Bankacılık sektöründe çalışanların mobil öğrenmeye yönelik tutumlarının ve hazırbulunuşluklarının incelenmesi

Mobil cihazların kullanım oranlarının arttığı günümüz dünyasında, bu cihazları birer öğrenme nesnesi haline dönüştürebilmek önemli konularından biri olmuştur. Bunun yanı sıra öğrenenin mobil öğrenmeye yönelik tutumlarını ortaya çıkarmak da mobil öğrenme ortamları için öğrenme nesnelerini tasarlarken geliştiricilere yol göstermede önemli bir rol oynamaktadır. Bu perspektifle hazırlanmış olan çalışma, bankacılık sektöründeki çalışanların mobil öğrenmeye yönelik tutumları ve hazırbulunuşluklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesiyle gerçekleşmiştir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmaya özel bir bankanın uygun örneklem yoluyla ulaşılan 229 çalışanı katılmıştır. Veri toplamak amacı ile, Demir ve Akpınar'ın geliştirdiği "Mobil Öğrenmeye Yönelik Tutum" ve Gökçearslan ve diğerlerinin Türkçe'ye uyarladığı "Mobil Öğrenmeye Yönelik Hazırbulunuşluk" ölçekleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, bankacılık çalışanlarının tutumlarının yüksek seviyede olduğu; cinsiyet, günlük internet kullanım süreleri, mobil öğrenme ortamlarında bir ders veya eğitim alma durumlarına göre farklılaşmadığı; yaş ve bankacılık tecrübelerine göre ise farklılaştığı tespit edilmiştir. Mobil öğrenme hazırbulunuşluklarının ise orta seviyede olduğu ve çalışma kapsamında belirlenen bağımsız değişkenlerden hiçbirine bağlı olarak farklılaşmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca bankacılık çalışanlarının mobil öğrenmeye yönelik tutumları ile hazırbulunuşlukları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı tespit edilmiştir. ANAHTAR KELİMELER: Mobil Öğrenme, Mobil Öğrenmeye Yönelik Tutum, Mobil Öğrenmeye Yönelik Hazırbulunuşluk, Bankacılık Sektörü