Absans epilepsili WAG/RİJ sıçanlarda N-(P-amilsinnamoil) antranilik asitin hipokampal endoplazmik retikulum stresi ve kan-beyin bariyeri bütünlüğü üzerine nöroprotektif etkisinin araştırılması

Amaç: Absans epilepsi, genellikle kısa süreli bilinç kaybıyla karakterize nörolojik bir hastalıktır. Çalışmada amaç; ACA'nın absans epilepside koruyucu etkinliği olup olmadığını, ER stres ile KBB bütünlüğüne etkisini ortaya koymaktır. Ayrıca epilepsi tedavisinde kullanılan ancak ciddi yan etkileri olan hidrokortizonun, ACA'yla etkilerini karşılaştırarak, tedavide alternatif ajan olup olamayacağını saptamaktır. ER stres ve KBB bozulmasında patofizyolojik mekanizmayı açıklamak, epilepsi tedavisinde yeni yaklaşımların oluşumuna katkı sağlamaktır. Materyal ve Metot: Çalışmada 32 adet WAG/Rij dişi ve erkek sıçan kullanılarak, kontrol, DMSO+PBS, hidrokortizon ve ACA şeklinde 4 gruba ayrıldı (n=8). Kontrol grubundaki sıçanlara bir madde verilmedi. DMSO+PBS grubuna DMSO+PBS çözeltisi, ACA grubuna; 25 mg/kg/gün ACA, hidrokortizon grubuna 2.25 mg/kg/gün hidrokortizon (i.p.) günde bir kez, tek doz verildi. Sıçanların nöbetleri izlenerek, ağırlıkları ile yemler tartıldı. Perfüzyon-fiksasyondan sonra, dekapite edilen sıçanların hipokampüs ve somatosensoriyel kortekslerindeki ATF4, ATF6, CHOP ve GRP78 seviyeleri Western Blot ile ölçüldü. ZO-1, GFAP ve okludin seviyeleri immünohistokimyasal olarak incelendi. Bulgular: ACA, absans epilepsi nöbet sayısını ve ER stres indikatörlerini azaltmada daha etkili olurken, hidrokortizonun KBB hasarı üzerine daha koruyucu bir etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: ACA'nın absans epilepsi nöbet sayısını ve ER stresi azaltmada daha etkili olduğu, KBB bozulması üzerine hidrokortizon gibi koruyucu rolü olduğu bulundu. Anahtar Kelimeler: Absans epilepsi, ACA, ATF4, ATF6, CHOP, ER stres, GFAP, GRP78, hidrokortizon, KBB, okludin, WAG/Rij sıçan, ZO-1.