Boyun-omuz ağrılı müzik öğrencilerinde ev egzersiz programının etkinliği

Amaç: Çalışmanın amacı boyun-omuz ağrılı müzik öğrencilerinde ev egzersizlerine dayalı eğitim programının ağrı ve fonksiyonel yetersizlik üzerine olan etkinliğini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Dokuz Eylül Üniversitesi Devlet Konservatuarı Yaylı Çalgılar ve Piyano Bölümü'nde eğitimlerine devam eden ve boyun-omuz ağrısına sahip toplam 49 olgu ( 37 kadın, 12 erkek; yaş ortalaması 17.2±1.7 yıl) dahil edildi. Olguların tamamına boyun-omuz bölgesinde yer alan kassal yapılara yönelik postür, germe ve kuvvetlendirme egzersizlerinden oluşan standardize egzersiz programı sekiz hafta süreyle yapılmak üzere verildi ve egzersizleri yapma sayıları kendilerine verilen çizelgelerle takip edildi. Olguların tedavi öncesinde ve sonrasında boyun-omuz bölgesindeki ağrı şiddetleri Görsel Analog Skalası (GAS), yetersizlik düzeyleri Kol-Omuz-El Disabilite Anketi (DASH) ve Northwick Park Boyun Ağrısı Anketi (NPBAA) ile değerlendirildi. Olguların algıladıkları faydalanım miktarı ise 5 noktalık bir ölçek ile değerlendirildi. Bulgular: Sekiz haftalık ev egzersiz programı 16 olgu (% 32.6) tarafından tamamlandı. Egzersiz eğitimi sonrasında programı tamamlayan olguların ağrı şiddetleri ve yetersizlik düzeylerinin istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı belirlendi (p<0.05). Olguların algıladıkları iyileşme miktarı ise 4.25 0.68 olarak bulundu. Ev egzersiz programını tamamlayamayan olguların ağrı şiddetleri ve yetersizlik düzeylerindeki değişimin ise istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlendi (p>0.05). Sonuç: Ev egzersizleri şeklinde uygulanan eğitim programının boyun-omuz ağrılı müzik öğrencileri için ağrıyı ve fonksiyonel yetersizliği azaltmada etkili olduğu, ancak programa uyum ve uzun dönem etkileri konusunda bazı kuşkular taşıdığı düşünülmektedir. Gelecekteki çalışmalarda katılımcıların motivasyonunu artırıcı ilave yöntemler kullanılıp yüksek uyum oranı sağlanarak egzersizlerin benzer etkileri araştırılmalıdır.