Commercialization of agricultural production in the eighteenth-century Ottoman Empire: Property acquisition and local notables

Bu tez, on sekizinci yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nda tarımsal ilişkilerin dönüşümünü ve bu dönüşümün Güney Balkanlar ve Batı Anadolu hinterlandında tarımsal üretimin ticarileşmesi üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Kentsel-kırsal ticaret yapısı ile dış ve iç talep düzeyindeki değişikliklerden etkilenen imparatorluk çapında bir gelişme olarak yasadışı/yasak buğday ticaretinin büyümesinin imparatorluk buğday politikasını kademeli olarak yeniden şekillendirdiği süreci incelemektedir. Toprak mülkiyetindeki değişimleri ve yerel elitlerin ortaya çıkışını ve konsolidasyonunu çiftlikler bağlamında ele almaktadır. Bu da on beşinci yüzyılın sonlarından on sekizinci yüzyılın ikinci yarısına kadar Karaferye'deki toprak mülkiyeti ve yerel elit olgularının kapsamlı bir prosopografik çalışmasıyla gerçekleştirilmiştir. Analiz, on sekizinci yüzyıla gelindiğinde, Selanik vilayetine, özellikle de hinterlandına ve Batı Anadolu'da Bergama'ya da odaklanarak çiftlik yatırımları ve yasadışı buğday ticareti bağlamlarında genişletilmiştir. Bu mikro düzeydeki inceleme, toprak mülkiyetindeki eş zamanlı değişimlerin sürekliliklerinin gözlemlenmesine ve vergilendirme uygulamalarındaki değişimlerin kırsal borçluluk ve emek biçimleri üzerindeki etkisini farklı bölgeleri karşılaştırarak analiz etmeye olanak tanımaktadır. Yatırımcı yerel elitlerin ve eşrafın ekonomik girişimleri sonucu genişleyen çiftlik piyasasının ve doğrudan buğday alımlarının ölçeğinin büyümesinin sonucunda buğdayın yasadışı ticaret yoluyla metalaşmasına yol açtığını ileri sürmektedir.