Bellek üreticisi olarak sinematografik imge: Aftersun örneği

Sanat, yaşama dair pek çok şeyi anlamlandırır ve insan deneyiminden beslenir. Bu anlayış sinema ve bellek arasındaki ilişkiyi tanımlar. Bu çalışma bellek ve sinema arasındaki karmaşık ilişkiyi incelemektedir. Belleğin ve sinemanın yapısı Bergson, Deleuze ve Nietzsche gibi filozofların eserlerinden yola çıkarak ortaya konmaktadır. Sinema, imgelerle ve zamanla kurduğu ilişki bakımından geçmişi, şimdiyi ve gelecek tasarımlarını anlamlandıran bir sanat formudur. Kuramsal düşünceler, sinematografik ilkeler eşliğinde açıklanmaktadır. Saf optik ve sessel imgenin etrafında inşa edilen sinema anlayışı temel standart olarak ele alınmaktadır. Kristal-imge, zaman-imge, hatıra-imge ve rüya-imge gibi kavramlar incelenmektedir. Bu sinematografik imge biçimleri, sinemaya karakterlerine has bir belleğin sunumu bağlamında incelenmektedir. Bu bağlamda Aftersun filmi Deleuzecü bir anlayışla çözümlenmektedir. Bu tezin temel amacı, bellek hakkındaki kavramsal yaklaşım ile sinematografik imgeye yönelik kavramsal yaklaşım arasındaki kesişimleri film çözümlemesi yaparak bulmaktır. Bu anlamda Aftersun filmi incelenmiş, belleğe içkin kavramların bu filmde ne tip sinematografik biçimler aldığı açıklanmaya çalışılmıştır.