the necessity of integrating feminist perspectives into policy-making to address the root causes of gender-based violence. The study calls for comprehensive reforms, including stronger legal enforcement, gender-sensitive education, and urban planning strategies that prioritize women's safety. Additionally, cultural transformation through awareness campaigns and community engagement is essential to challenge the patriarchal norms that perpetuate harassment. Addressing this issue requires coordinated efforts across legal, educational, and infrastructural dimensions to create safer public spaces where women can move freely without fear. Keywords: Street Harassment, Feminist Theory, Law 103-13, Women's Safety.
Filistin-israil çatışmalarına ilişkin bm kararları ve iki devletli çözüm örnek olarak
This research aims to deal with UN resolutions and recommendations regarding the Palestinian-Israeli conflict within the framework of a two-state resolution through the lens of neorealism, which focuses on state power, security, and the anarchic international system and provides a framework to analyze the motivation, constraints, and consequences of United Nations (UN) efforts pertaining to the conflict. The research analysis includes the critical United Nations Security Council (UNSC) resolutions, such as Resolution 242 (1967) and Resolution 338 (1973), and the subsequent structures, such as the Oslo Accords, all of which have been evaluated through neorealist assumptions with regard to primary emphasis placed on state sovereignty, balance of power, and the involvement of major powers in determining outcomes. The research investigates UN diplomacy along with the strategic interests of Israel, Palestinian authorities, and global powers, and evaluates the viability of a two-state solution from a neorealist perspective. The study argues that the continued power asymmetries, competing national interests, and the absence of enforceable mechanisms have undermined the UN's capacity to implement a sustainable resolution. These findings clarify the limits of multilateral diplomacy that drives conflict resolution, echoing the wider challenges that face the peace process within the Palestinian-Israeli context.