Ambliyopide klinik özelliklerin prognoza etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Anizometropi, izoametropi, şaşılık ve yoksunluk tembelliği ile tedavi edilmiş olgularda demografik ve klinik özelliklerin tedavi yanıtları ile ilişkilendirilmesi yapılarak prognoza etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Pediatrik Oftalmoloji ve Şaşılık Birimi'nde Ocak 2010 ile Ocak 2024 tarihleri arasında tembellik tanısı alan 166 olgu incelenmiştir. Çalışmada tembellik ölçütü olarak, en iyi düzeltilmiş görme keskinliğinin Snellen eşeli ile 0.8 veya daha düşük olması ve her iki göz görme keskinlikleri arasında Snellen eşelinde en az 2 sıra fark olması kabul edilmiştir. Olgular tedavi yanıtlarına göre 3 gruba (yok, kısmi, tam) ayrılmıştır. Etiyolojik özellikler, tedavi türü ve tedavi uyumuna göre de alt gruplar oluşturulmuştur. Etiyolojik özellikler anizometropi, izoametropi, şaşılık ve yoksunluk iken tedavi olarak tüm olguların iyi gören gözüne kapama tedavisi uygulanmış, bunun yanında gerekli durumlarda şaşılık ve katarakt cerrahisi uygulanmıştır. Tedavi uyumuna göre de bazı sınır değerler belirlenerek gruplar oluşturulmuş, aile anamnezine göre olgular sınıflandırılmıştır. Bunlar yanında cinsiyet, tedaviye başlangıç yaşı, başlangıç görme keskinliği, şaşılık türü ve derecesi, refraksiyon dereceleri de değerlendirilmiştir. Bu özelliklerin tedavi yanıtları ile ilişkilendirilmesi yapılmıştır. Bulgular: Tüm olgular değerlendirildiğinde tedavi başlangıcındaki görme keskinliğinin ve yaşın, etyolojinin, şaşılık olgularındaki yüksek kayma derecelerinin, günlük yapılan kapama saatinin düşük olmasının ve tedavi uyumunun sonuç görme üzerine etkili faktörler olduğu saptandı. (sırasıyla p=0.00, p=0.02, p=0.00, p=0.00, p=0.004, p=0,006). Sonuç: Erken başlangıç yaşı, başlangıç görme keskinliğinin yüksek olması, yüksek tedavi uyumu tembellik tedavisinde başarıyı etkileyen en önemli faktörlerdir.