Çağdaş sanatta bir anlatım dili olarak video ve enstalasyon

Çağdas sanatın anlatım dillerinden olan video sanatı ve enstalasyon, ortaya çıktıkları ilk zamanlardan bu yana; sanatsal mecranın sınırlarını kesfetmek, hatta sınırları olabildiğince ortadan kaldırarak soyut bağlamda düsüncenin önünü açmak için oldukça etkili bir yol olmustur. ?zleyicinin ya da alımlayıcının bugüne dek alısılageldik diğer sanatsal anlatım dillerinin, onlarda olusturduğu beklentilere saldırıda bulunarak, izleyiciyi sanatsal etkinliğin bir parçası kılarak düsündüren bu iki sanat kolu, yer yer birlesmis, ortaya video enstalasyonlar çıkmıstır. Bireyin, sanat eyleminin bir parçası haline dönüstürülmesi, sanat eserinin nihai bir anlamı olmamasını da beraberinde getirir. Bu devingen anlamlar, içine dahil olan her seyi belirlemeye devam etmektedir. Algı, her an, her ısıkta, her yeni izleyici ile birlikte değismekte, sanat eylemi asla bir son bulmamaktadır. Diğer bir deyisle, sanat eylemi; anın içerisinde baska anlar yaratır. Video ve enstalasyonun sanatsal anlatım yolu olarak düsündürdüklerinin, sanatın gelisimine katkılarının ve sanat dünyasında açtığı çığırın incelendiği bu çalısma, temellerini bireyin var olusu ve bu var olus serüveninde sorguladığı kavramlar bütününden almaktadır. Tez çalısmasının uygulama kısmında ise video enstalasyon türünde bir proje hazırlanmıstır. Projenin ismi ?KÜNYE? olarak belirlenmistir. Bu projenin sorguladığı ve tartısmaya açtığı kavramlar; birey olus, `ben' kavramı, benlik sorunsalı, belirlenmislikler, kendilik, özgünlük gibi kavramlardır. Bu kavramların sorgulanması neticesinde ortaya çıkan yeni soru ?Sanat eseri özgün olabilir mi? sorusudur. Bu soruya ve diğer sorulara yanıtlar aranmaya gayret edilmistir. Anahtar kelimeler: Video Sanatı, Enstalasyon Sanatı, Çağdas Sanat, Bireycilik, Varolusçuluk