2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
İlkokul kademesindeki görme engelli çocukların kaynaştırma eğitim süreçlerinin eğitim hakkı perspektifinden değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı, görme engelli çocukların kaynaştırma eğitim süreçlerini eğitim hakkı perspektifi ile ele alarak mevzuat ve uygulamalar arasındaki benzerlik ve farklılıkları değerlendirmektir. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı araştırmada; İstanbul'un dört farklı ilçesindeki devlet okullarında ilkokul kademesinde eğitim almakta olan görme engelli çocuklar merkezde olmak üzere, bu çocukların okul yöneticisi, okul psikolojik danışmanı, sınıf öğretmeni, ebeveyni ve en yakın akranı amaçlı örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Veri toplama aracı olarak, yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Görüşmeler yüz yüze yapılmış, elde edilen veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları; görme engelli çocukların fiziki mekânlara erişimde en fazla akran desteği ve anne desteği aldıklarını, eğitim sürecinde kullandıkları araç-gereç ve materyallere ise, çoğunlukla ebeveyn aracılığıyla eriştiklerini göstermiştir. Ebeveynler ile sınıf öğretmenleri arasında sürekli işbirliğinin olduğu, sınıf öğretmenlerinin görme engelli çocuklara ders anlatırken en çok betimsel/sesli anlatım desteği sağladıkları, kaynaştırma sürecini en olumsuz etkileyen düzenlemenin fiziki koşulların yetersizliği olduğu görülmüştür. Sınıf öğretmenlerinin, sınıftaki diğer ebeveynlerin ve akranların görme engelli çocuklara yönelik tutumlarının çoğunlukla sahiplenme ve destek olma şeklinde olduğu saptanmıştır. Görme engelli çocukların okul gezilerine çoğunlukla ebeveynleri ile katıldıkları, teneffüsleri değerlendirmede en çok sınıfta kalmayı tercih ettikleri tespit edilmiştir. Okulların fiziksel özelliklerinin, eğitimcilerin donanımlarının, eğitim materyallerinin ve destek hizmetlerinin, görme engeli çocukların gereksinimlerini yeterince karşılamadığı saptanmıştır. Araştırmanın katılımcıları beklenti ve çözüm önerilerini sıralarken, en fazla fiziki koşulların elverişli olması gerektiğini belirtmişlerdir.
Türkiye'de yazılı basında 3 Aralık dünya engelliler günü haberleri
Yazılı basında engelli haberlerini engelli kadın haberlerine özel bir başlık açarak inceleyen bu çalışmanın, medya ve engellilik alanında çok az araştırma bulunan literatüre katkı sunması amaçlanmaktadır. Çalışmada Türkiye'de farklı ideolojilere sahip Yeni Şafak, Cumhuriyet ve Hürriyet gazetelerinin 2000-2019 yılları arasında 20 yıl boyunca 3 Aralık Dünya Engelliler Günü ile bir gün öncesi ve bir gün sonrasında yer verdikleri haberler içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Engellilerin özne olarak yer aldığı haberlerde hangi rollerle temsil edildikleri ise John Clogston'un modeline göre incelenmiştir. 20 yılda gazetelerde engellilere dair toplamda 241 haber yer almıştır. Engelliler sadece 2 kere manşette gelenekselci model kapsamında ya olağanüstü başarılı olarak "süper engelli" ya da olağanüstü mağdur olarak "medikal" kategorisinde temsil edilmiştir. Haberlerin sadece yarısında özne olarak yer alabilen engelliler Hürriyet ve Yeni Şafak gazetesinde ilerlemeci ve gelenekselci model arasında eşit sayıda temsil edilirken Cumhuriyet gazetesinde neredeyse tamamında ilerlemeci modelde temsil edilmişlerdir. Engelli ve kadın olmaktan ötürü kesişimsel ayrımcılığa maruz kalan engelli kadınlar, 241 haber içinde sadece 14 haberde özne olarak yer alabilmiştir ve engelli kadınların kendilerine has sorunlarına hiçbir haberde yer verilmemiştir. 20 yılda, her ne kadar engelli haberlerinin sayısında bir artış olsa da engelli haberlerinin yeteri kadar görünür olduğu ve engellilerin sivil haklarını talep eden bireyler olarak yeteri kadar temsil edildiği söylenememektedir.