AISI 4140, 4340 ve 5140 çeliklerinin korozyon özelliklerinin ve titreşim sönümleme kapasitelerinin araştırılması

Titreşim analizi, endüstriyel dönen makineler için vazgeçilmez bir bakım ve izleme yöntemidir. Zorlu çevre koşullarında çalışan makineler için korozyon ve aşınma gibi çevresel etmenlerin makine bileşenleri üzerindeki etkilerini değerlendiren çalışmalar, makine güvenilirliği ve dayanıklılığını artırmak, bakım ve onarım maliyetlerini azaltmak, performans ve verimliliği korumak, bileşen ömrünü uzatmak, çevresel etkileri yönetmek, endüstriyel kalite ve güvenilirlik standartlarını karşılamak ve teknolojik yenilikleri teşvik etmek açısından büyük önem arz etmektedir. Bu tez çalışmasının amacı; korozyona uğramış çeliklerin dinamik davranışları ile korozyon mekanizması arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Endüstride yaygın olarak kullanılan AISI 4140, AISI 4340 ve AISI 5140 çeliklerinin %3,5 NaCl ve 0,5 M H2SO4 ortamlarına farklı maruz bırakılma sürelerinde (24 saat, 7, 15 ve 30 gün) korozyon mekanizmaları ve dinamik davranışları incelenmiştir. Çeliklerin korozyon mekanizmalarının belirlenmesi için Elektrokimyasal Empedans Spektroskopisi (EIS), Dinamik Elektrokimyasal Empedans Spektroskopisi (DEIS), Lineer Polarizasyon (LPR) ve Tafel Polarizasyon (TP) yöntemleri; dinamik davranışlarının belirlenmesi için Deneysel Modal Analiz (DMA) ve Sonlu Elemanlar Yöntemleri (FEM) uygulanmıştır. Uygulanan korozyon ölçüm yöntemleri sonrasında çeliklerin yüzey morfolojileri Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM-EDS) ve Optik Profilometre (OP) yöntemleri kullanılarak tartışılmıştır. Korozyon öncesi ve 24 saat, 7, 15 ve 30 gün süreyle %3,5 NaCl ve 0,5 M H2SO4 ortamlarına maruz bırakıldıktan sonra çeliklerin sönümleme kapasiteleri ve doğal frekansları modal analiz yöntemi ile belirlenmiştir. Elde edilen veriler sonucu her iki ortamda korozyona uğrayan çeliklerin doğal frekanslarının azaldığı ve titreşim sönümleme kapasitelerinin ise arttığı belirlenmiştir.