Çeşitli yanmayı engelleyici kimyasal maddelerle işlem gören ayrıca poliürea/poliüretan ve epoksi reçineleri ile kaplanan doğu kayını (Fagus orıentalıs L.) odununun fiziksel, mekanik ve yanma özelliklerinin belirlenmesi

Tez çalışmasında, yanmayı engelleyici emprenye maddeleri ile muamele edilen ve poliürea ve epoksi ile kaplanan Doğu kayını (Fagus Orientalis L.) odununun fiziksel, mekanik ve yanma özellikleri incelenmiştir. Hazırlanan örnekler ASTM 1413-07 standartlarına göre boraks, borik asit, boraks+borik asit ve amonyum sülfatın %3'lük sulu çözeltisi ile emprenye edildikten sonra poliürea ve epoksi ile kaplanmıştır. Hazırlanan deney örneklerine fiziksel testlerden, TS 2472 standardına göre tam ve hava kurusu yoğunluk, ISO 7724-2 standardına göre renk, ASTM D523-14 standardına göre yüzey parlaklığı, ASTM D-4366 standardına göre yüzey sertliği, ASTM G154 standardına göre hızlandırılmış-yaşlandırma testi, yıkanma testi, su alma testi, mekanik testlerden, TS 2474 standartlarına göre eğilme direnci, TS 2478 standardına göre eğilmede elastikiyet modülü, ISO 13061-17 standardına göre liflere paralel basınç direnci, ASTM E-69 standardına göre yanma testi ve SEM (Taramalı Elektron Mikroskobu) analizleri uygulanmıştır. Yoğunluk sonuçlarına göre, en yüksek tam ve hava kurusu yoğunluk değeri boraks ve borik asit ile emprenye edilen ve poliürea kaplanan ((BX+BA)+PÜ) Doğu kayını odunu deney örneğinde bulunmuştur. Hızlandırılmış-yaşlandırma sonrası renk testi sonuçlarına göre, tüm örneklerin yaşlandırma sonrası L değerlerinde düşüşler gözlemlenmiştir. En iyi renk stabilitesi boraks ile emprenye edilen ve epoksi ile kaplanan (BX+EPR) Doğu kayını odunu deney örneğinde tespit edilmiştir. Hızlandırılmış-yaşlandırma sonrası yüzey parlaklığı sonuçlarına göre, kontrol, amonyum sülfat ile emprenye edilen ve epoksi ile kaplanan (AS+EPR) ve boraks ve borik asit ile emprenye edilen ve epoksi ile kaplanan ((BX+BA)+EPR) Doğu kayını odunu deney örnekleri dışında tüm deney örneklerinin parlaklıklarında düşüş gözlemlenmiştir. Yaşlandırma sonrası sertlik testi sonuçlarına göre, en fazla azalma EPR ile kaplanan Doğu kayını odunu deney örneğinde belirlenirken, en az azalma ise ((BX+BA)+PÜ) ile işlem gören Doğu kayını odunu deney örneğinde tespit edilmiştir. testi sonuçlarına göre, amonyum sülfat+poliürea (AS+PÜ) ve boraks+poliürea (BX+PÜ) ile işlem gören Doğu kayını odunu deney örnekleri en iyi boyutsal kararlılık değeri vermiştir. Eğilme testi ve elastikiyet modülü sonuçlarına göre, en yüksek değer poliürea (PÜ) ile kaplanan doğu kayın deney örneğinde elde edilmiştir. Liflere paralel basınç direnci sonuçlarına göre, en yüksek liflere paralel basınç direnci değeri poliürea (PÜ) ile kaplanan doğu kayını deney örneğinde örneğinde tespit edilmiştir. Yanma testi sonuçlarına göre, en düşük ağırlık kaybı boraks ve borik asit ile emprenye edilen ve epoksi ile kaplanan ((BX+BA)+EPR) Doğu kayını odunu deney örneğinde gözlemlenmiştir. Yanmada en yüksek sıcaklık değeri poliürea (PÜ) ile kaplanan Doğu kayını deney örneğinde elde edilirken, en düşük sıcaklık değeri ise boraks ve borik asit ile emprenye edilen ve PÜ ile kaplanan ((BA+BX)+PÜ) Doğu kayını odunu deney örneğinde belirlenmiştir. Ayrıca yanmada en en düşük CO değeri boraks ve borik asit ile emprenye edilen ve epoksi ile kaplanan ((BA+BX)+EPR) Doğu kayını odunu deney örneğinde elde edilmiştir. SEM (taramalı electron mikroskobu) sonuçlarına göre, kontrol örneğinin görüntüleri incelendiğinde makraskopik anlamda düz bir yüzey görünse de mikroskobik anlamda pürüzlü bir yüzey elde edildiği görülmektedir. Epoksi (EPR) ile işlem gören doğu kayını deney örneğinin, odun yüzeyinde kuruması sonucunda SEM görüntülerinde görüldüğü üzere, katmanlı ve pürüzlü bir yüzey elde edildiği gözlenmiştir. Borik asit (BA), boraks (BX) ve borik asit+boraks (BA+BX) ile işlem gören Doğu kayını odunu deney örneklerinin SEM görüntüleri incelendiğinde, emprenye maddesinin hücre boşlukları ve hücre duvarlarını kapladığı görülmektedir. Ayrıca amonyum sülfat (AS) ile işlem gören Doğu kayını odunu deney örneklerinin SEM görüntüleri incelendiğinde, emprenye maddesinin hücre boşlukları ve hücre duvarlarında katman ve tanecik halinde olduğu görülmektedir.