Adana il merkezindeki gebelerde aile içi şiddet sıklığının, anne ve yenidoğan üzerindeki sağlık etkilerinin araştırılması

Amaç: Aile içi şiddet önemli bir halk sağlığı problemidir. Bu çalışmanın amacı, Adana il merkezindeki gebelerde aile içi şiddet sıklığını saptamak, şiddetin anne ve yenidoğanın sağlığı üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma kesitsel tipte bir araştırmadır. Adana il merkezindeki hastaneler devlet-özel-araştırma hastanesi olmak üzere 3 tabakaya ayrılarak basit rasgele yöntemle her tabakadan bir hastane seçilmiştir. Seçilen hastanelerde gerçekleşen doğum sayılarına göre orantılı örnekleme yapılarak toplamda doğum sonrasında 640 kişi ile 2016 Ekim-Aralık tarihleri arasında yüz yüze görüşme yapılarak anket uygulandı. Anket sosyodemografik bilgiler, şiddet maruziyeti soruları ve Edinburg postpartum depresyon ölçeğini içermekteydi. İstatistiksel analiz olarak frekans tabloları, ki-kare testi ve çoklu lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 26,96±5,70 idi. Kadınların % 12,0'ı okuma-yazma bilmiyordu. Katılımcıların % 60,1'inin aylık hane geliri ≤1300 tl idi. Kadınların % 24,1'inin gebelik öncesinde, % 17,5'inin gebelikte eş şiddetine maruz kaldığı saptanmıştır. Gebelikte kadınların % 16,7'sinin duygusal, % 2,8'inin fiziksel, % 3,3'ünün cinsel eş şiddetine maruz kaldığı bulunmuştur. Gebelikte şiddet görenlerin 2,38 kat daha fazla plansız gebe kalma riski, 2,39 kat daha fazla yetersiz prenatal izlem alma riski olduğu bulunmuştur. Gebelikte eş şiddeti gören katılımcıların şiddet görmeyenlere göre gebelikte sigara kullanımı 1,80 kat, gebelikte depresyon yaşama riski 4,60 kat daha fazla bulunmuştur. Gebelikte eş şiddeti görmüş katılımcıların düşük doğum ağırlıklı bebek sahibi olma riski 2,66 kat daha fazla bulunmuştur. Sonuç: Araştırmamız sonucunda gebelikte eş şiddeti görme hem anne sağlığı hem de yenidoğan sağlığını olumsuz etkilediği tespit edilmiştir.