Çağdaş Türk bestecilerinin arplı oda müziği eserlerinde kullanılan tekniklerin incelenmesi

Arp, 19. yüzyılda geçirdiği değişimlerle günümüzde hala kullanılmakta olan konser arpı formuna kavuşmuş, buna istinaden çalgının efekt çeşitliliği ve icra teknikleri genişletilmiştir. Başlarda arp için temel icra tekniklerini içeren metotlar yazılmış, ancak sonrasında modern arp teknikleri üzerine araştırmalar, denemeler ve notalama kitapları öne çıkmıştır. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren genel literatür, özellikle orkestrasyon kitapları modern arp teknik ve efektlerine yer ayırmıştır. Türkiye'de ise bu alanda yeterli sayıda araştırma saptanmamıştır. Çalışma, çağdaş Türk bestecilerinin arplı oda müziği eserlerinde kullanılan teknikleri incelemektedir. Bu bağlamda arp çalgısı için ergonomik teknik ve efekt kullanımına ek olarak bu çalma yöntemlerinin simge ve tanımlamalarının bilinirliğini arttıracak bir rehber tasarısı oluşturmak çalışmanın amacı olarak ele alınmıştır. Çalışmada arp çalgısının teknik özelliklerine ve kullanılan metotlara tanınırlığının az oluşu gerekçesiyle literatür taraması, nitel araştırma veri teknikleri ile betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda 13 Türk besteci tarafından 2010 yılından sonra bestelenmiş 14 arplı oda müziği eserinde kullanılan teknikler incelenmiştir. Çalışmanın yapısını; teli çekerek çalınan, susturma, glissando, perküsyon ve pedal teknikleriyle efektler için kullanılan materyaller oluşturmaktadır. Elde edilen veriler ışığında araştırmada arplı oda müziği eserlerinden, çağdaş repertuvara rehber niteliğinde katkı sağlayacak sonuçlar paylaşılmıştır.