2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Karaciğer transplantasyon öncesi ve sonrası donörlerin fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesi
Amaç: Karaciğer nakli dünyada ve Türkiye'de sıklığı giderek artan majör abdominal cerrahilerden biridir. Yeterince kadavra donör bulunamadığı için canlı donör nakil oranları da artmakta ve bu donörler tamamen sağlıklı bireylerden seçilmektedir. Bu nedenle cerrahi öncesi ve sonrası donörlerin doğru değerlendirilmesi ve güvenliğinin sağlanması önemli hale gelmiştir. Bu çalışmanın amacı, canlı donörlerin karaciğer transplantasyonu öncesi ve sonrası fonksiyonel kapasite, fiziksel fonksiyon, solunum fonksiyonları, solunum kas kuvveti, fiziksel aktivite ve yorgunluk düzeyi ile yaşam kalitesinin karşılaştırılmasıdır. Yöntem: İnönü Üniversitesi Karaciğer Nakli Enstitüsü servislerinde yatmakta olan 30 donör çalışmaya alındı. Donörlerin fonksiyonel kapasitesi 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT), fiziksel fonksiyonel durumu Fiziksel Fonksiyon Yoğun Bakım Testi (PFIT-s), solunum fonksiyonları Solunum Fonksiyon Testi (SFT), solunum kas kuvvetleri Maksimal İnspiratuar Basınç (MİB) - Maksimal Ekspiratuar Basınç (MEB), fiziksel aktivite düzeyi Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ), yorgunluk düzeyleri Checklist Individual Strenght anketi (CIS) ve yaşam kaliteleri SF-36 yaşam kalitesi anketi ile değerlendirdi. Kullanılan ölçüm ve anketler preoperatif ve postoperatif 3. gün yapıldı. Bulgular: Karaciğer canlı donörlerin preoperatif ve postoperatif fonksiyonel durumları karşılaştırıldığında, preoperatif döneme göre postoperatif erken dönem fonksiyonel kapasite, fiziksel fonksiyon, solunum fonksiyonu, solunum kas kuvveti, fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitelerinin azaldığı, yorgunluk düzeylerinin ise arttığı saptandı (p<0,05). Sonuç: Karaciğer naklinden sonra erken dönemde donörlerin fonksiyonel durumları olumsuz etkilenmektedir. Bu çalışmanın, canlı donörlerde nakil sonrası fonksiyonel durumun uzun dönem takip edilebileceği araştırmalara ve egzersizin bu parametreler üzerindeki etkisini değerlendirecek rehabilitasyon çalışmalarına yol gösterici olabileceği düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: karaciğer transplantasyonu, canlı donör, fonksiyonel durum, rehabilitasyon
Serebral palsili olgularda gövde kontrolünün solunum fonksiyonları, fonksiyonel bağımsızlık ve egzersiz kapasitesi üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışmada serebral palsili olgularda gövde kontrolünün; solunum fonksiyonları, denge durumu, egzersiz kapasitesi ve fonksiyonel bağımsızlık durumu arasındaki ilişkiyi inceleyip ortaya koymak amacı ile yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel bir araştırmadır. Araştırma Şanlıurfa Mehmet Akif İnan Eğitim Ve Araştırma Hastanesinin Göğüs Hastalıkları Polikiniğine başvurmuş olup solunum fonksiyon testine alınmış olan hastalardan çalışmaya alınma kriterlerini taşıyan 26 Serebral Palsi'li olguda gerçeleştirilmiştir. Veriler Gövde Kontrol Ölçeği Skalası(GKÖS), Pediatrik Berg Denge ölçeği(PBDÖ), 1 Dakika Yürüme Testi(1 DYT), Solunum Fonksiyon Testi(SFT),Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (FBÖ),Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği(PFBÖ) ile toplanıp spss aktarılmıştır. Bulgular: Gkös toplam ortalması (41±14),Berg toplam ortalması (41±16), 1 Dyt(27±16), Weefim(67±16), Fim(98±25), Sft elde edilen veriler litaratürdeki verilerle uyuşmaktadır. Sonuç ve öneriler: Gövde kontrolü iyi olan olgularda, Denge ve Fonksiyonel Egzersiz kapasitesinin daha iyi olduğu ve günlük yaşam aktivitelerinde daha bağımsız olduğu bulundu. Serebral palsili bireylerde yapılacak tedavi programlarında gövde kontrolü ile dengenin ve yürümenin birbiriyle çok ilişkili olduğunu bilerek ona göre program hazırlanmalır. Anahtar Kelimeler: Serebral palsi, gövde kontrolü, solunum fonksiyonları, fonksiyonel bağımsızlık, egzersiz kapasitesi