Akut koroner sendromlu hastalarda, erken dönem kısa süre klaritromisin tedavisinin endotel disfonksiyonu, QT dispersiyonu ve kan fibrinojen düzeyine olan etkileri

Çalışmamızda, akut koroner sendromlarda kısa süre klaritromisin tedavisinin erken evrede endotel disfonksiyonunu , kan fibrinojen düzeyi ve QTd iizerine olan etkilerinin gösterilmesini amaçladık. Çalişmaya, 40 olgu (21 erkek, 19 kadın; yaş ortalaması 56,39+12 yıl) alınmıştır. Olgular klaritromisin tedavisi uygulanan 20 olgu: antibiyotik grubu .(12erkek,8 kadın; yaş ortalaması 58,9+11,6 yıl) ve klaritromisin tedavisi almayan 20 olgu kontrol grubu (9 erkek, 11 kadın; yaş ortalaması 53,15+8 yıl) olarak iki gruba ayrıldı. İki gurubunda yaş, cinsiyet ve sigara içimi ve kardiyovasküler risk faktörleri açısından birbirine eş olduğu gösterildi. Klaritromisin dışındaki tedavi her iki grupta da standardize edildi. (B-bloker, heparin, nitrat, ACE-inh, statin ve aspirin). Antibiyotik gurubunda klamidya pnomoni ve H. pylori serolojisine bakılmaksızın, standart tedaviye ek olarak 1000 mg/grin Klaritromisin peroral (Klacid& 500 mg tablet 2x1) tedavisi 7 grin süre ile verildi. Hasta gruplarında ilaçlara karşı yan etki gelişmedi. İstatistiksel analiz bilgisayar ortamında SPSS programı (Versiyon 10.0) kullanılarak yapıldı. Kantitatif değişkenler ortalama + standart sapma , kalitatif değişkenler % olarak ifade edildi. Kantitatif değişkenler arasındaki fark Mann-Whitney U testi, kalitatif değişkenler arasındaki fark ki-kare testi (klasik ve Fischer'in kesin ki- kare testi) ile değerlendirildi. Korelasyon analizinde Pearson ve Spearman korelasyon analiz yöntemleri kullanıldı. P<0,05 değerler anlamlı kabul edildi. Klaritromisinin endotel disfonksiyonuna olan etkisi: Tedavi sonrasında tedavi öncesine göre antibiyotik gurubunda endotel disfonksiyonunun göstergesi olan dilatasyon yüzdesi anlamlı olarak artmıştır. Kontrol grubunda da dilatasyon yüzdesinde anlamlı artış gözlenmiştir. Antibiyotik ve kontrol gurubundaki bu değişim birbiri ile karşılaştırıldığında istatistiki anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Bu sonuç her iki gurupta da endotel fonksiyonunun akut donemde düzeldiğini ama iki grup arasında endotel disfonksiyonundaki düzelmenin farklı olmadığını ortaya koymuştur. Klaritromisinin kan fibrinojen düzeyine etkisi: Tedavi sonrasında tedavi öncesine göre antibiyotik gurubunda akut enflamasyonun ve KAH riskinin prediktorlerinden olan olan fibrinojen seviyesi anlamlı olarak azalmıştır. Kontrol grubunda da fibrinojen seviyesinde anlamlı bir azalış gözlenmiştir. Antibiyotik ve kontrol gurubundaki fibrinojen seviyelerindeki azalış birbiri ile karşılaştırıldığındaistatistiki anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Klaritromisinin QTd ve QTcd'na olan etkisi: Her iki grupta da QTd değerleri iskemiden dolayı artmış olarak elde edildi. Tedavi sonrasında tedavi öncesine göre antibiyotik gurubunda aritmojenik yatkınlığın göstergesi olan QTd ve QTcd anlamlı olarak artmıştır. Kontrol grubunda tedavi sonrasında tedavi öncesine göre anlamlı bir artış saptanmamıştır. Antibiyotik ve kontrol gurubundaki QTd ve QTcd'daki değişimler birbiri ile istatistiki analize tabi tutulduğunda iki grup arasında anlamlı bir fark gözlenmiştir. Bulgularımız klaritromisin tedavisi alan antibiyotik grubunda kontrol gurubuna göre QTd'nun arttığını göstermiştir. Kısa donem klaritromisin tedavisinin endotel disfonksiyonunu düzeltmede, enflamatuar bir marker olan fibrinojeni azaltmada ek faydası gösterilememiştir. Hatta QTd'nun arttığı gözlenmiştir, bunun ise aritmojenik olabileceği düşünebilir. Bulgularımız ışığında akut koroner sendromlarin klasik tedavisine ek olarak degiJik siirelerde degi3ik antibiyotiklerle yapılacak bu tip pilot çalışmalar, mortalite-morbidite çalışmalarının sonuçlarıalınıncaya kadar yapılmasını öneriyoruz.