Bedensel engelli sporcuların spora katılım motivasyonlarının yaşam doyuma etkisinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı takım ve bireysel spor yapan bedensel engelli sporcuların spora katılım motivasyonlarının yaşam doyumuna etkisini tespit etmektir. Araştırmanın amacı doğrultusunda çalışmamızın evrenini 18 yaş ve üstü takım ve bireysel spor yapan sporcular oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklem grubunu ise Yozgat, Ankara, İstanbul ve Hatay illerine spor yapan 141 erkek 73 kadın toplamda 214 sporcu oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Tekkurşun vd. (2018) tarafından geliştirilen 22 maddeden oluşan "Engelli Bireylerde Spora Katılım Motivasyonu Ölçeği (ESKMÖ)" ve katılımcı sporcuların yaşam doyumlarını ortaya çıkarmak için Kaba vd. (2018) Tarafından geliştirilen, ''Yetişkin Yaşam Doyum Ölçeği'' kullanılmıştır. Bununla birlikte katılımcıların yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, spor türü, spor yapma amacı gibi farklı demografik bilgileri ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde ölçekler basıklık çarpıklık katsayı değerine göre normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Buna göre ölçeklerin değerlendirilmesinde parametrik testler kullanılmıştır. Normal dağılıma sahip olan ölçekler de niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki bağımsız grup arasındaki farkı bulmak için Bağımsız örneklem t testi, ikiden fazla bağımsız grup karşılaştırmalarında ise Tek yönlü varyans analizi (Anova) uygulanmıştır. Anova sonucunda fark var bulunduğunda, fark yaratan grubu bulmak için ise çoklu karşılaştırma testi uygulanmıştır. Araştırma sonucuna göre spora katılım motivasyon ölçeği ile genel yaşam doyumu arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir (r=0,42; p<0,05). Sporu hangi düzeyde yapma değişkenine göre yapılan değerlendirmede profesyonel sporcuların amatör sporculara kıyasla yaşam doyum ve spora katılım motivasyonu puanlarının daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Takım ve bireysel yapan bireylerde spora katılım ve yaşam doyum puanlarında anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Anahtar Kelimeler: Bedensel engelli, Yaşam Doyum, Motivasyon