7
Arşivlenen Tez
0
DOI Atanmış
0%
DOI Oranı
Anabilim Dalı
Ankara ili piyasalarında bulunan dekoratif deri eşyalar üzerine bir araştırma
Araştırmanın amacı günümüzde yapılmakta ve günlük hayatta önemli yeri olan deri mekan aksesuarlarının yerinde incelenerek, çeşitlerinin, yapım aşamalarının, kullanıldığı alanların, kullanılan tekniklerin, renk ve desen özelliklerinin belgelenmesi, rapor haline getirilmesi ve yeterliliğinin ortaya konulmasıdır. Araştırma süresince uzman görüşleri yardımıyla bir anket düzenlenmiş ve bu anket yapım atölyeleri ile satış yapılan işyerlerine uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evrelerini 2012-2013 yılında Ankara ilinden seçilen dekoratif deri eşya yapımı ve satışı yapan atölye ve piyasalarda bulunan 70 ürün çeşidi oluşturmuştur. Araştırma sonuçlarının analiz ve yorumlanmasında frekans ve yüzde dağılımları dikkate alınmıştır. Satış yapılan iş yerlerinde ürünlerin Ankara'dan seri üretim yapan firmalardan temin edildiği bunun yanında başka atölyelerden ve kendi atölyelerinde üretim yapan işyerlerinin de halen bulunmakta olduğu görülmüştür. İşyerleri ürünleri kendi tercihlerinde seçtikleri kadar tüketicilerin isteklerini de dikkate alarak seçmektedir, ayrıca ürünleri seçerken günün modasına uygun olmasına da dikkat etmektedirler. İşyeri sahipleri ve çalışanlarının çoğunluğu yurtdışından ülkemize kalitesiz ve ucuz ithalat ürünlerinin fazlalığı, müşteri memnuniyetsizliği, kalifiye eleman azlığı hammaddelerin pahalılığı sebebiyle güçlüklerle karşılaşmaktadır. Bu gibi sorunlara sahip özellikle üretim yapan işyerlerinin sayısının oldukça azalmakta olduğu gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Deri, El sanatları, Dekoratif
M.E.B. Haydar Aliyev İlköğretim Okulu" 6. - 7. sınıf Teknoloji ve Tasarım Derslerinde kullanılabilir artık materyallerin değerlendirilmesi örneği
Bu araştırmanın amacı Milli Eğitim Bakanlığı Haydar Aliyev İlköğretim Okulu Teknoloji ve Tasarım Derslerinde Kullanılabilir artık Materyallerin tasarım örneklerinin, öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Çalışma uygulama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması yapılarak, öğrenci guruplarına artık materyaller ile tasarım ve proje örnekleri uygulanarak, araştırmayı oluşturmuş, verileri elde etmek amacıyla anket hazırlanmış ve öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evreni, 2011-2012 öğretim yılı II. İkinci döneminde Haydar Aliyev İlköğretim Okulu Teknoloji ve Tasarım dersi 6.7. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Toplam 65 öğrenci ile ürün çalışması yapılmış ve 65 öğrenciye anket uygulanmış, elde edilen verilerin analizinde frekans ve yüzde teknikleri kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans ve yüzde dağılımları alınarak bulgular tablolarda verilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde Teknoloji ve Tasarım derslerinde atık ve artık materyallerin tasarım çalışmalarında kullanımının öğrenciler tarafından sevilip benimsendiği görülmüştür. Atık ve artık materyalleri tanıma, gruplandırma, çalışmalarına uygun materyal seçimi, uygun renk seçimi, doğaya dost malzemeler hakkında bilgilenme, görsel materyaller kullanma ve ürün çalışmalarında neler tasarlayabileceklerini kavramaları konusunda farkındalık kazandıkları görülmüştür. Öğrencilerde çevre bilinci oluşturmada etkin rol oynadığı ve olumlu yönde davranış değişikliği gözlenmiştir.
İstanbul ili ilköğretim okullarında uygulanan iş eğitimi ders programının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı İstanbul İli İlköğretim Okullarında Uygulanan İş Eğitimi Ders Programında uygulanan eğitimin, öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesidir. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır. Araştırmacı tarafından literatür taraması sonucunda, araştırmayı oluşturacak verileri elde etmek amacıyla ilköğretim öğrencilerine uygulanmak üzere anket hazırlanmış ve öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evreni, 2005?2006 öğretim yılında İstanbul ili ilköğretim okullarında rasgele seçilen (Kadıköy - Moda İ.Ö.O, Üsküdar-Atatürk İ.Ö.O, Kartal - İhsan Bayrakçı İ.Ö.O ) okulların öğrencilerinden oluşmaktadır. Bu programda eğitim alan 210 ( 102 kız, 108 erkek ) öğrencinin tamamı örneklem olarak seçilmiş ve ayrıca örneklem seçilmemiştir. Elde edilen verilerin analizinde frekans, yüzde ve aritmetik ortalama teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans, yüzde dağılımları alınarak bulgular tablolarda yorumlanmıştır. Elde edilen veriler değerlendirildiğinde İş Eğitimi dersi, ilköğretim okulu öğrencileri tarafından çok sevildiği görülmektedir. İlköğretim okulu öğrencilerinin en çok sevdiği ders Matematik ve Fen dersleridir. Üçte birinden fazlası da İş Eğitimi derslerini çok sevdiğini belirtmişlerdir. İş Eğitimi derslerinde, öğrenciler en çok Ev Ekonomisi alanına ilgi duymaktadır. İş ve Teknik Eğitimi alanına ise yarıdan fazlası ilgi göstermektedir. Özellikle Ticaret ve Tarım alanına karşı öğrencilerin ilgileri yetersizdir. Yetersiz olmasının sebebi ilköğretim okullarında yeteri kadar Ticaret ve Tarım öğretmenlerinin olmamasından kaynaklanmaktadır. İş Eğitimi derslerinin işlendiği atelye ve sınıf uygulama alanlarında ki araç gereç ve donanımların yarıdan fazlasında yeterli olmadığı görülmüştür. Öğrencilerin dört üçten fazlası malzeme teminini kendi imkânlarıyla karşılaşırken çok az bir kısmı malzeme temin edememektedir. İlköğretim okullarında İş Eğitimi dersleri öğrencilerin ilgi ve yeteneklerini tanımalarında, zaman, malzeme ve enerji tasarrufu gibi alışkanlıkları kazandırabilmede, iş hayatı ile meslekleri tanımalarında, mesleki ilgi ve yetenekleri tanımalarında, karşılaşılan problemlere pratik çözümler getirebilmelerinde, bir iş yapmanın hazzını ve gururunu duyabilmelerinde ve yapılan işleri günlük hayatta kullanabilmelerinde etkili olduğu görülmüştür. İlköğretim okulu 8.sınıf öğrencilerine göre, İş Eğitimi derslerinde proje konularını kendileri tespit etmekte ve görüşleri dikkate alınmaktadır. Proje uygulamalarında sürenin yeterli olduğunu düşünmektedirler. İş Eğitimi derslerinde, öğrenciler en çok Ev Ekonomisi alanında proje faaliyetlerine katılmışlardır.
Doğu Anadolu Bölgesi Erzurum İli oltu taşı işlemeciliği ve kullanım alanlarının el sanatları açısından incelenmesi
Arastırmada Erzurum Yöresinde Oltutası islemeciligi ile ugrasan ustaların ve Oltu Meslek Yüksek Okulunda Kıymetli Tas ve Metal slemeciligi Bölümünde Görev yapan ögretim elemanlarının görüslerine göre, Oltu tasının geçmisten günümüze geçirdigi evreler, günümüzdeki yeri ve kullanım alanları incelenmistir. Arastırmanın evrenini, Erzurum yöresinde Oltu tası islemeciligi ile ugrasan kisiler olusturmaktadır. Arastırmada betimsel tarama yöntemi kullanılmıstır. Yazılı kaynaklardan elde edilen bilgiler kavramsal çerçevede verilmistir. Bu arastırma kapsamında, 32 üreticiden tespit edilen Oltu tasından yapılmıs 41 adet ürün için bilgi formu düzenlenmis, Oltu tası ile ugrasan ustalar için anket formu kullanılmıstır. Bilgi formları ve anket formları tablolastırılarak açıklanmıs ve sonuçlar yüzde olarak ortaya konulmustur. Tezin tamamı 314 sayfadan ibarettir. Arastırma sonucunda 1. Oltu tası islemeciligi her geçen gün el sanatlarımız içindeki önemini kaybetmekte bu meslek yavas yavas kaybolmaktadır. 2. Oltu tası islemeciligi ile ugrasan ustalar yaptıkları ürünleri pazarlayamadıkları için emeklerinin karsılıgını alamamakta ve bu meslegi bırakmak istemektedir. v vi 3. Oltu tası üretimiyle ugrasan usta sayısı her geçen gün biraz daha azalmasına ragmen meslegin inceliklerini ögretecek çırak bulmakta zorlanmaktadırlar. 4. Çok zor sartlarda Oltu tası çıkaran köylüler tasları uygun fiyatta satamadıkları için ve ustaların daha ucuz oldugu için Oltu tasına benzer taslar kullanması nedeniyle bu isi bırakmaktadırlar. 5. Oltu tası islemeciligini gelistirmek amacı ile Erzurum Atatürk Üniversitesi Oltu Meslek Yüksek Okulunda açılan Kıymetli Tas ve Metal slemeciliginden mezun olan elemanlar için yeterli istihdam bulunmaması nedeniyle bu bölüm ragbet görmemektedir. 6. Arastırmada 41 adet ürün incelenmis, bu ürünler içerisinde en çok altın ve gümüs kakma yapılan tespihlerin ragbet gördügü gözlenmistir. Arastırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak arastırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.
T.C. Milli Eğitim Bakanlığı kız meslek liselerinde uygulanan yapma bebek eğitimi ve bu bebeklerin turizmde değerlendirilmesi
ÖZET Bu araştırma, T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Kız Meslek Lisesi El Sanatları Teknolojisi Bölümü, Yapma Bebek Eğitimi uygulamalarının, Turizm'de değerlendirilebilmesi açısından yeterliliğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Ankara İli sınırlarında yer alan 17 Kız Meslek Lisesinde bulunan El Sanatları Teknolojisi Bölümü, Yapma bebek Eğitimi Dersleri, örneklemini ise 2003-2004 Eğitim-Öğretim yılında görev yapmakta olan 52 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada öğretmenlerin görüşlerini alabilmek amacıyla anket tekniği kullanılmıştır. Anket Kız Meslek Lisesi El Sanatları Teknolojisi öğretmenlerinin Kişisel özellikleri, Yapma Bebekçilik Dersleri hakkındaki görüşlerini ayrıca, Turizm'de satışa sunulan Bebekler ve bu bebekleri üreten turizmcilerin görüşlerini içermektedir. Elde edilen bilgiler SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarını yorumlamak için verilerin analizinde frekans, yüzde ve ortalamadan yararlanılmıştır. Araştırmada aşağıdaki bulgular elde edilmiştir. Öğretmenlerin Yapma Bebekçilik Programının hedeflerinin eksiklikleri olduğunu, fakat yapma bebekçiliğe ayrılan süreyi hedefe ulaşmak için yeterli buldukları, Yapma Bebekçilik dersi için belirtilen hedefleri ve içeriği yetersiz gördükleri,Eğitim Ortamının donanımını hedefleri gerçekleştirmek için, yetersiz bulduktan belirlenmiştir. Öğrencilere uygulanan, Yapma Bebekçilik Derslerinin piyasada geçersiz olduğu,Öğretmenlerin bulundukları bölgede, özel bebek çeşitinin olmadığı, Öğrencilerin derslerde bulunduktan bölgenin bebek çeşitini yansıtacak üretimi yapamadıkları, Piyasadaki el sanatları ile ilgili gelişmelerin derslere yansıtılamadığı, Derslerde üretilen bebekler ile piyasadaki bebeklerin üretiminin teknik ve malzeme olarak benzemediği tespit edilmiştir. Teknolojik gelişmelere bağlı olarak bebekçilik derslerinde belirli tekniklerin dışında daha pratik yöntemlerin fazla kullanılmadığı görülmüştür.Yapma Bebekçilik Derslerinde üretilen bebeklerin geleneksel özellikleri yansıttığı ve bu derslerde üretilen bebeklerin, Türkiye'deki yerel bebek çeşitliliğini yansıttığı anlaşılmıştır. Öğrencilerin Yapma Bebekçilik ile ilgili teknik ve malzemede yaratıcılığını göstermelerine firsat tanındığı, Yapma Bebek Eğitiminde öğrencilerin motivasyonunu artırmak için araç-gereç sunulduğu, derslerin öğrenciler tarafından ilgi görmediği ve Yapma bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin öğrencileri koleksiyonculuğa teşvik etmediği belirlenmiştir. Öğretmenlerin, Yapma Bebek derslerini yürütebilmek için çok fazla yazılı kaynak bulamadığı, yabancı kaynaklara ise hiç ulaşamadıkları saptanmıştır. Yapma Bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin sergilendiği ama öğrencilerin üretilen bebeklerle kazanç sağlamadıkları görülmüştür. Yapma Bebek Derslerinin daha iyi yürütülebilmesi için ortaöğretim ile bu konuda eğitim yapan Yüksek Öğretim kurumlan arasında işbirliği sağlanmadığı, Öğretmenlerin bulundukları şehirde, işletmelerde staj yapan son sınıf öğrencilerin iletişim kurup yararlanabileceği bebek atelyeleri olmadığı için staj olanağı sağlanmadığı görülmüştür. Derslerde, turizm sektöründe satışa sunulan bebek örneklerinin incelendiği ama, Öğretmenlerin Yapma bebekçilik derslerinde öğretilen bebekler ile turizm sektöründeki bebekler arasında benzerlik göremedikleri ve turizm sektöründe satışa sunulan bebekleri malzeme ve teknik açıdan yeterli bulmadıkları, Piyasada Yapma bebek üretimi ve tasarımı yapan kişilerin eğitiminin de yeterli olmadığını düşündükleri anlaşılmıştır. Yapma bebekçilik derslerinde üretilen bebeklerin pazarlanmasında destek veren kurum yada kuruluşun olmadığı için bu kurum yada kuruluşların Yapma Bebek Derslerinin geliştirilmesinde rol almadığı yapılan değerlendirme sonucunda söylenebilir.
Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesi El Sanatları Eğitimi Bölümü Öğretmenlik Programlarında yer alan sanat eğitimine yönelik derslerin ürün tasarımına katkısı
ÖZET Bu araştırmada, Gazi Üniversitesi, Mesleki Eğitim Fakültesi El sanatları Eğitimi Bölümü, öğretmenlik programlarında yer alan Temel Sanat Eğitimi ve Moda Tasarımı derslerinin öğrencilerin alan eğitimi ürün tasarımları üzerindeki etki ve katkıları saptanmaya çalışılmıştır.Bu çalışmanın örneklemini El Sanatları Eğitimi Bölümü, Dekoratif Sanatlar Öğretmenlik programının 3 ve 4' cü sınıfından toplam 101 öğrenci oluşturmuştur.Sanat eğitimine yönelik derslerin ürün tasarımına katkısını ortaya koyabilmek için, öğrencilere öncelikle derslere ilişkin bilgilerini tespit etmek üzere bilgi testi, görüşlerini elde etmeye yönelik anket ve derslere ait bilgi ve becerilerini gözlemlemeye yönelik uygulama yaptırılmıştır. Ayrıca temel sanat eğitimi ve moda tasarımı derslerine ilişkin görüşlerini elde etmek üzere öğretim elemanlarına da anket uygulanmıştır. Verilerin çözümlemesinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama ve standart sapmadan yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; araştırmanın birinci alt probleminde öğrencilere "ürün tasarımı becerileri" açısından kendilerini ne derece yeterli gördükleri sorulmuştur.Bu soruya cevap aranırken, öğrencilerin görüşleri yaratıcılık, teknik bilgi, tasarım öğe ve ilkeleri açısından ayrı ayrı incelenmiş ve yorumlanmıştır.Ürün tasarımı becerileri açısından öğrenciler, yaratıcılıklarım orta düzeyde görürken, teknik bilgiler ve tasarım öğe ve ilkelerini kullanabilme düzeyleri açısından kendilerini oldukça yeterli görmektedirler. Araştırmanın ikinci alt probleminde, öğrencilere eğitim süreçlerinin, ürün tasarımı becerilerini geliştirmelerindeki yeterliliği sorulmuştur.Öğrenciler, ürün tasarımı becerilerinin geliştirilmesinde alanlarındaki ürün tasarımı eğitim sürecinin sanat eğitimi sürecinden daha etkili olduğunu düşünmektedirler.Değerlendirmelerinde öğrenciler; sanat eğitiminin etkisinin "orta", alan eğitiminin etkisini "oldukça" düzeyinde ifade etmektedirler. Araştırmanın üçüncü alt probleminde, öğrencilere öğretmenlik programlarında yer alan Temel Sanat Eğitimi Dersi, Deri Giyim-Ev Aksesuarlarıderslerinin ve Moda Tasarımı dersinin başarı puanlarının öğrencilerin ürün tasannu becerilerinin anlamlı bir yordayıcısı olup olmadığı incelenmiş ve öğrencilerin bu derslerdeki başarı puanlarının ürün tasarımı becerileri üzerinde ayrı ayrı ve birlikte etkisi yordanmaya çalışılmıştır.Öğrencilerin ürün tasarımı becerileri üzerinde Deri Giyim-Ev Aksesuarları Derslerinin anlamlı etkisi bulunmuştur.Etkisi incelenen derslerden; Temel Sanat Eğitimi ve Moda Tasarımı derslerinin öğrencilerin ürün tasarımı becerilerinin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı bulunmuştur. Araştırmanın dördüncü alt probleminde, öğrencilerin yaratıcılık, teknik ve estetik öğelere ilişkin becerilerinin tasarladıkları ürünler üzerindeki etkisi incelenmiş ve bu becerilerin ürün tasarımları üzerindeki ayrı ayrı ve birlikte etkisi yordanmaya çalışılmıştır.Öğrencilerin yaratıcılık, teknik ve estetik öğelere ilişkin becerileri, tasarladıkları ürünler üzerinde hem birlikte hem de ayrı ayrı etkilidir.Öğrencilerin yaratıcılık, teknik ve estetik öğelere ilişkin becerileri arttıkça tasarladıkları ürünlerin niteliği de artmaktadır.Tasarlanan ürünler üzerindeki etkileri birbirine yakın olmakla birlikte, en yüksek etkiyi teknik öğelerdeki basan yapmaktadır. Araştırmanın beşinci alt probleminde öğretim elemanlarına temel sanat eğitimi ve moda tasarımı derslerine ilişkin görüşleri sorulmuştur.Öğretim elemanları ;temel sanat eğitimi ve moda tasarımı derslerinin öğrenci gelişimine özellikle sanatın temel kavramlarının benimsetilmesi, görsel dili kullanabilme, sanatsal bakış açısının kazandınlması ve yaratıcılığın geliştirilmesi açısından büyük katkı sağladığı görüşündedirler.Bu nedenle bu derslerin programda mutlaka yer alması gerektiğini savunmakta ve hatta, seçmeli ders olarak bile programda yer almasına karşı çıkmaktadırlar.Öte yandan öğrencilerin hazır bulunuşluk düzeyinin, ders süresinin, öğretim elemanının ve öğretim ortamının niteliğinin bu derslerin amaçlarına ulaşmasına benzer oranlarda etki ettiğini, bu yüzden programlann uygulanmasında eksik ve aksak yönlerin bulunduğunu ifade etmektedirler. Ayrıca bu derslerin uygulamada kapsam ve içeriğinin yeterli olmadığını, anabilim dalının içeriğine uygun bir şekilde verilemediğini savunmaktadırlar. Bu dersleri veren öğretim elemanlarını yeterli bilgi ve beceriye sahip olarak görmekle birlikte, bulunduğu bölümün öğretim programlarıyla ilgili çalışmalardan ve içeriğinden tamIll olarak haberdar olmadıklarını düşünmektedirler.Ayrıca bu dersleri verecek öğretim elemanlarının mutlaka temel sanat eğitimine ilave olarak güzel sanatların herhangi bir dalında eğitim almış olmalarını çok gerekli bulmakta, buna da ilave olarak derse girdiği anabilim dalından mezun olanlarını daha da tercih etmektedirler. Öğretim elemanlarının bir bölümü derslerin süresini yeterli, bir bölümü ise yetersiz olarak değerlendirmektedir.Öğrencilerin bu derslerdeki kazanımlarının ürün tasarımına transfer edilebilmesi için, derslere giren öğretim elemanlarının farklı yöntem ve teknikler kullanarak uygulama, yönlendirme, tartışma gibi çok çeşitli etkinliklerde bulunması gerektiği görüşündedirler. Bu değerlendirmelere göre, temel sanat eğitimi ve moda tasarımı derslerini öğretim elemanları gerekli ve önemli bulurken, öğrencilerin bu konuda görüş eksiklikleri bulunmaktadır.Öğrencilerin bu derslerin katkı ve gerekliliğine ilişkin görüş eksiklikleri derslerin öneminin yeterince kavranamadığı sonucunu göstermiştir. Öğretim elemanlarının aksine öğrenciler, ürün tasarımı bilgi ve becerilerini yeterli bulurken, ürün tasarımı becerilerini alan eğitim sürecinin daha çok geliştirdiği görüşündedirler.Bu bulgulara göre öğrenci ve öğretim elemanı görüşleri arasında farklılık vardır.Öğrenciler ancak alan eğitimi teknik bilgi ve becerilerini, sanat eğitimi bilgi ve becerileriyle birlikte kullandıklarında ürün tasarımında hedeflenen başarı elde edilmiş olacaktır.Bu sebeple sanat eğitimine gereken önemin verilmesi, derslerin gerekliliğine ve katkılarına ilişkin bilgilerin derslerin öğretim planlamalarında üniteler halinde yer alması, ders saatlerinin çoğaltılması ve alan eğitimi ürün tasarımı sürecinin sanat eğitimi süreciyle ilişkilendirilmesi gereği bir kez daha önemle ele alınmalıdır.Sanat eğitimi verecek öğretim elemanlarının sanat ve alan eğitimiyle donanmış olmasının yanında ders verdiği bölüm ve içeriği hakkında bilgi sahibi olması, öğrencilerin sanat eğitimi bilgi ve becerilerini alan eğitimine aktarmalarında etken olacak yöntem ve teknikleri kullanması da bu derslerin katkılarını çoğaltmada rol oynayacaktır.Ayrıca mesleki alan tasannu derslerine giren bölüm öğretim elemanlarının da sanat eğitimi bilgi ve becerisine sahip olması beklenen ürün tasarımı sürecine etken olacaktır.
3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu uyarınca Kız Meslek Lisesi öğrencilerine yaptırılan işletmelerde meslek eğitimi uygulamasının değerlendirilmesi
Bu araştırmada 3308 Sayılı Mesleki Eğitim Kanunu Uyarınca Kız Meslek Lisesi Öğrencilerine Yaptırılan İşletmede Meslek Eğitimi Uygulamalarının ne düzeyde yürütüldüğünü belirlemek ve uygulamaları değerlendirmek amaçlanmıştır. Çalışma tarama modeline dayalı betimsel bir araştırmadır.Literatür taraması sonucunda araştırmayı oluşturacak verileri elde etmek amacıyla koordinatör öğretmen, öğrenci ve işletme temsilcilerine uygulanmak üzere likert tipi anket hazırlanmıştır ve gruplara uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Ankara ilinde 3308 sayılı kanun kapsamında kız meslek liselerinde yapılan İşletmelerde Meslek Eğitimi Uygulamalarından yararlanan öğrenciler, bu öğrencilerin koordinatör öğretmenleri ve öğrencilerin eğitim gördükleri işletmelerdeki işletme temsilcileri oluşturmaktadır.Araştırmanın örneklemini ise Atatürk Kız Meslek Lisesi, Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi, Yıldırım Beyazıt Kız Meslek Lisesi, Cebeci Kız Meslek Lisesinde öğrenim gören Kuaförlük -Cilt Bakımı, Tekstil- Konfeksiyon, Hazır Giyim bölümleri son sınıf öğrencileri, bu öğrencilerin koordinatör öğretmenleri, öğrencilerin eğitim gördükleri işletmelerdeki işletme temsilcileri oluşturmaktadır. Toplam 17 koordinatör öğretmen, 83 öğrenci ve 27 işletme temsilcisine anket uygulanmıştır. Anketlerin birinci bölümünün analizinde anket uygulanan grupların kişisel niteliklerine ilişkin bilgilerin yüzde dağılımları alınmış ve bulgular tablolarda verilmiştir.Anketlerin ikinci bölümünün analizinde grupların görüşlerinin aritmetik ortalama (X) ve standart sapmaları (Ss) alınmış ve bulgular tablolarda verilmiştir.Öğretmen-Öğrenci, Öğretmen-İşletme Temsilcisive Öğrenci- İşletme Temsilcisi görüşleri karşılaştırılmış,bu görüşlerin aritmetik ortalama (X) ve standart sapmaları (Ss) alınmış, görüşler arasında anlamlı bir fark olup olmadığı "t" testi ile incelenmiş, anlamlılık düzeyi belirlenmiş ve bulgular tablolarda verilmiştir.Öğretmen-Öğrenci-İşletme Temsilcisi görüşleri karşılaştırılmış, bu görüşlerin aritmetik ortalama (X) ve standart sapmaları alınmış, görüşler arasında anlamlı bir fark olup olmadığı tek yönlü varyans analizi ile incelenmiş, "schefee" testinin uygulanmasıyla fark düzeyi belirlenmiştir. Araştırmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde, koordinatör öğretmenlerin işletme seçimine önem verdikleri görülmektedir.Koordinatör öğretmenler ve işletme temsilcileri uygulama öncesinde yapılması gereken ön hazırlıklara ilişkin faaliyetleri iyi düzeyde gerçekleştirdiklerini ifade etmelerine karşın, öğrenciler bu faaliyetlerin orta düzeyde gerçekleştirildiğini ifade etmişlerdir.Koordinatör öğretmenlerin ve işletme temsilcilerinin uygulama sürecinde yapılması gereken faaliyetleri iyi düzeyde gerçekleştirdikleri ve grupların görüşleri arasında anlamlı bir fark olmadığı görülmektedir.Öğrenciler işletmenin tüm üretim ünitelerinde uygulama yapma olanağı sağlanmasını, meslek hastalıkları ve iş kazalarından korunmaları için gerekli önlemlerin alınmasını, işletmedeki makine, araç-gereçleri kullanma fırsatı verilmesini orta düzeyde ifade etmişlerdir.Öğrencilerin kısmen de olsa meslekle ilgisi olmayan işlerde çalıştırıldıkları, işletme temsilcilerinin görüşünün de bu görüşü desteklediği görülmektedir.Öğrenciler, meslek eğitimi uygulamasından orta düzeyde fayda sağladıklarını ifade etmişlerdir. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde,îşletmelerde Meslek Eğitimi Uygulaması ile ilgili bazı aksaklıklar olduğu ve ilgililerin bu konuya çok fazla önem vermedikleri tespit edilmiş ve bazı önerilerde bulunulmuştur.