Bağlanma stilleri ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün yaygın kaygı bozukluğu üzerinde etkisinin incelenmesi

Bu çalışmada bağlanma stilleri ve belirsizliğe tahammülsüzlüğün yaygın kaygı bozukluğu ile ilişkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de en az üniversite düzeyinde eğitim görmekte olan kişiler oluştururken, örneklemi ise çalışmaya katılmayı kabul eden 372 katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada demografik bilgilerin edinilmesi için "Demografik Bilgiler Veri Formu", bağlanma stillerinin belirlenmesi için '' Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II '', belirsizliğe tahammülsüzlüğün belirlenmesi için "Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeğı̇ (BTÖ-12)" ve klinik düzeyde anksiyetenin belirlenmesi için '' Yaygın Anksiyete Bozukluğu-7 (YAB-7)'' kullanılmıştır. Katılımcıların ortalama yaşı 28,53 olarak belirlenmiş, cinsiyet bazında %64,2'si kadın, %35,5'i erkek ve %0,3'ü diğer cinsiyet kategorisinde olduğu bulunmuştur. Medeni durum dağılımı incelendiğinde, %75,8'i bekar, %20,2'si evli, %1,3'ü dul ve %2,7'si diğer kategorisinde yer almaktadır. Eğitim düzeyi incelendiğinde katılımcıların en az lisans öğrencisi düzeyinde eğitimini sürdürdüğü, en yüksek eğitim düzeyinin ise doktora olduğu görülmektedir. Çalışma durumu ele alındığında katılımcıların %61,3'ü çalışıyorken, %38,7'si ise çalışmamaktadır. Verilerin analizi için bağımsız t testi, hiyerarşik regresyon ve lojistik regresyon analizleri kullanılmıştır. Test edilen hipotez sonuçlarına göre klinik düzeyde anksiyetesi olan bireyler, olmayan bireylere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek belirsizliğe tahammülsüzlük puanına sahip olduğu (p < .001, Cohen's d = 0.86); klinik düzeyde anksiyetesi olan bireyler, olmayan bireylere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek kaygılı bağlanma puanına sahip olduğu (p < .001, Cohen's d = 0.37); klinik düzeyde anksiyetesi olan bireyler, olmayan bireylere kıyasla anlamlı düzeyde daha yüksek kaçınan bağlanma puanına sahip (p < .001, Cohen's d = 0.30) olduğu bulunmuş ve hipotezler desteklenmiştir.