4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
The effect of neurodevelopmental yoga on balance, reaction time, flexibility and performance anxiety among young basketball players
This study was conducted to determine whether Neurodevelopmental Yoga has an effect on balance, hand reaction time, hamstring flexibility and sportive performance anxiety in young basketball players. The study was carried out at Darüşşafaka Sports Club between April 2022 and August 2022 and volunteered for 42 ( 42E ; 18.59±2.4 years; 200±8.11 cm. ; 94.2 ±8.3 kg) basketball players. Basketball players who fulfilled the inclusion criteria and volunteered to participate in the study were randomly assigned to two groups, the intervention group (n=21) and the control group (n=21). Y balance test was used to evaluate the balance of basketball players , Nelson Hand Reaction Test was used to evaluate hand reaction time. Hamstring flexibility was tested with Passive Straight Leg Raise (PSLR). Sports Injury Anxiety Questionnaire was used to evaluate sports injury anxiety .In the analysis of non-normally distributed (nonparametric) dependent variables, the Mann-Whitney U Test was used to evaluate between two groups. The variation of repeated measurements was examined with the Wilcoxon Test. Cases where the P-value was below 0.05 were considered as statistically significant. While presenting the independent variables, the average of the values was used.As a result, Neurodevelopmental Yoga was applied twice a week , 60-minutes per session for 6 weeks.When the Neurodevelopmental Yoga, intervention, group and the control group were compared, a statistically noteworthy increase was seen in the dynamic balance values(Y Balance total score , Y Balance anterior, Y Balance posterolateral and Passive Straight Leg Raise (PSLR) Measurement of the left side. There was no statistically remarkable difference was found between the athletes in these two groups, when the hand reaction times of the two groups mentioned in the study.In addition to this results , it was determined that there was a significant reduction in sports injury anxiety in athletes participating in neurodevelopmental yoga sessions compared to the control group. Keywords: Basketball, Neurodevelopmental Yoga, Flexibility, Balance , Stress Management
Kadın basketbolcularda gövde, skapula ve omuz kuşağı enduransının üst ekstremite fonksiyonel testleri ve performans üzerine etkisi
Basketbolda başarılı şut atışı, sporda performansı etkileyen kriterlerden biridir. Bu çalışma, kadın basketbolcuların başarılı bir şut atışı gerçekleştirebilmeleri için gerekli olan gövde, skapula ve omuz kuşağı enduransı ile ilişkisini araştırmak amacıyla planlandı. Çalışma, 18-40 yaş arasındaki 36 kadın basketbolcu ile gerçekleştirildi. Gövde enduransını değerlendirmek amacıyla yüzüstü köprü testi ve yan köprü endurans testi, skapular bölge enduransını değerlendirmek amacıyla skapular kas endurans testi, omuz kuşağı enduransını değerlendirmek amacıyla omuz endurans testi ve fonksiyonel testler ile ilişkisi kapalı kinetik zincir üst ekstremite testi, üst ekstremite Y denge testi ve oturarak tek kol top atma testi yapıldı. Elde edilen veriler doğrultusunda serbest atış ve 3-sayılık atış performanslarının test parametreleri ile ilişkisi incelendi. İstatistiksel analizde Spearman korelasyon testi kullanıldı. Çalışmanın sonucunda yüzüstü köprü testi ile dominant taraf ile ayakta gerçekleştirilen serbest atış testi arasında (r=0,33, p=0,04) ve dominant omuz enduransı ile dominant olmayan taraf ile ayakta gerçekleştirilen serbest atış testi arasında negatif yönde zayıf ilişki (r=-0,32, p=0,05) bulundu. Dominant olmayan taraf ile gerçekleştirilen yan köprü testi ile aynı taraf ayakta gerçekleştirilen serbest atış testi arasında negatif yönde zayıf ilişki bulundu (r=-0,35, p>0,05). Ancak skapular kas enduransı ile serbest atış ve 3-sayılık atış testleri arasında ilişki görülmedi (p>0,05). Kadın basketbolcularda gövde ve omuz enduransı ile serbest atış arasında zayıf bir ilişki olduğu saptanırken, skapular kas enduransının şut atışı performansı ile ilişkisi bulunmadı (p>0.05). Ek olarak, kadın basketbolcularda fonksiyonel testlerin şut performansı üzerinde orta düzeyde etkisi olduğu bulundu. Elde edilen bulgular sonucunda, gövde ve omuz enduransının şut atış performansı ile zayıf ilişkili olduğu, ancak skapular kas enduransı ile şut atış performansı arasında bir ilişki olmadığı bulunmuştur. Basketbol performansını etkileyen diğer internal ve eksternal faktörlerin şut atış performansı üzerinde etkisinin araştırılması gerektiğini düşünüyoruz.
Fiziksel olarak aktif bireylerde titreşimli foam roller uygulamasının gastroknemius kas pasif mekanik özellikleri, gecikmiş kas ağrısı ve fonksiyonları üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı fiziksel olarak aktif bireylerde gastroknemius kasına yapılan iki farklı foam roller uygulamasının kas pasif mekanik özellikleri, gecikmiş kas ağrısı ve fonksiyonları üzerine olan etkilerini araştırmaktı. Çalışmaya fiziksel olarak aktif 15 erkek, 15 kadın olmak üzere 30 sağlıklı birey (ort yaş±ss: 23,29±1,12 yıl) dahil edildi. Çalışmaya katılan bireylerin demografik bilgileri ve ilk ölçümleri (egzersiz öncesi) alındıktan sonra 30 tekrar ve 5 setten oluşan eksentrik topuk yükseltme egzersizi yapmaları istendi. Bu egzersiz ile bireylerin her iki bacağında da gastroknemius gecikmiş kas ağrısı (GKA) oluşturmak hedeflendi. Egzersizden sonra ölçümler tekrarlandı (egzersiz sonrası). Bireylerden 48 saat sonra tekrar değerlendirmeye gelmeleri istendi. 48 saat sonra değerlendirmeye gelen bireylere önce ölçümler tekrarlandı (foam roller öncesi), sonra titreşimli foam roller (VFR)'ın uygulanacağı kas (sağ veya sol gastroknemius) randomizasyon ile belirlenerek uygulama yapıldı, diğer kasa ise titreşimsiz foam roller (NVFR) uygulaması yapıldı. Uygulamalar sonrası son ölçümler alındı (foam roller sonrası). Kasın pasif mekanik özellikleri Myoton-3 cihazı ile, gecikmiş kas ağrısı Görsel Analog Skalası (GAS) ile, kas kuvveti el dinamometresi ile, eklem hareket açıklığı (EHA) ağırlık aktarmalı hamle testi ile ve dinamik denge Y-Denge Testi ile değerlendirildi. Foam roller uygulaması sonrasında foam roller öncesine kıyaslandığında ayak bileği eklem hareket açıklığındaki, kas kuvvetindeki ve anterior yönlü dinamik dengedeki artış NVFR'ye göre VFR'de daha fazlaydı (Sırasıyla p<0,001, p=0,04, p=0,01). VFR ve NVFR uygulamalarının her ikisi de gecikmiş kas ağrısını, kas tonusunu ve sertliğini azaltmak, kas kuvvetini, EHA'yı ve dinamik dengeyi arttırmak amacıyla kullanılabilir. Öte yandan titreşimli foam roller uygulamasının egzersiz sonrası toparlanma sürecinde kas kuvvetini, EHA'yı ve dinamik dengeyi daha fazla arttırdığı düşünüldüğünde egzersiz sonrası toparlanma sürecinin hızlandırılması amacıyla kullanılması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: vibrasyon, kas kuvveti, egzersiz, denge, ayak bileği
Farklı hızlardaki myofasyal gevşetme uygulamasının dokuların mekanik özellikleri üzerine etkisi
Son zamanlarda, birçok sporcu antrenman programlarına kendi kendine yapılan miyofasyal gevşetme uygulamalarını (foam roller) dahil etmeye başlamıştır. Foam roller uygulamalarının yaygın kullanımına rağmen, temel mekanizma ve optimal uygulama yöntemleri konusunda çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu çalışmada foam roller uygulamalarının farklı hızlarda yapılmasının kuadriseps femoris kasının mekanik özellikleri üzerindeki etkisi araştırıldı. On sekiz erkek profesyonel basketbol oyuncusu (yaş 23 ±4 yıl, vücut kütle indeksi 24,43 ±1,59 kg/m², basketbol deneyimi 12 ± 4 yıl) çalışmaya katıldı. Katılımcılar üç farklı uygulama hızını (dakikada 30 tekrar-Hızlı, dakikada 15 tekrar-Yavaş ve katılımcının kendi belirlediği hız) rastgele sırayla ve birer hafta arayla çapraz geçişli olarak uyguladılar. Myoton cihazı ile uygulama öncesi ve sonrasında kuadriseps femoris kasının tonusu, elastisitesi ve sertliği değerlendirilirken, modifiye thomas testi sırasında bir gonyometre yardımıyla kalça ve diz eklem hareket açıklıkları ölçüldü. Katılımcıların hızı kendinin belirlediği uygulamaların ortalama ritmi dakikada 33±10 olarak bulundu. Üç uygulama hızı da müdahale öncesi değerler açısından benzerdi (p>0,05). Ancak kas tonusunda müdahale sonrası değerler kıyaslandığında uygulama hızları arasında anlamlı bir fark gözlendi (p=0,04). İkili karşılaştırmalar bu anlamlı farkın yavaş ve katılımcının kendi belirlediği hızlar arasında olduğunu gösterdi (p=0,037). Ek olarak, kas tonusu yavaş ve hızlı uygulama yapılan gruplarda uygulama öncesi değerlere göre azalma gösterdi (p=0,002, p=0,008). Buna karşılık normal eklem hareket açıklığı değerlerinde bir değişim ve gruplar arası bir farklılık gözlenmedi (p>0,05). Daha yavaş yapılan uygulamaların, kas tonusunda daha belirgin bir azalmaya neden olduğu gözlendi. Egzersiz sonrasında artan tonusun regülasyonu için yavaş ritimlerdeki uygulamalar tercih edilebilir. Kas tonusundaki azalmanın, sürekli bir düşüşü mü yoksa normalleşmeyi mi gösterdiğini araştıran çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.