11
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Balıkesir Pullusu işlemelerin incelenmesi
"Balıkesir Pullusu İşlemelerin İncelenmesi" araştırmanın konusu olarak belirlenmiştir. Araştırmanın amacı; Balıkesir Pullusunun çeşit, malzeme, teknik, motif, renk ve kompozisyon özelliklerini belgeleyerek kendine özgü örneklerin gelecek nesillere aktarılmasını sağlamak, el sanatları ve el sanatları ile ilgili disiplin alanlarının bilgisine kazandırmaktır. Bu araştırmanın evrenini, Balıkesir Pullusu ile yapılmış işlemeler oluşturmaktadır. Bu araştırma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. 26 adet esere, bilgi formu uygulanmış, genel ve detay fotoğrafları çekilerek, desenleri bilgisayar ortamında Adobe Illustrator 2020 programında çizilmiştir. Bilgi formlarından elde edilen bilgiler tablolar ve grafikler halinde, sayısal verilere dönüştürülüp, çalışmanın araştırma bulguları ve yorumlar bölümünde sunulmuştur. Araştırmada; Balıkesir Pullusu işleme tekniğinin daha çok gelinlik üzerine uygulandığı, son yıllarda ise yenilik arayışına girildiği ve giyim-kuşam, aksesuar, ev aksesuarı vb. olarak çeşitlendirildiği görülmüştür. Zeminde ipekli kumaş, işlemede altın rengi, bakır rengi ve gümüş rengi gibi kılaptan ve pul, süslemede ise tırtılın kullanıldığı belirlenmiştir. Kenar temizleme ve astarda, keten kumaş, hazır dantel ve dikiş ipliğinin en çok kullanılan gereçler olduğu görülmüştür. İşlemelerde genellikle, kabartma sarma tekniği, tırtıl tutturma iğne tekniği, iğne ardı tekniği, uygulanmıştır. İşlemelerde en çok bitkisel bezeme uygulanmış az da olsa nesneli ve geometrik bezemelerinde kullanıldığı görülmüştür. İşlemelerin ana motiflerinde, motiflerin birleştirilerek tek bir birim biçiminde sunulmuş kompozisyonlar ve düzgün sıralama ile düzenlenmiş kompozisyonlar yoğun olarak kullanılmıştır.
Bursa ili Keles ilçesi geleneksel giyim kuşam özellikleri ve turistik bebekler
Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü El Sanatları Anasanat Dalı Yüksek Lisans Tezi olarak hazırlanan bu çalışma ile Bursa İli Keles İlçesi' nde yapılan yöresel yapma bebeklerin özelliklerinin incelenmesi, yöre ekonomisine, bölgenin tanıtımı ve turizme katkısı ayrıca ilçenin giyim-kuşam kültürünün araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya literatür taraması ile başlanmıştır. Araştırma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; problem durumu, araştırmanın amacı, önemi, sayıltılar, sınırlılıklar, tanımlar, araştırma yöntemleri ve ilgili araştırmalara yer verilmiştir. İkinci bölümde; kuramsal çerçeve ve ilgili araştırmalara, üçüncü bölümde; araştırma bulgularına yer verilmiştir. Anket formu 17 sorudan oluşmaktadır. Anketler 30 kişiye uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.00 programı kullanılarak yapılmıştır ve üçüncü bölümde tablolar halinde verilerek yorumlanmıştır. Anket sonuçlarına göre yöresel yapma bebek ile ilgilenen bireylerin tamamı kadındır. Bu bireylerin çoğunluğu ev hanımıdır ve 16 ve üzeri yıldan beri Keles' te yaşamaktadır. Diğer meslek gruplarından da bu sanat ile ilgilenenler vardır. Çoğunluğu ilköğretim mezunu olup, aralarında lise ve lisans mezunu olanlar da vardır. Bireylerin çoğunluğu bu sanat ile yakın çevresi sayesinde tanışmışlardır. Bireyler bu sanatı kazanç elde etmek için ve kültürlerini yansıttığı için, az bir kısmı da hobi amaçlı yapmaya başlamıştır ve çoğunluğu bu sanatı başkalarına da tavsiye etmektedir. Bireylerin hepsi bebek olarak plastik bebek kullanmaktadır ve yaptıkları yöresel yapma bebekler ile yaşadıkları yörenin tanıtımına fayda sağladıklarını düşünmektedir. Bireyler sırasıyla başlık, önaba (peşkir), çorap ve dizgenin yapımının zor olduğunu düşünmektedir. Yöresel yapma bebeklerin iç ve dış turizme tanıtılması için festival ve sergilere katılmanın gerektiğini ve Halk eğitimi kurslarının devamının sağlanması gerektiğini düşünmektedir. Keles' te yapılan yöresel yapma bebeklerin fotoğrafları çekilerek yöresel yapma bebek bilgi formları, giysilerin fotoğrafları çekilerek de giysi bilgi formları oluşturulmuştur. Oluşturulan bilgi formları ile incelenme tarihi, bulunduğu yer, yöresel adı, kullanım amacı, giysiler için tarihlendirme, kullanılan malzeme, teknik ve renkler incelenmiş, kompozisyon kısmında yapım aşamaları anlatılmıştır. Ayrıca kaynak kişi künyesi oluşturulmuştur. 32 adet yöresel giyimli bebek bilgi formu vardır. Bu formların 26 tanesi kadın, 6 tanesi erkek giyimli yöresel yapma bebektir. Yöreye ait kadın ve erkek giyimi kendi içinde bilgi formları ile açıklanmıştır. Kadın giyim ile ilgili bilgi formları 15 adet, erkek giyimi ile ilgili bilgi formları 12 adetten oluşmaktadır. Dördüncü bölümde ise sonuç ve öneriler yer almaktadır. Daha sonra kaynaklar, ekler ve özgeçmiş vardır. Ekler kısmında kullanılan bilgi formu örnekleri ve anket formu örneği yer almaktadır. Bu çalışma Keles' te yapılan yöresel yapma bebeklerin ve yörenin iç ve dış turizmde tanıtılması açısından önem taşımaktadır ve bu yönde önerilere yer verilmiştir.
Bursa Nakış El Sanatları Müzesinde bulunan Türk işi ve hesap işi işlemeli ürünler
Bu araştırmada; Bursa ili Nakış El Sanatları Müzesinde bulunan 21 adet Türk işi ve 19 adet Hesap işi tekniği ile çalışılmış özgün eserler araştırma kapsamına alınmıştır. Bursa Nakış El Sanatları Müzesinde bulunan 40 adet özgün eser tespit edilmiş ve fotoğrafları çekilmiştir. Araştırma kapsamında literatür taraması yapılarak; Bursa'nın tarihi gelişimi, coğrafi konumu, ekonomik durumu, kültürel yapısı, sanat, el sanatları, işleme, işlemenin tarihçesi, müze ve müzecilik ile Türk işi ve Hesap işinin tarihçesi ve genel özellikleri araştırılmıştır. Hazırlanan bilgi formları doğrultusunda tespit edilen eserlerin özellikleri incelenerek belgelenmiştir. İnceleme sonucu elde edilen veriler doğrultusunda Bursa ili Nakış El Sanatları Müzesinde bulunan Türk işi ve Hesap işi tekniği ile işlenmiş eserlerin tür, boyut, kullanılan gereçler, teknik, renk, motif, kompozisyon özellikleri ile eserlerin bugünkü durumları tespit edilmiştir. Türk işi ve Hesap işi tekniği ile işlenmiş eserlerin büyük bölümünü peşkir ve uçkur oluşturmaktadır. Eserlerin çeşitlerine göre pamuklu dokuma, keten dokuma ve az da olsa diğer kumaşlar kullanılmıştır. İğne tekniklerinde genellikle düz pesent iğnesi, verev pesent iğnesi ve gözeme tekniğinin kullanıldığı bunların yanında muşabak, sarma, balıksırtı iğne tekniklerinin de tercih edildiği görülmektedir .Kenar temizlemelerinde genellikle çırpma dikişi ve saçak bırakarak ve saçak bükülerek kenar temizliği yapıldığı tespit edilmiştir. İşlemelerin büyük oranda altın, açık yağ yeşil, açık mavi, açık pembe, koyu yağ yeşil, turkuaz, leylak tercih edilmiştir. İşlemelerin büyük çoğunluğunda bitkisel ve nesneli bezemeler tercih edilmiştir. Büyük çoğunluğunda düzgün sıralamalı ve bağlantılı sıralamalı kompozisyon tercih edilmiştir.
Günümüz lif sanatı ürünlerinin incelenmesi
"Günümüz Lif Sanatı Ürünlerinin İncelenmesi" başlıklı araştırmanın amacı; günümüz lif sanatı ürünlerinin geniş bir yelpazede ele alınarak bu alanda çalışma yapan sanatçılar, bu sanatçılara ait çalışmaların kullanılan teknik, malzeme, renk ve kullanım alanları açısından incelenmesidir. Ayrıca dokuma tekniği ile 5 adet özgün çalışma yapılmıştır. Araştırmada farklı ülkeden 48 lif sanatçısına ait 81 adet dokuma, 43 adet örgü, 43 adet keçe, 31 adet makrame /düğümleme ve 28 adet bu tekniklerin beraber kullanıldığı karışık teknikle olmak üzere toplam 226 lif sanatı ürünü incelenmiştir. Ürünler, sanatçıların internet sitelerinden, çevirimiçi kataloglardan, e-posta yoluyla kendilerinden ve yayınlarda yer alan farklı koleksiyonlarından elde edilmiştir. Günümüzde teknoloji, sosyal medya ve diğer dijital ortamları aktif kullanan, farklı ülkelerde yaşayan lif sanatçılarını ve çalışmalarını, tezde yansıtmak için sanatçılara mail yolu ile bilgilendirme yapılmış ve izinleri alınmıştır. Ulaşılan bilgiler toplanarak ürün bilgi formları ve sanatçı bilgi formları hazırlanmıştır. Ürün bilgi formları, teknik, malzeme, kullanım alanı açısından incelenmiş ve yorumlanmıştır. Araştırmada, dokuma, örgü, keçe ve makrame (düğümleme) teknikleri ile yapılmış 226 adet çalışmada kullanılan malzemeler incelendiğinde daha çok pamuk, yün, pamuk-yün karışımı, ipek, keten ve geri dönüştürülmüş farklı iplikler kullanıldığı tespit edilmiştir. Çalışmalarda kullanılan renkler, sanatçının kendini ifade etme biçimi, bakış açısı, kullandığı tema, kullanım alanlarına göre çok geniş bir yelpazede olduğu görülmüştür. Çalışmada incelenen ürünlere bakıldığında birçok farklı kullanım alanı olduğu gözlenmiştir. Bu kullanım alanlarına bakıldığında ev dekorasyonlarında ya da iç mekanlarda kullanılan pano, tablo, portre, duvar dekorasyon ürünleri, dekoratif objeler, giysi, takı, giyilebilir sanat ürünleri, heykeller, maske, duvar halıları, duvar dekorasyonları, ayakkabı, bebek, halı, kostüm, eldiven, başlık, separatör, lamba ve enstalasyon çalışmaları olduğu görülmüştür. Tez kapsamında 5 adet özgün çalışma yapılmış ve yapılan bu çalışmalara ait bilgi formları düzenlenmiştir.
Bilecik Osmaneli ilçesi lefke bezinin incelenmesi
Araştırma konusu olarak; Bilecik ili Osmaneli ilçesi lefke bezi el dokumaları ele alınmıştır. Yörede el dokumacılığı ile ilgilenen bireylerden örneklem yöntemiyle 21 birey seçilmiş ve anket tekniği uygulanmıştır. Ayrıca yörede yapılmış Lefke bezi el dokuma örneklerinden mekikli dokumalardan toplamda 25 tanesinin bilgi formu oluşturulmuş ve bu dokumaların boyut, araç - gereç, kompozisyon, motif, teknik özellikleri incelenmiş ve her bir ürün için hazırlanan bilgi formlarında bu özellikler belirtilmiştir. Geleneksel Türk kültürünü en güzel şekilde temsil eden el dokuma sanatları günümüz şartlarında birçok el sanatı gibi azalmaya başlamıştır. Bu araştırma ile Bilecik ili Osmaneli ilçesi lefke bezi el dokuma örnekleri belgelenmiş ve bu alanda eksikliği hissedilen bilimsel bir doküman hazırlanmıştır. Yörede el dokumacılığı ile uğraşan bireylerin çoğunluğu genç yetişkin kadınlar tarafından hem yöre el dokumacılığını yaşatmak hem de ekonomik katkı sağlamak amacıyla yaptığı tespit edilmiştir. Bireylerin büyük bir kısmı dokumayı ailesinden öğrenmiş ve bunu bir gelenek olarak devam ettirilmiştir. Yörede yapılan tüm dokumalarda atkı ve çözgü ipliği olarak pamuk ip kullanılırken çözgü hazırlama işlemleri atölye de ve çözgü dolabında yapılmaktadır. İncelenen dokumaların ürün çeşitleri örtü, peştamal, şal, kese ve bornozdur. En fazla ürün örtü amaçlı kullanılmaktadır. Dokuma da tercih edilen renkler ise, turuncu, krem, sarı, siyah lacivert, bordo, beyaz, mavi, kahverengi, yeşil, kırmızı renklerinin kullanıldığı, ancak zemin renklerinde ağırlıklı olarak krem, desen renklerinde ise ağırlıklı olarak lacivert renklerinin tercih edildiği tespit edilmiştir. Kursiyerlerin en çok geleneğe bağlı olarak motiflerin temin edildiği ve bilgi formlarıyla da geometrik desenlerin en çok tercih edildiği görülmektedir. Osmaneli ilçesi lefke bezi dokumalarının devam ettirilmesi için geleneksel özelliklerini taşıyan yeni kullanım alanlarına yönelik tasarımlar ve hediyelik eşya olarak üretilmesi ile yöreye sağlayacağı katkılar ile birlikte Türk kültürünün yeni nesillere taşınmasında da önemli rol oynayacaktır.
Kocaeli ilinde yapılan iğne oyası ürünler üzerine bir araştırma
ÖNSÖZ Geleneksel Türk el sanatları içerisinde en güzel ve en incesini teşkil eden iğne oyaları, Türk kadınının asırlardan bu yana gelen yaratıcılık gücünü, ince zevkini tüm görkemiyle gözler önüne sermektedir. Ancak günümüzde oyacılık sanatında doğal malzemelerden sentetik malzemelere yöneliş, iğne oyalarımızın özelliklerini ve kalitesini bozmakta, teknolojinin hızla gelişmesi ise el sanatlarına olan ilginin giderek azalmasına neden olmaktadır. Bu nedenle iğne oyasını tanıtıp yöresel özelliklerini belgelendirerek kaynak oluşturmak ve gelecek nesillere aktarılmasına yardımcı olmak üzere; Kocaeli ilinde yapılan iğne oyası ürünler araştırmaya konu olarak seçilmiştir. Ayrıca yöresel motif ve tekniklerden esinlenip, günümüz ihtiyaçlarına cevap verebilecek nitelikte tasarımlar yapılarak, iğne oyasının kullanım alanları çoğaltılmış ve bu sanatın yaşatılmasına katkıda bulunmaya çalışılmıştır. Araştırmada yörede elde edilen iğne oyası ürünler fotoğraf ve çizimlerle belgelenerek, çeşit, araç-gereç, motif, kompozisyon, renk, kalite, yöreye ait teknik ve estetik özellikleri ile kullanım alanları hakkında bilgi verilmiştir. Araştırmanın her aşamasında benden ilgi ve desteğini esirgemeyen sayın hocam Yrd. Doç. Yakute Develioğlu'na, yöre halkına ve aileme teşekkür eder, saygılarımı sunarım. Ankara-2000 Mine KOCABAŞ
Kuyumculukta mine tekniği uygulamaları ve yeni tasarımlar
Bu çalışmanın temel amacı kuyumculukta mine tekniği kullanımını araştırmak, bu sanatın içinde benimsenmiş temel teknikleri belirlemek ve bu temel tekniklere göre eserler üretmektir. Bu temel amaç kapsamında öncelikle mine sanatının tarihi incelenmiştir. Dünya sanat tarihiyle paralel olarak mine sanatında yaşanan değişme ve gelişmeler incelemeye alınmıştır. Mine sanatının kullanım alanları özelleştirilerek kuyumculuktaki teknikler ve malzemeler belirlenmiştir. Belirlenen bu tekniklerin sıklıkla kullanılan dördü ayrıntılı olarak tanıtılmıştır. Bu teknikler, Kolezyon, Champlevé, boyama mine ve Plique-â-Jour'dur. Yapılan literatür taramasına ek olarak, çalışma kapsamında basılı kaynaklardan ulaşılabilen 20 eser incelenmiştir. Teknik özellikleri araştırılan bu eserlere ilişkin eser tanıtım kartları oluşturulmuştur. İncelenen bu eserlerde de sıklıkla kullanılan tekniklerin literatürde belirlenen tekniklerin aynısı olduğu görülmüştür. Çalışma kapsamında da bu teknikler kapsamında 15 farklı eser oluşturulmuştur. Bu eserlerden Champlevé tekniği benimsenerek üretilen yüzüğün tüm üretim aşamaları ayrıntılı olarak verilmiştir. Oluşturulan tüm eserlere ilişkin eser tanıtım kartları da oluşturulmuştur. Eser üretim sürecinde birtakım zorluklarla karşılaşılmıştır. Bunlardan ilki, minenin hassas ve aşırı kırılgan bir yapıda olmasından dolayı çalışma sırasında istenen uygulamaların yapılmasında yaşanan zorluklardır. Bir diğer zorluk ise mine uygulamasının ardından eserin sonlandırılması için gerekli ısıl işlemlerin yapılamamasıdır. Bu durum da minenin kuyumculuktaki kullanım alanını daraltmaktadır. Elde edilen ve gözlemlenen bu bulgulardan yola çıkarak, minenin çalışılması güç, hassas ve değişikliklere izin vermeyen bir materyal olduğu, alanda yapılan yeterli sayıda uygulamalı çalışma olmadığı belirlenmiştir. Daha nitelikli mine uygulamaları için daha fazla sayıda uygulamalı çalışmaya ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir.
Kuyumculukta metal işleme tekniklerinden antiklastik yükseltme ile takı üretimine yönelik form arayışları
Kabuk formlar, metal bir levhanın biçimlendirilerek akıcı, hafif, sağlam ve üç boyutlu organik bir yapı haline getirilmesidir. Elde edilen üç boyutlu nesneler, düz parçalardan daha zarif ve profesyonel bir görünüme sahiptirler. Yüzyıllar boyunca çaydanlık, sürahi ve kase gibi nesneler, metali bir düzlem boyunca hareket ettiren teknikler olan batırma ve yükseltme ile yapılmıştır. Bu tekniklerle güzel parçalar oluşturulurken, temel biçim ve fonksiyonda ise genişleme az olmuştur. Ters yükseltme olarak da bilinen antiklastik biçimlendirme, kabuk formlar oluşturmanın yeni yöntemlerini metal ustalarına sunmaktadır. Bu yenilikçi teknikle metal faydacı bir araçtan, etkileyici bir araç haline gelmiş ve formlar dışavurumcu bir sanat formuna taşınmıştır. Bu araştırmada; incelenen yerli ve yabancı literatür bilgileri ışığında, temel kuyumculuk tekniklerine, metal işlemenin temellerini oluşturan süreçlere, biçimlendir-mede kullanılan metaller ile aletlerin tanıtılmasına ve kabuk yapılar hakkında gerekli bilgilere yer verilmiştir. Sinklastik batırma ve antiklastik yükseltme teknikleriyle elde edilen temel formların yapım süreçleri görsel destekli olarak anlatılmıştır. Araştırma kapsamında yapılan deneysel uygulamalar sonucunda ulaşılan formlardan ise takılar üretilmiştir.
Ankara Devlet Opera ve Balesi kostüm atölyelerinde bulunan baş süsleme aksesuarlarının incelenmesi ve turistik ürün tasarlanması
İnsanoğlunun süsleme ve süslenme ihtiyacının doğal sonucu olarak ortaya çıkan güzel görünme isteği zamanla giysi kültürüne yansımıştır. Giyinme ihtiyacının zaman içerisinde süslenme ihtiyacını doğurması bir aksesuar olan şapka sanatının gelişmesine neden olmuştur. İlk olarak korunma ihtiyacının etkisi ile başlayan başlık kültürü, daha sonra sembolik anlamlar ile çeşitlenmiştir. Ayrıca iklim, yaşam tarzı, cinsiyet ve kültür gibi kavramların etkisi de başlık kullanımının yaygınlaşmasının önemli unsuru olmuştur. Günümüzde sahne sanatlarında kostümün tamamlayıcı ögesi olarak kullanılan başlıklar, eserin sahnelenme sürecinde belirtildiği gibi aslına sadık kalınarak üretilmektedir. Bu çalışmada, Ankara Devlet Opera ve Balesi kostüm departmanına ait şapka atölyesinde bulunan 100 adet başlık incelenmiş ve elde edilen ürünlerin fotoğrafları çekilerek, detaylı bilgi formları düzenlenmiştir. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzdelik dağılımları dikkate alınmıştır. Çalışma kapsamında Ankara devlet opera ve balesi şapka-çiçek atölyesinde bulunan başlıkların boyut, teknik, malzeme, renk, desen-form ve model-kompozisyon özellikleri incelenmiştir. Ayrıca incelenen başlıklardan esinlenerek 12 adet turistik ürün tasarımı yapılmıştır. Araştırmanın, bu konu ile ilgilenen kişiler için yazılı belge niteliği oluşturacağı ve bundan sonraki çalışmalara ışık tutacağı düşünülmektedir.
Kayseri yöresel el örgüsü (lizöz) hırkaları
El sanatları toplumların yaşamlarından elde edilen kültür birikimleridir. Anadolu'nun birçok bölgesinde yaşamış olan uygarlıkların kültür birikimi örneklerini müzelerimizde görmekteyiz. Kayseri ili kültürel birikimin yoğun olduğu önemli bölgelerden birisidir. Kayseri bölgesinin kültür birikiminin bir parçası olan el örücülüğünün içerisinde yer alan Lizöz hırkaları bu araştırmanın konusudur. Araştırmanın evrenini, Kayseri ili araştırmanın örneklemini ise Kayseri ili merkezinde bulunan 54 adet Lizöz hırkası oluşturmaktadır. Hırkaların malzeme, örme aracı, teknik, motif, renk, boyut özelliklerinin belirlenmesi için ürünler bilgi formlarında kaydedilmiştir. İl merkezinde yaşayan kaynak kişilerin demografik özellikleri ve el örücülüğüne ait bilgiler, hırkaların kullanım özelliklerinin belirlenmesi için kaynak kişilere görüşme formları sunulmuştur. Hırkaların iç ve dış turizmde değer bulması hedeflenen turistik ürün örneklerinin sunulabilmesi için tasarım ürünler oluşturulmuştur. Bulgulardan ve görüşme formlarından elde edilen bilgilerin yüzdelikleri alınarak tablolar halinde sunulmuştur. Hırkalarda kullanılan iplik türlerinin, akrilik, pamuk, tiftik ve simli ipliklerin olduğu, bazı hırkalarda kurdele ve düğme kullanıldığı tespit edilmiştir. Hırkalarda örme aracı olarak tığ, şiş ve firketenin kullanıldığı ve bu araçlarla yapılam çeşitli tekniklerin olduğu tespit edilmiştir. Sembolik, bitkisel, geometrik ve figüratif motiflerin kullanıldığı belirlenmiştir. Pembe, mavi, sarı, yavruağzı rengi, krem, beyaz, turkuaz, gülkurusu, fuşya, kırmızı ve gri renklerinin kullanılğı gözlemlenmiştir. Hırkaların kollu, kolsuz (pelerin hırka), yakalı ve yakasız olmasına bağlı olarak boyutlarının değişkenlik gösterdiği belirlenmiştir.
Seramik torna şekillendirme yöntemi ile üretilen temel formların yapım aşamaları ışığında; bazı çok parçalı-eklemeli formların çözümlenmesi
Çok eski bir geçmişi olan seramik üretiminde ve günümüz seramik sanatında; "Seramik Torna Şekillendirme Yöntemi" nin hiç kuşkusuz yadsınamaz bir yeri olmuştur. Başlangıçta doğada bulduğu özlü/plastik toprağı elde şekillendirerek birtakım figüratif heykelcikler, dinsel kaplar ve yaşamını kolay hale getirmek için yeme-içme-saklama kapları üretmeye başlayan insanoğlu; daha sonraları üretimi daha hızlı hale getirmek, aynı zaman diliminde daha fazla seramik üretebilmek gayesi ile arayışlarda bulunmuştur. Zaman içerisinde günümüzdeki seramik tornalarının ilk örnekleri olan el tornaları icat edilmiştir. Tarih öncesi çağlarda yeme-içme-saklama kaplarının üretimini hızlandırmak ve daha kolay hale getirmek isteyen insanoğlu; günümüzde de bu temel amacın yanı sıra sanatsal tasarımlarını daha hızlı ve rahat şekilde sonuca ulaştırabilmek için ilgili yöntemi tercih etmektedir. Bu araştırmada; seramik torna şekillendirme yönteminin keşfi ve tarihsel gelişim süreci, bu gelişim süreci içerisindeki torna türleri, ilgili şekillendirme yönteminde kullanılan çamurlar ve şekillendirme aletleri, seramiğin rötuşlanması, kurutulması, bisküvi fırınlanması, dekorlanması, sırlanması ve sırlı fırınlanması konularında bilgi verilmiştir. Ancak esas önemli görülen, bizi bu çalışmaya iten amaç doğrultusunda; seramik torna şekillendirme yöntemi ile üretilen temel formların yapım aşamaları uygulamalı olarak aktarılmış ve bu temel formların yapım aşamaları ışığında; bazı çok parçalı-eklemeli formaların nasıl yapıldığı uygulamalı olarak çözümlenmiş ve anlatılmıştır. Araştırma kapsamında konuyu pekiştirmesi açısından; seramik torna şekillendirme yöntemi ile çok parçalı-eklemeli formlar üreten bazı sanatçıların eserleri ile birlikte tanıtımına yer verilmiş ve çok parçalı-eklemeli formlardan oluşan bir sergi oluşturulmuştur.