Ani çocuk kaybı yaşamış ebeveynlerin yas süreçleri: Gömülü Teori yaklaşımı

Her kaybın farklı sonuçları olduğu iyi bilinse de ani çocuk kaybının doğası hakkında sınırlı literatür bulunmaktadır. Bu bağlamda, mevcut araştırmada ani çocuk kaybı yaşamış ebeveynlerin kayıpla ilişkili görüşlerini, algılarını ve deneyimlerini keşfederek ebeveynlerin yas süreçlerini anlamak, yaslı ebeveynler için kayıp sonrası süreci zorlaştıran ve kolaylaştıran faktörleri belirmemek amaçlanmaktadır. Veriler, en az bir yıl önce ani şekilde çocuğunu kaybeden ve psikoz tanısı olmayan 18 ila 65 yaş arasındaki biri erkek olmak üzere 7 katılımcıdan amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak toplanmıştır. Araştırma verisi Sosyodemografik Bilgi Formu, Uzamış Yas Ölçeği kullanılarak ve yüz yüze gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Veriler, Gömülü Teori yöntemi ile MAXQDA24 yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, ani çocuk kaybı yaşamış ebeveynlerin yas sürecini açıklayan "kayıp sonrası "yeni normal": ölümle yaşam arasında", "ilişki dinamiklerindeki değişim", "kayıp yaşantısını özümsemek" ve "dönüşen benlik imajı" olmak üzere dört ana kategori ile bu kategoriler arasında düzenleyici bir değişken olarak "başa çıkmanın" yer aldığı Gömülü Teori ortaya çıkmıştır. Bu araştırma uygun yas davranışlarına dair belirli kuralların olmadığını vurgulayarak Türkiye örnekleminde ani çocuk kaybı yaşamış ebeveynlerin yas süreçlerini anlamak üzere bir bakış açısı sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çocuk kaybı, Ani kayıp, Yas, Gömülü teori