Acil servisten istenen akciğer grafi ve toraks tomografi bulgularının geriye dönük karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışma ile acil serviste hem akciğer direkt grafisi (ADG) hem de toraks bilgisayarlı tomografi (BT) çekimi yaptığımız hastaların görüntüleme sonuçlarını karşılaştırarak akciğer direkt grafisinin, ilerleyen teknoloji karşısında acil tanıdaki etkinliğini incelemeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Bu çalışma Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisi'ne 01.09.2014-28.02.2015 tarihleri arasındaki altı aylık dönemde başvuran hasta kayıtlarının geriye dönük incelenmesiyle yapılmıştır. Hem akciğer direktgrafisi hem de toraksbilgisayarlı tomografi görüntülemesinin yapıldığı 18 yaş ve üzeri 199 hasta çalışmaya dahil edildi. İstatistiksel analiz için SPSS 19.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, USA) paket programı kullanıldı. Bulgular: Çalışma grubuna alınan 199 hastada en sık konulan tanı %38.2 (76) ile pnömoni olmuştur. Akciğer direkt grafisi çekim tekniği tam uygun olan hasta oranının %31 (62) olduğu görülmüştür. Tüm hastalar değerlendirilğinde her iki çekim tekniği arasında trakeada yer değiştirme, pnömotoraks, parankimde konsolidasyon, KTO'da artma, aortikopulmoner LAP, diyafram hernisi, abdomende serbest hava (görüntüye dahil kesitlerde), plevral kalınlaşma, parankimde kist, parankimde kitle, parankimdekavite, parankimde atelektazi ve kemik fraktürlerini belirleme oranları açısından belirgin istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Hızlı tanı konulması gereken durumları gösteren görüntüleme bulguları incelendiğinde, uygun teknik ile görüntüleme yapılmış hastalarda ADGve toraks BTbulguları yüksek oranda uyuşmaktadır. Ancak acil servis ortamında değerlendirilen ADG'ler sık olarak uygunsuz teknikle çekilmektedir.