Theses supervised by Doç. Dr. Hilal Denizoğlu Külli
11 theses · Atlas University
Serebral palsili çocuklarda nöral mobilizasyon tekniklerinin üst ekstremite fonksiyonları üzerine etkisi
SP tanılı bireylerde geleneksel fizyoterapi üst ekstremite rehabilitasyonu ile üst ekstremiteye uygulanan nöral mobilizasyon tekniklerinin, üst ekstremite fonksiyonelliği üzerine etkilerini araştırmaktır. Çalışmamıza dahil edilen 26 katılımcı, kontrol grubu ve nöral mobilizasyon olarak 2 gruba randomize edildi. Gruplar haftada 2 kez toplam 10 seans (1 seans 45-60 dakika) tedaviye alındı. Çalışmamızda olguların spastisitesi ''Modifiye Ashworth Skalası (MAS)'',Fonksiyonel Yetenekler ise ''Pediatrik Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği (WEE-FIM), ''El Becerileri Sınıflandırma Sistemi (MACS)'', El ile İlgili Yetenekleri Ölçme(ABILHAND-Kids)'', ''Kutu ve Blok Testi(KBT)'', ''Dokuz Delikli Peg Testi(DDPT)'' ile kaba ve ince kavramalar ve ''Reaction Speed (RS)'' ise reaksiyon hızını ölçmek için kullanıldı. Tedavi sonrasında kontrol grubunda anlamlı değişim elde edildi(p<0,05). Nöral mobilizasyon grubunda da tedavi sonrası WEE-FIM,KBT,DDPT ve RS değerlerinde anlamlı değişim elde edildi(p<0,05). Gruplar arası karşılaştırılmada ise WEE-FIM,ABILHAND-Kids, KBT, DDPT ve RS değerlerinde anlamlı fark elde edilmiştir. SP' li bireylere uygulanan geleneksel fizyoterapiye ek üst ekstremite nöral mobilizasyon tekniklerinin, geleneksel fizyoterapi programına eklenerek daha iyi gelişmeler gösterdiği görülmüştür. Ancak bu sonuçların gelecekte yapılacak çalışmalar ile doğrulanması gerekmektedir.
Yaşlı bronşektazili hastaların denge, kognitif beceri, el fonksiyonları ve yaşam kalitesinin sağlıklı akranları ile karşılaştırılması
Çalışmamızın amacı; yaşlı bronşektazili bireylerin oluşturduğu deney grubu ve kronik solunum yolu hastalığı bulunmayan akranlarının oluşturduğu kontrol grubunda, solunum fonksiyonu, fonksiyonel kapasite, denge, kognitif beceri, el reaksiyon zamanı hızı ve el kavrama kuvveti, yaşam kalitesi parametrelerini karşılaştırmalı olarak değerlendirmekti. Çalışmamıza; Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalı'nda, bronşektazi tanısı almış, 65 yaş ve üzerindeki 15 bronşektazili hasta ve de benzer kriterlerdeki 65 yaş üstü, kronik solunum yolu hastalığı bulunmayan, 15 yaşlı birey dahil edildi. Çalışmamız kapsamında; deney grubu 15 yaşlı bronşektazili birey, kontrol grubu kronik solunum yolu hastalığı bulunmayan 15 yaşlı birey olacak şekilde iki gruba ayrıldı. Tüm bireylerin solunum fonksiyonları ''Solunum Fonksiyon Testi (SFT)'' ile, fonksiyonel kapasite değerlendirmesi ''30 Saniye Otur Kalk Testi'' ile, denge değerlendirmesi ''Nintendo Wii Fit Plus Sanal Gerçeklik Cihazı'' ile, kognitif becerileri ''Montreal Bilişsel Değerlendirme Ölçeği (MOCA)'' ile, reaksiyon zamanı App-coo test aplikasyonundaki ''12- Kırmızı Kare Testi'' ile, el kavrama kuvveti ölçüm testi dinamometre ile, yaşam kalitesi ''Nottingham Sağlık Profili'' ile değerlendirildi. Çalışmamızda yaşlı bronşektazili bireylerin ve kontrol grubundaki bireylerin kilo haricindeki tüm demografik özelliklerinin birbirine benzer olduğu görüldü (p>0.05). Yaşlı bronşektazili grup ile kontrol grubu arasında egzersiz alışkanlığı ve sigara kullanım durumu açısından istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.05). Tüm bireylerde değerlendirilen solunum fonksiyon testinin; zorlu vital kapasite (FVC), zorlu ekspiratuar volüm 1. saniye (FEV1), FEV1/FVC (%), tepe ekspiratuar akım (PEF) ölçümlerinin hem ölçülen hem de % prediktif değerleri, kontrol grubunun lehine olacak şekilde iki grup için istatiksel olarak anlamlı biçimde farklı bulundu (p<0,05). Bireylerin fonksiyonel kapasitelerinin değerlendirmesi amacıyla kullanılan ''30 Saniye Otur-Kalk Testi'' skoru, yaşlı bronşektazi grubunda daha az olup, yaşlı bronşektazi grubu ve kontrol grubu arasında istatiksel açıdan anlamlı fark bulundu(p<0,05). Bireylerin denge değerlendirme sonuçları, testte tamamlamadıkları seviye ve süre bakımından benzer bulundu (p>0,05). Bireylerin kognitif becerilerinin değerlendirilmesi amacıyla kullanılan ''Montreal Bilişsel Değerlendirme Ölçeği'' skoru, yaşlı bronşektazi grubunda daha az olup, yaşlı bronşektazi grubu ve kontrol grubu arasında istatiksel açıdan anlamlı fark bulundu(p<0,05). Yaşlı bronşektazili grubun ve kontrol grubunun, dominant- non-dominant el fonksiyonlarının değerlendirildiği el reaksiyon zamanı ve el kavrama kuvveti testi parametrelerinde, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı (p>0,05). Tüm bireylerin yaşam kalitesinin değerlendirildiği ''Nottingham Sağlık Profili'' anketinin ağrı, duygusal izolasyon, uyku, sosyal izolasyon, fiziksel aktivite ve enerji alt bölüm puanları ve iki ana bölümün toplam puanları, yaşlı bronşektazili grup ve kontrol grubunda benzer değerlerde bulundu ve grupların farkları istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı(p>0,05). Sonuç olarak çalışmamızda, yaşlı bronşektazili bireylerin denge, el reaksiyon hızı ve el kavrama kuvveti, yaşam kalitesi parametrelerinde, kontrol grubuna kıyasla azalma beklenirken anlamlı bir fark görülememiştir. Çalışmamızda yaşlı bronşektazili bireylerin fonksiyonel kapasite, kognitif beceri ve solunum fonksiyon parametre değerleri, literatürle de uyumlu olarak, beklenildiği üzere kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur. Yaşlı bronşektazili hastalarda fonksiyonel kapasitenin ve kognitif fonksiyonların değerlendirilmesi, yaşlı bronşektazili hastaların performansında artış sağlamayı amaçlayan tedavi programlarında ek bir girdi sağlayabilir. Anahtar kelimeler: bronşektazi, yaşlı, denge, kognitif beceri, el fonksiyonları.
Okçularda kor stabilizasyon egzersizlerinin denge ve üst ekstremite fonksiyonel performansı üzerine akut etkisi
Bu çalışmanın amacı, okçularda standart ısınma egzersizlerine eklenen kor stabilizasyon egzersizlerinin denge ve performans üzerine akut etkilerini incelemektir. Çalışmaya, en az bir yıldır aktif olarak okçuluk yapan, 9–18 yaş aralığında toplam 42 sporcu dahil edilmiştir. Sporcular randomize olarak müdahale grubu (n=21) ve kontrol grubu (n=21) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Müdahale grubuna standart ısınma egzersizlerine ek olarak kor stabilizasyon egzersizleri uygulanırken, kontrol grubuna yalnızca standart ısınma egzersizleri uygulanmıştır. Her iki gruba da tek seanslık egzersiz protokolü uygulanmıştır. Üst ve alt ekstremite dinamik denge performansı Y Denge Testi ile değerlendirilmiştir. El kavrama kuvveti Camry marka dijital el dinamometresi ile, omuz izometrik kas kuvveti MicroFET 2 dinamometresi kullanılarak ölçülmüştür. El reaksiyon zamanı ve reaksiyon performansı BlazePod™ cihazı ile değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, standart ısınmaya eklenen akut kor stabilizasyon egzersizlerinin izometrik omuz kas kuvveti ile üst ve alt ekstremite dinamik denge parametreleri üzerinde kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı bir üstünlük sağlamadığı belirlenmiştir (p>0,05). Reaksiyon zamanı ve reaksiyon performansı parametrelerinde her iki grupta da ön test ve son test ölçümleri arasında anlamlı iyileşmeler gözlenmiş, ancak bu değişimlerin gruplar arasında anlamlı farklılık göstermediği saptanmıştır (p>0,05). El kavrama kuvveti değerlendirmelerinde ise hem müdahale hem de kontrol grubunda, dominant ve non-dominant elde ön test ve son test ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı azalmalar belirlenmiştir (p>0,05). Bu durum, uygulanan akut egzersiz protokollerinin kısa süreli uygulama sonrasında performans artışı sağlamadığını düşündürmektedir. Sonuç olarak, akut dönemde uygulanan kor stabilizasyon egzersizlerinin standart ısınmaya eklenmesinin, okçularda denge ve performans parametreleri üzerinde ek bir katkı sağlamadığı; gözlenen değişimlerin zamana ve uygulanan egzersiz sürecine bağlı olabileceği sonucuna varılmıştır.
Bel ağrısı yaşayan multiple sklerozlu kadınlarda yoganın denge, yorgunluk, depresyon, uyku kalitesi, kas kuvveti, ağrı ve yaşam kalitesine etkisi
Bu çalışma bel ağrısı yaşayan Multiple Skleroz tanılı hastalarda yoganın denge, yorgunluk, depresyon, uyku kalitesi, kas kuvveti, ağrı ve yaşam kalitesine etkisini araştırmak için planlanan bir çalışmadır. Multiple Skleroz tanısı almış 20 kişi randomize yöntemle 10 kişilik iki gruba (yoga ve kontrol) ayrılmıştır. Her iki gruba da tedavi öncesi; denge durumu için Berg Denge Skalası ile, uyku kalitesi için Epworth Uyku Skalası ile, yorgunluk durumu Yorgunluk Şiddet Ölçeği ile, depresyon değerlendirmesi Beck Depresyon Ölçeği ile, kas kuvveti 5 Tekrarlı Otur Kalk Testi ile, ağrı değerlendirmesi Görsel Analog Skalası ile, bel ağrısı değerlendirmesi için Quebec Bel Ağrısı Engellilik Skalası ile ve yaşam kalitesi değerlendirilmesi EQ-5D-3L Genel Yaşam Kalitesi Ölçeği ile değerlendirilmiş olup kontrol grubuna geleneksel fizyoterapi tedavisi uygulanırken yoga grubuna ise geleneksel fizyoterapi tedavisinin yanı sıra belirli asanalardan oluşan yoga programı oluşturulmuştur. Kontrol grubuna 8 hafta boyunca haftada 2 seans geleneksel fizyoterapi seansları uygulanmış olup yoga grubuna ise geleneksel fizyoterapiye ek olarak 8 hafta boyunca haftada 2 gün olmak üzere 16 seans yoga programı oluşturulmuştur. Yapılan tedaviler sonrası yoga grubunda; kas kuvveti, depresyon, uyku kalitesi, yaşam kalitesi, ağrı, bel ağrısı ve yorgunluk durumundaki farklılıklar anlamlı bulunmuşken, gruplar arası karşılaştırmada ise yorgunluk ve uyku kalitesi değerlendirmesi arasındaki farklılıklar anlamlı bulunmuştur (p <0,05). Multiple Sklerozlu hastalarda uygulanan yoga müdahalesinin bazı parametrelerde geleneksel fizyoterapi egzersiz programlarına göre daha iyi gelişmeler gösterdiği görülmüştür. Ancak bu sonuçların gelecekte yapılacak çalışmalar ile doğrulanması gerekmektedir.
Çevrimiçi klinik pilates temelli egzersiz programının primer dismenoreli kadınlar üzerine etkisi
Çalışmamızın amacı primer dismenore ağrısı olan kadınlarda çevrimiçi klinik pilates temelli egzersiz programının ağrı düzeyine, lumbopelvik kas kuvvetine, dismenore semptomlarına etkisini incelemektir. Primer dismenore tanısı alan 34 kadın çalışmaya alındı. Katılımcılar randomize olarak müd a hale ve kontrol olmak üzere iki gruba ayrıldı. Kontrol grubuna sadece primer dismenore semptomları hakkında bilgi verildi ve herhangi müdahalede bulunulmadı. Müdahale grubuna primer dismenore semptomları hakkında bilgi verildi ve 8 hafta boyunca, haftada 2 kez olmak üzere toplam 16 seans, her seans 50 dakikalık çevrimiçi egzersiz programı uygulandı. Katılımcıların sosyodemografik bilgileri ve menstrüel özellikleri kaydedildi. Menstrüasyon tutumları Fonksiyonel ve Emosyonel Dismenore Ölçeği (FEDÖ), menstrüasyon belirtileri Menstrüasyon Semptom Ölçeği (MSÖ), ağrı düzeyleri Vizuel Analog Skala (VAS) ve Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi, gövde kaslarının enduransı Gövde Endurans Testleri ile başlangıçta ve ardışık iki menstrüel siklus sonunda değerlendirildi. Veri analizi için SPSS v.20 programı kullanıldı. Tüm veriler dağılım özelliklerinin belirlenebilmesi için Shapiro-Wilk testi ile analiz edildi. Grup içi tedavi öncesi ve sonrası değerlerin karşılaştırılması için verilerin dağılımına göre 'Paired Sample T Test' kullanıldı. Gruplar arası karşılaştırmalarda normal dağılım gösteren sayısal verilerde 'Independent Samples T-test' kullanıldı. Tüm analizler için anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Müdahale grubunun tedavi sonrası FEDÖ, MSÖ, VAS, Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi, Gövde Endurans Testleri skorlarında anlamlı fark bulundu (p<0.05). Kontrol grubunun tedavi sonrası gövde ekstansör ve lateral fleksör kas endurans testi skorlarında anlamlı fark bulundu (p<0.05). Tedavi sonrası müdahale ve kontrol grupları arasında FEDÖ, MSÖ, VAS, Oswestry Bel Ağrısı Engellilik Anketi ve Gövde Endurans Testleri skorlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05). Çevrimiçi klinik pilates temelli egzersiz programı, primer dismenoresi olan kadınlarda ağrı düzeyini ve menstrüel semptomları azaltır. Kadın sağlığındaki egzersiz programlarındaki bariyerlerden en büyüğü bir kliniğe gidip gelmenin yarattığı yükümlülüktür. Bu sebeple primer dismenore semptom yönetiminde çevrimiçi klinik pilates temelli egzersiz programı katılım ve uygulama kolaylığı açısından farmakolojik olmayan bir yaklaşım olarak düşünülebilir. Primer dismenore ağrısı yüzünden iş ve okul hayatı olumsuz etkilenen kadınlar için, okullarda ve iş yerlerinde fizyoterapistlerin, kadın doğum uzmanlarının ve psikologların bulunduğu bir ekip eşliğinde semptom yönetimine dair yaklaşımlar ele alınabilir. Anahtar kelimeler: Ağrı, Egzersiz, Primer dismenore, Telerehabilitasyon, Pilates.
Bronşektazili çocuklarda motor imgeleme, kognitif fonksiyonlar ve reaksiyon zamanının değerlendirilmesi
Çalışmamızın amacı bronşektazinin hastalarda motor imgeleme yeteneği, reaksiyon zamanı ve kognitif fonksiyonlar üzerine etkilerini araştırmaktı. Atlas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde 33 katılımcı çalışmaya alındı. İstinye Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı Çocuk Göğüs Hastalıkları Bilim Dalında takip edilen 13 hasta bronşektazi grubu, 20 sağlıklı çocuk ise kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Tüm katılımcıların motor imgeleme yeteneği Hareket İmgeleme Anketi-3 ve Hareket İmgelemesinin Netliği Anketiyle, reaksiyon zamanı Nelson El-Ayak Reaksiyon Testiyle, kognitif fonksiyonlar İz Sürme Testi ve Stroop Testi ile, solunum fonksiyonları Solunum Fonksiyon Testi ile, fonksiyonel kapasite 6 Dakika Yürüme testi ile, dispne düzeyi Dalhousie Dispne ve Algılanan Efor Ölçeği ile, yaşam kalitesi Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği ile ve hareket korkusu Tampa kinezyofobi ölçeği ile değerlendirildi. Tüm değerlendirmeler sonucunda grupların demografik özellikleri benzerdi (p>0.05). Spirometrik ölçümde kontrol grubunda solunum fonksiyonunun FEV1/FVC (%), PEF (lt/sn), PEF (Pred %), FEF25-75 (lt/sn), FEF25-75 (Pred %) parametrelerinde, 6DYT'nin ΔKalp hızı (atım/dk), ΔDispne (Borg) parametrelerinde, motor imgeleme yeteneğinin değerlendirildiği Hareket İmgeleme Anketi-3 (İçsel), Hareket İmgeleme Anketi-3 (Dışsal), Hareket İmgeleme Anketi-3 (Kinestetik), Hareketi İmgelemenin Netliği Anketi (Gözler Kapalı), Hareket İmgelemenin Netliği Anketi (Toplam Puan) parametrelerinde, reaksiyon zamanı değerlendirmesinin Nelson Ayak Reaksiyon Testi'nde, kognitif fonksiyonun değerlendirildiği İz Sürme Testi- A (Kısa Form), ), Stroop Testi'nde "Dörtgenin rengini söyleme" ve "Renkli kelimeleri okuma" bölümünde hata ve düzeltme, "Renkli kelimelerin rengini söyleme" bölümünde hata değerlerinde elde edilen sonuçlar iki grup için istatiksel olarak anlamlı biçimde farklıydı(p<0.05). Motor imgeleme yeteneğinin, kognitif fonksiyonların ve reaksiyon zamanının değerlendirilmesi, bronşektazili hastaların performansında artış sağlamayı amaçlayan tedavi programlarında bir girdi sağlayabilir.
Genç yetişkin bireylerde otur-kalk testlerinin alt ekstremite kas kuvvetleri ile ilişkisi
Turan, H. (2024) Genç yetişkin bireylerde otur-kalk testlerinin alt ekstremite kas kuvvetleri ile ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Atlas Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, İstanbul. Bu çalışma genç yetişkinlerin Otur Kalk Test (OKT) performanslarını ve alt ekstremite izometrik kas kuvvetleri arasındaki ilişkiyi belirlemek ve cinsiyetler arasındaki farkı tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya yaş ortalaması 20,80±1,42 yıl olan 33 kadın ve 33 erkek genç yetişkin birey katılmıştır. Tüm bireylerin demografik özellikleri kaydedilmiş, 5 tekrarlı Otur Kalk Testi, 10 saniye Otur Kalk Testi, 30 saniye Otur Kalk Testi, 1 dakika Otur Kalk Test performansları belirlenmiş ve alt ekstremite kas kuvvetlerinden; diz ekstansiyonu, diz fleksiyonu, kalça ekstansiyonu, kalça fleksiyonu, kalça abdüksiyonu izometrik kas kuvvetleri her iki alt ekstremiteden Hend Held Dinamometre (HHD) ile değerlendirilmiştir. Cinsiyetler arasında alt ekstremite izometrik kas kuvvetlerinde anlamlı fark elde edilmiştir (p<0,005). Otur Kalk testlerinin hepsinde cinsiyetler arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,005). Otur kalk testleri ile toplam alt ekstremite izometrik kas kuvveti arasın küçük düzeyde ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Gelecekte Otur Kalk Testlerinin sadece kas kuvveti ile değil duyu-motor, denge, psikolojik faktörler gibi diğer parametreleriyle bütüncül bir şekilde ilişkisini inceleyen çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Otur Kalk Testi, Kas Kuvveti, Alt Ekstremite
Mekanik boyun ağrısı olan kişilerde boyun maniplasyonu tedavisi ve visseral osteopati tekniklerinin karşılaştırılması
Seyrek, C. (2024). Mekanik Boyun Ağrısı Olan Kişilerde Boyun Manipülasyonu Tedavisi ve Visseral Osteopati Tekniklerinin Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Atlas Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Anabilim Dalı, İstanbul. Çalışmanın amacı mekanik kökenli boyun ağrısında (MKBA) servikal spinal manipülatif (SSM) tedavi ile visseral osteopati (VO) tekniklerinin ağrı, boyun ve üst ekstremite fonksiyonu, boyun eklem hareket açıklığı (EHA), boyun ve dirsek kas gücü ve kavrama kuvveti üzerindeki akut etkilerini karşılaştırmaktır. Çalışmaya 18-60 yaş aralığında MKBA tanısı konulmuş toplam 30 olgu dahil edilmiştir. Olgular randomize bir şekilde iki gruba ayrılmıştır. Servikal spinal manipülasyon grubuna yüksek hızlı, düşük amplitüdlü (YHDA) spinal manipülasyon uygulanmıştır, diğer gruba ise visseral osteopati teknikleri uygulanmıştır. Her iki tedavi tekniği de yalnızca bir kez uygulanmıştır. Ağrı düzeyi, Vizüel Analog Skala (VAS) kullanılarak değerlendirilirken, fonksiyonellik Boyun Özürlülük İndeksi (BÖİ) ve Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi (DASH) ile değerlendirilmiştir. Boyun EHA değerlendirmesi gonyometre kullanılarak yapılmıştır. Boyun ve dirsek kas kuvveti MicroFET 2 dinamometresi ile kavrama kuvvetleri ise Camry marka dijital göstergeli el dinamometresi ile değerlendirilmiştir. Her iki grubun müdehale öncesi ve sonrası değerleri karşılaştırıldığında kraniovertebral açı, sağ dirsek fleksiyon ve kavrama kuvvetleri hariç diğer tüm kas kuvveti ölçümlerinde, VAS, BOİ ve DASH skorlarında anlamlı iyileşmeler olmuştur (p>0,05). Gruplar arası karşılaştırmada; servikal spinal manipülasyon grubu visseral osteopati grubuna göre; boyun fleksiyon, boyun ekstansiyon ve boyun sağa ve sola lateral fleksiyon ve sol dirsek fleksiyon ve ekstansiyon ve sağ dirsek ekstansiyon kas kuvvetlerinde istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler göstermiştir (p>0,05). Çalışmaya göre MKBA'da SSM ve VO tekniklerinin ağrı, boyun ve üst ekstremite fonksiyonelliği, boyun ve dirsek kas kuvvetinde etkili olduğu belirlendi.
İleriye ve geriye yürüme egzersizinin fiziksel ve bilişsel fonksiyonlara akut etkisi
Bu çalışma, ileriye doğru ve geriye doğru yürümenin statik ve dinamik denge gibi fiziksel ve dikkat, konsantrasyon, hafıza, işleme hızı, görsel yapılandırma becerileri, hesaplama ve yönelim gibi bilişsel fonksiyonlara akut etkisinin araştırmak için planlanan bir çalışmadır. Çalışmaya sağlıklı 50 birey randomize olarak üç gruba ayrılmıştır. Gruplar Geriye Yürüme Egzersiz Grubu (GYE)(n=17), İleriye Yürüme Egzersiz Grubu (İYE)(n=16) ve Kontrol Grubu (KG)(n=17) olarak ayrılmıştır. Her üç gruba tedavi öncesinde; sosyodemografik ve klinik verileri sosyodemografik bilgi formu ile, fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu ile, ağrının şiddetini Görsel Analog Skala (VAS) ile, yorgunluk düzeyleri Borg Skalası ile, kişinin seçici dikkat kapasitesi ve becerileri, işlem hızı ve genel yürütücü işlem yeteneklerini değerlendirmek için Stroop Test TBAG Formu ile, çalışma belleği, karmaşık dikkat, planlama ve set değiştirme gibi yönetici işlevleri İz Sürme Testi ile, Dinamik dengenin, nöromusküler kontrolün ve hareket asimetrilerinin değerlendirmesi Y- Denge Testi ile, Statik denge, postüral stabilite değerlendirmesi Tek Ayak Üzerinde Durma Testi ile değerlendirildi. GYE grubu 25 dakikalık geriye yürüme egzersiz seansı, İYE grubu 25 dakikalık ileriye yürüme egzersiz seansı, kontrol grubu ise değerlendirme testleri arasında 30 dakikalık oturarak dinlenmeyi tamamladı. Yapılan egzersizler sonrası dikkat, işleme hızı, konsantrasyon ve dikkatin sürdürülmesi, çalışma belleği, planlama, statik ve dinamik denge gibi parametrelerde anlamlı farklılıklar bulunurken gruplar arası karşılaştırmada ise statik denge de postüral kontrolde anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0,05). Geriye yürüme grubundaki bireylerde yürüme sonrasında bazı parametrelerde daha iyi gelişmeler gösterdiği görülmüştür. Ancak bu sonuçlar ileride yapılacak çalışmalar ile desteklenmesi gerekmektedir.
Yüz yüze ve tele-değerlendirme yöntemleri kullanılarak kronik bel ağrılı hastaların kassal kuvvet ve endurans, fonksiyonel performans ve denge değerlendirmelerinin karşılaştırılması
Erduranlı, C.A. (2024). Yüz Yüze ve Tele-Değerlendirme Yöntemleri Kullanılarak Kronik Bel Ağrılı Hastaların Kassal Kuvvet Ve Endurans, Fonksiyonel Performans Ve Denge Değerlendirmelerinin Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Atlas Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı, İstanbul. Kronik bel ağrılı kişilerde tele-değerlendirme yönteminin geçerlilik ve güvenilirliğini araştırmak amacıyla yapmış olduğumuz çalışmaya 25-65 yaş arası kronik bel ağrılı 40 birey katılmıştır. Katılımcılara 3 hafta ara ile randomize şekilde yüz yüze ve tele-değerlendirme yöntemi olmak üzere 2 değerlendirme seansı uygulanmıştır. Hem yüz yüze hem de tele- değerlendirme yöntemi için ortak uygulanan testler; kassal kuvvet ve enduransın değerlendirilmesi için statik kassal kuvvet ve endurans testi (SKKET), dinamik kassal kuvvet ve endurans testi (DKKET), fonksiyonel performansın değerlendirilmesi için 30 saniye otur kalk testi (30sn OKT), 5 defa oturup kalkma testi (5 Defa OKT), dengenin değerlendirilmesi için dört adım kare testi (DAKT), süreli kalk ve yürü testi (SKYT) değerlendirilmiştir. Yüz yüze değerlendirme yönteminde uygulanan indeks ve ölçekler olarak ise Oswestry özürlülük indeksi (OOI), görsel analog ölçeği (Visual Analogue Scale; VAS) kullanılmıştır. Değerlendirme sonucunda, SKKET (ICC=0,994) ile beraber SEM=0,92, SEM95%=1,80, SDC95%=4,99; DKKET (ICC=0,978) ile beraber SEM=0,83, SEM95%=1,63, SDC95%=4,52; 30sn OKT (ICC=0,950) ile beraber SEM=0,27, SEM95%=0,53, SDC95%=1,47; 5 Defa OKT (ICC=0,986) ile beraber SEM=0,24, SEM95%=0,47, SDC95%=1,30; DAKT (ICC=0,986) ile beraber SEM=0,71, SEM95%=1,40, SDC95%=3,88 ve SKYT (ICC=0,986) ile beraber SEM=0,54, SEM95%=1,06, SDC95%=2,94 için mükemmel sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak elde edilen verilere göre, tele-değerlendirme yöntemi yüz yüze değerlendirme yönteminin alternatif ve pratik değerlendirme yöntemi olduğunu göstermektedir. Gelecekteki çalışmaların, kronik bel ağrısına sahip bireylerde kullandığımız statik kassal kuvvet ve endurans testi, dinamik kassal kuvvet ve endurans testi, 30 saniye otur kalk testi, 5 defa otur kalk testi, dört adım kare testi ve süreli kalk ve yürü testlerinin tele-değerlendirme ile kullanıldığında değerlendiriciler arası güvenirliğini araştırması önerilmektedir.
Diastazis rekti abdominisli kadınlarda süpervize ve süpervize olmayan tele-egzersiz programının inter-rekti mesafesi, karın kası enduransı ve denge üzerinde etkisinin karşılaştırılması
Bu çalışma, diastazis rekti abdominisi bulunan kadınlarda süpervize edilen ve edilmeyen tele- egzersiz programlarının inter-rekti mesafesi, abdominal enduransı, denge, beden imajı ve depresyon üzerindeki etkilerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmaya, postpartum 8 hafta ile 36 ay arasında olan 39 kadın dahil edilmiştir. Katılımcılar, Süpervize Tele-Egzersiz Grubu (n=20) ve Süpervize Olmayan Tele-Egzersiz Grubu (n=19) olarak randomize şekilde iki gruba ayrılmıştır. Her iki gruba da değerlendirmeler, inter-rekti mesafesi ölçümü, abdominal enduransı testi, denge değerlendirmesi, Çok Yönlü Beden-Benlik İlişkileri Ölçeği, Pelvik Taban Distress Envanteri ve Edinburgh Doğum Sonrası Depresyon Ölçeği parametreleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Süpervize tele-egzersiz grubuna, fizyoterapist tarafından yönlendirilen videolardaki egzersizi yaparken video çekmeleri istenmiş ve hatalarının düzeltildiği bir tele-egzersiz programı uygulanırken; süpervize olmayan tele-egzersiz grubu, sadece video talimatlarına göre egzersizlerini kendi başına gerçekleştirmiştir. Her iki grup da altı hafta süresince, motor kontrol temelli, aşamalı egzersizler içeren bir programı uygulamıştır. Egzersizler ilk üç hafta 10 sağ ve 10 sol tekrar, son üç hafta ise 15 sağ ve 15 sol tekrar şeklinde uygulanmıştır. Çalışma; abdominal ve pelvik taban kaslarının aktivasyonu, denge ve endurans egzersizleri ile ilerlemeyi sağlamayı hedeflemiştir Sonuçlar, süpervize tele-egzersiz grupta inter-rekti mesafesi (umblikus ve 2.5 cm üstünde), abdominal enduransı, gözler açık denge testi ve PTDE- 20 toplam puanında anlamlı iyileşmeler olduğunu göstermiştir (p< .05). Ancak diğer ölçütlerde gruplar arasında anlamlı fark gözlenmemiştir (p> .05).Bu bulgular, süpervize tele-egzersiz programlarının süpervize olmayan tele-egzersiz programına göre diastazis rekti abdominis tedavisinde daha etkili bir yöntem olduğunu göstermektedir. Ancak, bu sonuçların daha geniş örneklem gruplarıyla doğrulanması gerekmektedir.