4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Bandırma körfezinde denizüstü rüzgar enerji santrali için kurulum yeri seçimi
Türkiye'de rüzgar enerjisi pazarı son yıllarda hızlı bir büyüme göstermektedir. 2016 yılında rüzgar enerjisi kapasitesindeki artış, Türkiye'yi Avrupa'da ilk üç ülke arasına ve dünyada yedinci sıraya taşımıştır. Ülkenin kara ve deniz alanlarına yayılmış yüksek rüzgar enerjisi potansiyeli bulunmaktadır. Ayrıca, Türkiye'nin coğrafi konumu ve iklim koşulları, rüzgar enerjisi üretimi açısından pek çok ülkeye göre avantaj sağlamaktadır. Fosil yakıtlardan farklı olarak çevre dostu ve yenilenebilir bir enerji kaynağı olan rüzgar enerjisi, Türkiye'nin dışa bağımlılığını azaltmada önemli bir rol oynayabilir. Son yirmi yılda bu kaynağın kullanımındaki artış, rüzgar enerjisinin stratejik önemini daha görünür hale getirmiştir. Bu çalışmada, Bandırma ve çevresindeki kara ve deniz alanlarında rüzgar enerjisi potansiyeli Ters Mesafe Ağırlıklı (TMA) enterpolasyonu ve Çok Kriterli Karar Verme (ÇKKV) yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Çevresel ve mekânsal kısıtlamalar dikkate alındığında, Bandırma Körfezi'nde optimize edilen bölgelerde 20 türbin ile 120 MW kurulu güç öngörülmüştür. Bu sonuçlar, bölgenin denizüstü rüzgar enerjisi açısından uygunluğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca, Türkiye'nin rüzgar enerjisi kurulu gücü dünya çapında lider ülkelerle karşılaştırılmış; işletme, inşa ve lisans aşamasındaki projeler analiz edilmiştir. Yapılan tekno-ekonomik analizler sonucunda, projenin Dengeleme Elektrik Maliyeti (DEM) 86,07 €/MWh olarak hesaplanmış olup, bu değer uluslararası denizüstü rüzgar enerjisi projelerinin maliyet aralıklarıyla (76,92 – 102,56 €/MWh) yüksek derecede rekabet edebilir bir seviyededir. Elde edilen 120 MW'lık fizibil kapasite, Türkiye'nin 2035 yılındaki 5 GW denizüstü rüzgar enerjisi santralleri hedefine doğrudan katkı sunmaktadır. Bu bulgular, Türkiye'nin enerji arz güvenliğini güçlendirme ve fosil yakıtlara olan bağımlılığını azaltma potansiyelini desteklemektedir.
Kurtarma hukuku kapsamında çevresel kurtarma
Kurtarma sadece antik bir hak olmayıp, denizcilik hukukuna özgü bir haktır. Deniz kurtarmasında en önemli ilke olan, "Faydalı Netice Yoksa, Ödeme Yok" temelinde, ortada bir fayda yoksa yapılan faaliyetlerin maliyeti ne olursa olsun bir ödemenin olmamasına dayanmaktadır. Ancak, bilim ve teknolojinin gelişmesi, artan gemi trafiğiyle birlikte çeşitli kargoların taşınması nedeniyle denizcilik endüstrisinde çevre kirliliği ciddi bir problem haline gelmiştir. Bu yüzden bu ilke, son yıllarda çevre zararını önlemeye yönelik kamu ilgisini yansıtacak şekilde değişikliğe uğramıştır. Günümüzde çevresel koruma gerekliliği geleneksel kurtarma sistemine meydan okumaktadır. Geleneksel kurtarma sistemi içerisinde gelişen çevresel kurtarma günümüzde oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Çalışmada 1989 Londra Konvansiyonu çerçevesinde çevresel kurtarma özellikle Amerikan ve İngiliz uygulamaları göz önünde bulundurulmak ve standart klozlar dahilinde değerlendirilmek suretiyle açıklanmıştır. Uluslararası Kurtarma Birliği (ISU) 1989 Londra Konvansiyonunu değiştirmek üzere çeşitli önerilerde bulunmaktadır. Bu çalışmada, kurtarma endüstrisinin talepleri doğrultusunda yapılan bu girişimlerin odak noktası olan deniz çevresi kirliliğinin engellenmesi veya en aza indirilmesi hususunda gösterilen çaba karşılığında teşvik amaçlı ücretlendirmeyi amaçlayan eski adı sorumluluk kurtarması olup yeni adı çevresel kurtarma ücreti olarak geleneksel kurtarma ücretinden ayrı bir ücretin nasıl tesis edilebileceği hususundaki özüm yolları incelenmiştir. Ayrıca, kurtaranların çevre kirliliği önleme çabalarının kurtarma hukuku altında ne oranda ve hangi yasal gerekçelerle ücretlendirildini ve diğer hukuk alanlarında alternatif imkanların olup olmadığını ya da tesis edilebilme hususunun analizi yapıldı. Anahtar Kelimeler: Kurtarma, Kurtarma Ücreti, Çevresel Kurtarma ücreti, SCOPIC, Özel Tazminat, , Sigorta
Doğu Akdeniz'de münhasır ekonomik bölge sınırlandırması uyuşmazlığı kapsamında yürütülen askeri faaliyetlerin hukuki statüsü
Bu araştırmada,"Doğu Akdeniz'de Münhasır Ekonomik Bölge Uyuşmazlığı Kapsamında Yürütülen Askeri Faaliyetlerin Hukuki Statüsü" konusu incelenecektir. Bu konunun seçilmesindeki yegane amaç, önemi her geçen gün artan Doğu Akdeniz'de halihazırda Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC)'nin açısından mevcut olan Münhasır Ekonomik Bölge (MEB) uyuşmazlığı kapsamında yürütülen askeri faaliyetler için bir hukuksal sınır çizmektir. Bir hukuk konusu olması sebebiyle araştırma yöntemi olarak literatür taraması seçilerek; mevcut tek taraflı deklerasyonlar, çok taraflı mutabakatlar, yapılan uluslararası düzenlemeler ve örnek dava kararları ile örnek olaylar incelenmiştir. Araştırmamızda öncelikle denizcilik gibi yüzyıllardır önemli olan bir konu içinde oldukça yeni bir alt konu olan münhasır ekonomik bölge kavramının ne olduğu açıklanacak, tarihsel süreci ve devletlerarası sınırlandırma anlaşmaları çerçevesinde Doğu Akdeniz'deki mevcut durumun değerlendirmesi yapılacaktır. Araştırmanın devamında özellikle Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) tarafından Doğu Akdeniz'de Türkiye'nin mevcut bölgesel güvenliğine zarar veren, aynı zamanda uluslararası hukuka da aykırı olan münhasır ekonomik bölge sınırlandırmaları çerçevesinde ikili antlaşmaları destekleyici yönde yürütülen yabancı askeri faaliyetler ve Türkiye tarafından alınan karşı tedbirlerin hukuki statüsü incelenecektir. Son olarak Doğu Akdeniz'de yürütülen askeri faaliyetler kapsamında Türkiye'nin yararına olan ortamın inşa edilmesi için atılması gereken adımlar sıralanacak ve bir çıkarımda bulunulacaktır. Araştırmada, tarih boyunca birbirleri ile karşılıklı olarak bağlı olan ticaret yani ekonomik çıkarlar ya da gereksinimler ile bunu desteklemek için yürütülen askeri faaliyetler arasındaki ilişki, münhasır ekonomik bölge çerçevesinde ve Doğu Akdeniz bölgesi için sınırlandırılarak siyasal ve hukuksal perspektifler ışığında sunulacaktır.
Tanker terminallerinde gemilerde yaşanan kazaların insan faktörü ve emniyet açısından değerlendirilmesi
Denizcilik alanında oluşturulan düzenlemelerle alınan önlemler ve gelişen teknolojiyle birlikte deniz kazaları önemli ölçüde azalmıştır. Ancak bu kazaların sıfıra indirilmesi mümkün olmamıştır. Çalışmada 20.12.2000 ile 28.03.2014 tarihleri arasında tanker terminallerinde yükleme boşaltma operasyonları sırasında meydana gelen deniz kazalarına ait raporlar, insan faktörü ve emniyet açısından değerlendirilmiştir. Çalışmada tanker terminallerinde meydana gelen kazaların MAIB (Marine Accident Investigation Branch), IMO (International Maritime Organization) GISIS (Global Integrated Shipping Information System) ve Maritime Safety Authority of New Zealand gibi kuruluşlar tarafından yayınlanan raporlar incelenmiş ve insan unsurunun kazalardaki etkisi tespit edilmiştir. Bu kuruluşların yayınladığı toplam 19 kaza raporu tanker terminallerinde gerçekleşen deniz kazalarını içermekte olup bu raporlardan sadece 10'u incelemelere uygun yeterli veriyi kapsamaktadır. Bu kazalar risk değerlendirme yöntemlerinden biri olan Hata Ağacı Analizi (Fault Tree Analysis-FTA) ile incelenmiştir. Çalışmanın bulgularından bazıları, tecrübe eksikliği, bilgi eksikliği, prosedüre uymama olarak bulunmuştur. Ayrıca bu çalışmada kaza inceleme raporlarındaki farklılığın araştırmacıların verilere ulaşmasında bir engel olduğu ve deniz kazalarına ilişkin bilgilerin yeterli veri içermeyecek şekilde raporlandığı da görülmüştür. Çalışmanın sonucunda hem kazalardaki insan unsurunun önemi vurgulanmış hem de raporlama için tüm kurumlar için standart bir kaza inceleme/raporlama tutanağına ihtiyaç olduğu ve doğru analiz için önemli olduğu tespit edilmiştir.