3
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Meme kanseri araştırmaları için bir çip-üstü-organ sistemi
Meme Kanseri Araştırmaları İçin Bir Çip-Üstü-Organ Sistemi
Kemik doku mühendisliğinde kullanılmak üzere aljinat/ipek fibroin bazlı hidrojel ve kriyojel üretimi ve karakterizasyonu
Kemik doku mühendisliği, otolog ve allojenik greftlerin sınırlamaları ve komplikasyonlarına alternatif çözümler sunan multidisipliner bir alandır. Bu alanın temel hedefi, kemik kırıkları, doku kayıpları ve kemik kanseri gibi klinik sorunların tedavisine katkı sağlamak amacıyla, hedef dokuya biyolojik, mekanik ve yapısal açıdan uygun özellikler sunan doku iskeleleri geliştirmektir. Bu amaç doğrultusunda, doğal veya sentetik biyopolimerler kullanılarak doğal kemik hücre dışı matriksini taklit eden, üç boyutlu ve gözenekli yapılar tasarlanmaktadır. Geliştirilen iskelelerin, hücre adezyonu ve proliferasyonuna olanak tanıyacak şekilde biyouyumlu olması, fizyolojik streslere karşı yeterli mekanik dayanıklılık göstermesi ve osteojenik süreci desteklemesi beklenmektedir. Bu tezde, kemik doku mühendisliği uygulamaları için aljinat, oksitlenmiş aljinat, ipek fibroin ve farklı oranlarda hidroksiapatit kullanılarak hidrojel ve kriyojel sistemler geliştirilmiştir. Sistemlerin çapraz bağlanması için iki farklı kalsiyum klorür (CaCl₂) konsantrasyonu (%0,1 M ve %0,3 M) tercih edilmiştir. Elde edilen hidrojel ve kriyojel sistemlerinin karakterizasyonu kapsamında, viskozite analizleri gerçekleştirilmiş ve tüm gruplarda kayma incelmesi davranışı gözlemlenmiştir. Viskozite, hidroksiapatit oranının artışıyla birlikte anlamlı şekilde yükselmiş; bu durum hidroksiapatitin fiziksel dolgu görevi görerek zincirler arası hareketliliği sınırlamasıyla açıklanmıştır. Kayma incelmesi, malzemelerin 3B baskı veya enjeksiyon gibi uygulamalarda işlenebilirliğini artırmaktadır. Ayrıca, açısal frekans tarama testleri ile sistemlerin viskoelastik özellikleri değerlendirilmiştir. Elde edilen depolama modülü (G') değerleri, özellikle kriyojel sistemlerde daha yüksek bulunmuş; bu da yapıların elastik özelliklerinin baskın olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, G' > G'' ilişkisi hem hidrojeller hem de kriyojeller sistemlerde viskoelastik katı özelliği sergilemiştir. Şişme analizleri kapsamında, iskelelerin sıvı tutma kapasiteleri karşılaştırılmıştır. Bu özellik, hücre metabolizması için gerekli olan besinlerin taşınımı ve atıkların uzaklaştırılması açısından kritik öneme sahiptir. Kriyojellerin daha gözenekli bir yapıya sahip olmaları nedeniyle, hidrojellere kıyasla daha yüksek şişme oranlarına sahip oldukları belirlenmiştir.
Doku mühendisliği yaklaşımları ile nazal rekonstrüksiyonda kullanılmak üzere biyopolimerik doku iskelelerinin geliştirilmesi
Burun kemiği ve kıkırdak patolojileri, sıklıkla karşılaşılan ve yaşam kalitesini olumsuz etkileyen vakalardır. Burnun fonksiyonel ve estetik olarak yeniden yapılandırılması; uygun malzemenin seçilmesi ve gerekli tasarımın uygun bir şekilde yapılmasına bağlıdır. En çok kabul gören yaklaşım olan rekonstrüksiyon çalışmalarında otolog kıkırdak tedavileri, cerrahi komplikasyonlar ile sınırlı olmaktadır. Bu gibi sınırlamalar nedeniyle alloplastik uygulamalar (Gore-Tex ®, politetra-floroetilen, [PTFE] bazlı; Lactosorb ®, yüksek yoğunluklu polietilen [HDPE] esaslı gibi)ın kullanımı artmaktadır. Bu tür sistemler otolog tedavilerde yaşanan sınırlamaları minimize ediyorsa da alloplastiklerin de, özellikle implantasyonda meydana gelebilecek komplikasydan dolayı yeni nesil tedavi rejimlerine önemle ihtiyaç duyulmaktadır. Sağlıklı nazal hücrelerle dekore edilmiş, zamanla biyolojik olarak bozunabilen, biyolojik uyumlu doku iskelerinin geliştirilmesi olarak hücre ve doku mühendisliği temelli tedavi yaklaşımlarının önemi artmaktadır. Sunulan tez kapsamında; değişik sebeplerle meydana gelen nazal olumsuzlukların giderilmesinde kullanılmak üzere nazal rekonstrüksiyon sistemlerinin biyolojik olarak bozunabilen ve biyolojik uyumlu (doğal polimerlerden; polisakkarit, protein esaslı) malzemelerden yararlanılması planlanmıştır. Bu malzemelerden bazıları; suda çözünebilenler (örneğin; aljinat, ipek proteinleri vb.) ya da organik çözücüde çözünebilen yapılar(örneğin; polihidroksialkanoat[PHA]'lar vb.) şeklinde düşünülmüştür. Doku iskelelerinin oluşturulmasında liyofilizasyon ve elektrostatik eğirme (electrospinning) teknikleri kullanılmıştır. İlk olarak suda çözünür polimerik yapılar kullanılarak önceden hazırlanan burun kalıpları uygun polimerlerle doldurularak 3 boyutlu doku iskelesinin bileşenlerinden biri olan süngerimsi tip yapı geliştirildi ve a liyofilize edildi. Mikro ve nano liflerden oluşan matrikslerin elektroeğirme tekniğiyle katmanlı yapılar halini alarak, taramalı elektron mikroskobu(SEM) sistemi ve makroskopik resimlerle morfolojik olarak analiz edildi. Hidrojel doğasına sahip yapıların kullanılması sebebiyle su alma davranışları incelendi. Anahtar Kelimeler: Biyopolimer, Doku İskeleleri, Doku Mühendisliği Yaklaşımları, Nanofiberler, Nazal Rekonstrüksiyon.