Akut solunum yolu enfeksiyonu bulguları ile başvuran 60 yaş üstü hastalarda RSV sıklığının ve şiddetli hastalıkla ilişkili risk faktörlerinin belirlenmesi

Bu çalışmanın amacı, akut solunum yolu enfeksiyonu (ASE) semptomlarıyla başvuran 60 yaş ve üzeri hastalarda RSV sıklığını ve şiddetli enfeksiyonlarla ilişkili risk faktörlerini belirleyerek bölgesel epidemiyolojik veri elde etmektir. Hastanemize 01.01.2024-31.03.2025 tarihleri arasında ASE semptomlarıyla başvuran 60 yaş ve üzeri 200 hastadan nazofaringeal sürüntü örnekleri alındı. Örnekler, QIAstat-Dx Respiratory SARS-CoV-2 Panel (Qiagen, Almanya) ile çalışıldı. Katılımcıların demografik verileri ve olası risk faktörleri anket formlarına kaydedildi. Hastaların %41'inde (82/200) en az bir viral etken saptanırken, RSV pozitifliği hastaların %5,5'inde (11/200) tespit edildi. RSV, en sık saptanan üç viral etken arasında yer alırken, Rinovirüs/Enterovirüs (%12,5) ve İnfluenza virüsleri (%12,5) daha yüksek oranlarda görüldü. RSV, klasik mevsimsel paterninden farklı olarak kış ve ilkbahar aylarında daha sık görüldü (p=0,030). RSV pozitif hastaların %78,5'i alt solunum yolu enfeksiyonu (ASYE) tanısı aldı ve ASYE tanısı yaşla birlikte artış gösterdi (p=0,018). Ayrıca, ASYE tanısı alan hastaların büyük çoğunluğu (%81,8) hastaneye yatırılarak tedavi edildi. Bu hastalarda, öksürük ve balgam en sık görülen semptomlardı. RSV pozitifliği ile ateş yüksekliği arasında ters korelasyon (p=0,053), nefes darlığı varlığı ile (p=0,054) sınırda istatistiksel anlamlılık gözlendi. Diğer viral etkenlere kıyasla RSV saptanan hastalarda hastaneye yatış (p=0,030), hipoksi gelişimi (p=0,041) ve yoğun bakım ihtiyacı (p=0,044) daha yüksek oranda görüldü. Sonuç olarak, elde edilen bulgular ilgili literatür eşliğinde değerlendirildiğinde, RSV'nin ileri yaş ve komorbiditesi olan bireylerde ciddi morbidite yükü oluşturduğunu ve bu yaş grubunda hastalığın daha ağır seyredebildiği, sıklıkla hastaneye yatış, yoğun bakım ünitesi ve solunum desteği gerektirdiğini göstermiştir. Bu nedenle, RSV enfeksiyonlarının epidemiyolojisini ve klinik sonuçlarının toplum sağlığına etkilerinin daha doğru değerlendirilebilmesi için, başta risk grupları olmak üzere farklı yaş gruplarını kapsayan çok merkezli ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.