Çocukluk çağı baş boyun bölgesi kanserlerinde ototoksisiteye yol açan risk faktörlerinin değerlendirilmesi

Amaç: Çocukluk çağı kanserlerinin yaklaşık% 12'si baş ve boyun bölgesinde yer almaktadır. Genel sağkalım oranı, tümörlerin yaş, evre, lokalizasyon, histoloji ve moleküler genetik özelliklerine bağlı olarak ortalama% 80 olarak bildirilmektedir. Bu hastalarda uzun yaşam beklentisi göz önüne alındığında, tedaviyle ilişkili yan etkilerin erken teşhisi daha da önem kazanmaktadır. Ototoksisite, platin bazlı kemoterapi ilaçlarının ciddi bir yan etkisidir. Bu çalışmanın amacı, baş boyun bölgesinde lokalize olan maligniteler nedeniyle platin bazlı kemoterapi alan çocuklarda ototoksisite gelişimini yolaçan risk faktörlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatrik Onkoloji bölümünde platin bazlı kemoterapi alan seksen dört çocuk hasta çalışmaya dahil edildi. Tüm çocuklarda odyolojik değerlendirme her kemoterapi seansından önce ve sonra saf ses odyometrisi, distorsiyon ürünü otoakustik emisyonlar ve işitsel uyarılmış beyin sapı potansiyelleri testi ile yapıldı. Ototoksisite, Brock, Muenster ve Chang sınıflandırması kullanılarak değerlendirildi. Kranial ışınlama, kümülatif sisplatin dozları, yaş, cinsiyet, aminoglikosidlerle kullanımı, tedavi süresi ve kemoterapötik ajanların tipi gibi risk faktörleri analiz edildi. Ki-kare testi kullanılarak, tüm risk faktörleri üç ototoksisite sınıflandırması ile eşleştirildi. Tek değişkenli analizlerle ototoksisite açısından anlamlı bulunan risk faktörleri lojistik regresyon modellemesi kullanılarak yeniden değerlendirildi. Daha sonra orta ve ileri düzeyde ototoksisite gelişen hastalar (derece 3 ve derece 4) belirlendi ve aynı analizler tekrarlandı. Bulgular: 84 hastanın, Brock'a göre 25, Muenster'e göre 29 ve Chang sınıflamasına göre 27'sinde ototoksisite gözlendi. Tek değişkenli analizlerde 5-12 yaş arası, kraniyal ışınlama ve hem sisplatin hem de karboplatin ile tedavi edilmiş olma her üç sınıflamaya göre ototoksisite ile ilişkili olduğu bulundu (p <0,05). Bu 3 risk faktörü ile yapılan lojistik regresyon modelleme analizleri, 5-12 yaş aralığında olma ve hem sisplatin hem de karboplatin ile tedavi edilmenin ototoksisite gelişme riskini anlamlı derecede arttırdığını gösterdi (p <0.05). Orta ile şiddetli ototoksisite gelişimi için yapılan tek değişkenli analizler, kraniyal ışınlamanın ve 5-12 yaşları arasında olmanın Muenster ve Chang sınıflamasına göre önemli risk faktörleri olduğunu gösterdi. Tedavinin tek bir doz olarak alınması ise, Brock sınıflamasına göre yapılan tek değişkenli analizlerde bir risk faktörü olarak ortaya çıktı. Sonuç: Bulgularımız 5 - 12 yaşları arasında olma, kraniyal ışınlama ve hem sisplatin hem de karboplatin ile tedavi edilmiş olmanın baş boyun kanserli pediatrik hastalarda ototoksisite gelişimi için önemli risk faktörleri olduğunu göstermektedir. Farklı sınıflandırma sistemlerinde yapılan analizlere göre bazı farklılıklar görülse de yaş, kraniyal ışınlama ve tedavi zamanlaması orta ile şiddetli düzeyde ototoksisite gelişimi için önemli risk faktörleri olarak görünmektedir.